03-06-2007

SGS-Rapidkampioenschap 2007

Groepsleider
 
Toekijken en niet meespelen. Dat is het lot van de groepsleider. Aan de andere kant ook wel makkelijk. Partijen bekijken zonder ze zelf te produceren. Geen stress, geen spanning, maar ook geen prijzen.

Het was zonnig en we waren laat. Er moest nog van alles worden meegenomen en ik moest nog wat borden opzetten. De A-categorie speelde met behoorlijk lelijke stukken, vond ik.

Ik speelde nog wat potjes tegen Large, (ging nie best) waarna de deelnemers binnenkwamen. Ik had Lennart nog niet gezien. Hij kwam pas laat naar de zaal.
De A-categorie was sterk bezet. Grotovsky (die overigens moe was van de dag ervoor), Robin Oscar en anders Large waren wel favorieten. Peter kon misschien uitblinken en anders misschien nog Lennart en Pinda?

Het toernooi
In de eerste ronde vielen meteen al verrassingen. Large en Peter wonnen snel en gemakkelijk van de twee zwakste deelnemers (er waren maar acht deelnemers en zes speelrondes), maar Grotovsky bereikte met wit geen drol tegen Pinda. Nog erger verging het Robin Oscar, die tegen Lennart een stuk wegblunderde. Lennart ging vervolgens steeds met zijn paarden spelen. Het verloor steeds net geen materiaal, maar de tijd leek harder weg te tikken dan de zwarte tegenkansen. Uiteindelijk trok het viswijf de vis toch op het droge.

In de tweede ronde won Robin Oscar al snel van Grotovsky. Volgens Grotovsky mishandelde wit de opening, maar dat leek mij mee te vallen. Wit kreeg aanvalskansen en toen liet Grotovsky zich matzetten. Hij zuchtte dat hij niks meer zag.
Ook Pinda verging het niet best. Tegen Lennart leek hij goed te staan, met een mooi centrum en ruimteoverwicht. Toen ik even later keek, was er van dat mooie centrum niks meer over, was hij onderontwikkeld en verloor.
De twee "kneusjes" speelden volgens mij tegen elkaar, waaruit ik concludeer dat Peter en Large remise speelden tegen elkaar.

In de derde ronde speelde Large tegen Robin Oscar, terwijl Lennart tegen Peter speelde. Ewood en Pinda mochten een kneusje ownen. Of deze indeling er ook zou zijn gekomen als Pascal wèl had ingedeeld op weerstandspunten in plaats van rating, weet ik niet. Ik heb me ook niet zo veel met de indeling bemoeid. Wel zat ik nog even "Achtung die Kurve" te spelen tijdens het schaken, maar dat stoorde de deelnemers. Over storen gesproken: Large zat tijdens de partijen meer te praten, dan na te denken volgens mij.

Ik ging me ondertussen bezighouden met de prijspuzzel. Die had ik afgestemd op matig A-groepniveau. Wist ik veel dat de A-groep die dingen nooit inleverde. Het niveau van de opgaven bleek erg moeilijk, in het bijzonder de laatste twee. Slechts één deelnemer had de vijfde opgave goed, de zesde had niemand goed. Pascal probeerde de opgaves. Hij had ze vrij snel correct opgelost.

In de derde ronde wonnen Ewood en Pinda, daarna was het de beurt aan de Ootes'. Lennart weerlegde Peters opstelling vrij hardhandig. Terwijl ik zag hoe hij een dame tegen toren kon winnen, zag Lennart een ondekbaar mat.
Large bezorgde Robin Oscar zijn tweede nederlaag. In tijdnood speelde hij handig. Robin stond een pion achter in een eindspel met ongelijke lopers. Ik vroeg me af of hij nog kon claimen, maar hij wist de stelling sowieso niet op remise te houden. Dus won Large.
De pauze brak aan en de beide Ootes' stonden aan kop. Lennart had 3 uit 3, Large 2½ uit 3. En passant schreef ik de formule om Lennarts TPR te bepalen op het bord.

Pauze
In de pauze werden nog wat prijzen uitgereikt, maar ik ging liever bughousen. Er was ook nog een Amersfoorter gekomen. Hij kon mooi zien hoe Large tegen Lennart speelde in de vierde ronde.
Het was een rare partij. Lennart gaf een stuk weg en Large begon heel raar te doen. Na afloop zei hij dat het zo'n simpele truc was en dat hij dacht dat Lennart het wel had zien aankomen.
Hoe dan ook, Large won en stond aan kop. Ewood rekende met Peter af, (!) terwijl Pinda en Robin Oscar een kneusje prakten.

In de vijfde ronde mocht Grotovsky proberen Large van de eerste plaats te spelen. Lennart was optimistisch. Hij speelde tegen een kruk en dacht dat hij spoedig weer koploper zou zijn.
Dat viel tegen. Grotovsky bereikte niet veel tegen Large en werd gewoon op alle fronten afgetroefd. Lennart won ook en bleef in de race. Pinda versloeg Robin Oscar keurig met de zwarte stukken in een goed gespeelde partij. Peter won eveneens.

Ik had ondertussen alle opgaves al nagekeken. 25 inzendingen, waarvan tien "voldoende" en vijftien "onvoldoende". Opgave één werd door iedereen die een voldoende, (4 of meer goed in de "C", 3 of meer goed in de "D" of "E") opgave twee idem dito. Opgave drie hadden 8 goed, opgave vier 7, opgave vijf een en opgave zes had niemand goed. Van degenen die een "onvoldoende" hadden, hadden 12 de eerste goed, 11 de tweede en drie de derde. De andere opgaven hadden ze allemaal niet.
Volgend jaar maar wat makkelijkers maken.

In de laatste ronde zeurde Lennart dat hij niet tegen Ewoud zou spelen. Hij zou dan misschien een prijs winnen. Lennart had nog wat moeite met het "kneusje", maar in het eindspel sloeg hij zijn slag. En toen was het wachten op Large. Hij speelde tegen Pinda. Pinda stond de hel tijd redelijk goed, maar toen Large zijn torens in het centrum mobiliseerde, wist ik het niet meer. Ik had steeds tegen Lennart gezegd dat Pinda goed stond, maar nu wist ik het niet meer. Bij remise zouden Large en Lennart een beslissingspartij spelen. Lennart dacht dat Large dan al kampioen zou zijn, vanwege het onderlinge resultaat.

Ondertussen werd Peter in een aanval verslagen door Robin Oscar. Hij vroeg nog welke opening hij moest spelen. Ik zei dat Robin Oscar het Siciliaans wel goed kende, dus dat hij eventueel 1.d4 zou kunnen doen. Peter antwoordde dat Robin wel eens wat zetten door de war haalde, zoals tegen Jelmer Jens vorig jaar. Hoe dan ook, dit keer won Robin Oscar.

Ondertssen was het bij Pinda uit de hand gelopen. Hij probeerde nog een stukoffer om de strijd zo lang mogelijk te rekken. Gelukkig voor hem en Lennart stond zwart helemaal niet zo gewonnen. Wit had matdreigingen, waardoor zwart niet meer had dan eeuwig schaak. Large dacht echter het mat op g7 er uit te halen door de pion op f6 te elimineren. Toen stond hij echter direct mat op f8. Pinda: "Wat deed je?!"
En dus was Lennart kampioen! Ongelooflijk.

Merkwaardig
Wat ik ook al ongelooflijk vond, was dat ik in 2003 dit toernooi schijn te hebben gewonnen. Daar wist ik niks van. Wel van de winst in 1998 en in 2001.

Lennart won wat geld, maar maakte dit op aan het bier. Dat had pinda wel verdiend. Ik ging nog wat schaken tegen pinda en Lennart. Toen iedereen weg was, werd er nog een vlaai gegeten, waar ik Lennart, Grotovsky en Peter nog op het laatste moment van kon laten genieten.

Op het laatst ging ik nog wat partijen spelen tegen Peter. Het leek nergens op. Maar het was wel een leuk toernooi.

(Ik wil nog de opgaven publiceren, alsmede de kruistabel.)
 
Tot slot nog een foto van mijn moeder.

01-06-2007

Pinkstertoenooi

In het Pinksterweekend werd het traditionele Pinkstertoernooi gehouden. Van vrijdagavond 25 Mei tot en met maandagmiddag 28 mei werd er in het denksportcentrum geschaakt. Winnaar werd GM Erik van den Doel, (Gemini?) voor GM Miezis, IM Solleveld en John Markus.

Ja, ja, John Markus, die stond daar tussen al die toppertjes. Hij speelt altijd sterk op dit toernooi, maar het blijft me verbazen dat iemand die verliest van "de witte" en op de club op ongeveer 2100-niveau leek te zitten wèl opeens van allerlei sterke toernooispelers kan winnen.

Genoeg geklaagd. Ik bakte er niet veel van. De volledige jeugd bleek weinig klaar te kunnen spelen. Ze draaiden vrijwel allemaal mee in de onderste regionen. Voor de BSG'ers was het helemaal een mager toernooi. Emile Wüstefeld en Tom de Ruiter scoorden 50%, wat vooral mager was voor Emile. Large scoorde als enige jonge BSG'er nog 50%, Peter, viswijf en ik haalden zelfs dat niet.

De enige jeugdspeler die het goed deed, was Jesper Nederlof. Hij begon met 2½ uit 3 (won o.a. van Stefan Kuipers) en eindigde met 4½ uit 7 keurig in de prijzen.
Ik scoorde de andere 2½ punt. Ik had er vijf remises voor nodig.

In de B-groep was Sizzel aardig op dreef, ondanks een bye en een nederlaag aan het begin. Daarna won de tak alles. Winnaar werd Tobíàs Kabos (GRIM REAPER), die een of andere domme Utrechtenaar door z'n vlag had gejaagd.

Het was verder wel een gezellig toernooi en de gasten (Stefan Kuipers en Sizzel) hebben zich aardig gedragen.

Morgen: Het verslag van een gebrekkig gespeeld toernooi!
 
Vrijdag 25 mei, ronde 1
Aan het eind van de middag kwam Stefan Kuipers aan. Hij zou tijdens het toernooi bij ons komen logeren. Na nog wat deegwaar naar binnen te hebben geschrokt, gingen we naar de speelzaal. Ik zag dat ik met zwart tegen Sjoerd Plukkel moest spelen. Toen Lennart er naar vroeg, (Het is alweer een week geleden, maar ik dacht dat hij het was) zei ik brutaal "Ik speel tegen die pukkel." Prompt liep er een kale jongeman langs me. Ik schaamde me dood.
Na de partij schaamde ik me zo mogelijk nog meer. Ik had een troost: Lennart was al na vijf zetten een stuk kwijt. Vergeleken met hem had ik nog bijna een goede partij gespeeld. Mijn tegenstander speelde 1.c3, om na 1...e5 2.c4 te spelen. Ik dacht: "Ik heb wit!" en: "Hij heeft veel vertrouwen in het Siciliaans." Dat laatste vond ik een beetje eng, maar ik dacht dat ik gewoon m'n zijvariantjes moest spelen om minstens remise te krijgen.
Het werd een Hongaarse partij. Helaas heb ik die opening al een hele tijd niet meer bekeken. Ik speelde aan het begin nog wel redelijk, maar toen hij een pionnetje offerde, raakte ik het spoor bijster. Ik begon slechte zetten te doen. Uiteindelijk offerde ik twee pionnen voor niks en stond ik verloren. Ik rotzooide nog wat op het laatst, waarna opeens Dg3+ kwam. Ik had de zet niet zien aankomen en dacht dat ik direct verloor. Of niet, want ik kon m'n dame er nog tussen zetten. Die zet verloor wel meteen. In de analyse zag ik ook al niks. Tot mijn grote schrik kwam ik erachter dat niet ik, maar hij verloren stond. Hij kon namelijk niet het mat en torenverlies in een zet pareren.
Gedesillusioneerd ging ik maar weg, wetende dat ik jaren geleden voor het laatst zo zwak had gespeeld.

"Gelukkig" voor mij had Stefan ook verloren, dus ik was niet de enige. Stefan verloor van Jesper Nederlof. Hij klaagde dat hij niet wist wat hij tegen die opening moest doen. Verder accepteerde hij gelaten zijn verlies.

Zaterdag 26 mei, ronde 2 en 3
Na een beetje te hebben uitgeslapen was ik weer enigszins hersteld van mijn kutpartij. Ik kon mijn vreselijke niveau niet verklaren. Was ik moe? Dacht ik te veel aan m'n tentamens? Wat een mafkees ben ik ook eigenlijk, om zo'n zwaar schaaktoernooi te doen voor een tentamenweek. Ik realiseerde me dat pas vrij laat en het is toch een toernooi van je club. Ik moest maar gauw aan het schaken denken, anders zou ik tijdens die tentamens alleen nog maar aan mijn gepruts op dit toernooi denken.

In de tweede ronde speelde ik tegen Frans Erwich. Een bekende naam. Frank en Marc kende ik al van naam, maar deze niet. Het was ofwel een jonger broertje, ofwel de vader. Dat laatste bleek het geval te zijn.
De man bleek erg aardig te zijn. Hij analyseerde na afloop nog vrolijk en liet me later nog een partij van 'm zien. Ik zei nog dat hij 'm voor de schoonheidsprijs kon inleveren, wat hij ook deed. Jammer genoeg won hij niet, daarvoor deden er teveel grootmeesters mee.
Terug naar de partij. Want daarin was ik te aardig. Ik speelde de Ruilvariant en hij antwoordde met 5...Dd6. Dat ken ik toch wat minder. Ewoud wees me er drammerig op dat ik het anders moest doen. Ik offerde tijdelijk een pion, die ik na wat moeite terug kreeg. Daarna stond ik wel oké, maar liet ik hem per ongeluk gevaarlijk binnenkomen. Ik verdedigde goed en er zat niks beslissends in. Toen hij optimistisch bleef aanvallen, stond ik gewonnen. Helaas verprutste ik het en mocht ik blij zijn met remise.

Ik ging nog even analyseren, maar pa Erwich ging weer wat eten. Het was opmerkelijk hoe weinig tijd er zat tussen de rondes. Ik had Sizzel ondertussen meegenomen naar huis, waar we josti's gingen vreten. Om zes uur was ik nog niet aan m'n eerste begonnen, toen ik onschuldig vroeg hoe laat de volgende ronde begon. "Half zeven", antwoordde mijn moeder kalm. We gingen ongeveer om tien voor half zeven weg en kwamen een paar minuutjes te laat aan.

Ik zat onhandig al m'n spulletjes uit m'n tas te halen. Mijn klok liep al, dus ik was er bij gebaat dit snel te doen. Mijn tegenstander was Remco Hylkema. Ik had weer eens zwart en deed vrij "normale" zetjes. Het schijnt zelfs al eens eerder op het bord te zijn geweest. Helaas dacht ik een pion stoer met de dame te kunnen slaan, om weer als een haas terug te keren toen ze werd aangevallen. Ik vertrouwde het niet helemaal.
Ik stond minder, maar ik kwam er uiteindelijk wel aardig uit. Mijn stukjes vonden mooie velden; b4, c5 en d5. Helaas deden ze weinig. Met de computer kwam ik erachter dat ik een goede kans miste. In de partij dacht ik dat ik dan een kleine kwaliteit zou verliezen, maar dat was niet zo. Ik deed het dus anders... en verloor prompt een kleine kwaliteit. Ik kreeg nog wat kansjes tegen de verzwakte witte koningstelling, maar tegen het loperpaar plus vrijpion kon ik niks. In opkomende tijdnood probeerde ik nog wat, maar ik zag niks meer.
Wat een gepruts...

Op de terugweg fietste Sizzel gezellig met m'n moeders fiets terug. De tak had in de eerste ronde een bye en verloor in de tweede ronde door een onoplettendheidje. In de derde ronde won hij en begon hij zich rijk te rekenen.

Zondag 27 mei, ronde 4 en 5
Sizzel sliep op mijn kamer en ik zat tot twee uur 's nachts over allerlei dingen door te kwaken. Toen ik merkte dat hij niks meer zei, hield ik m'n bek maar. De ochtend kwam sloom op gang. Half een is best laat, eigenlijk.
Ik speelde tegen Jeffrey van Renswoude. Behoudens een zege op het PJK in 2003, (laatste ronde) wist ik niet van hem te winnen. In 2004 moest ik op het PJK in remise berusten en op het OKU kwam ik met zwart met -2 uit de opening... en maakte ik vervolgens met moeite remise.
De partij verliep moeizaam. Ik kreeg amper voordeel en ik zag ook weinig mogelijkheden om iets te gaan doen. Gelukkig speelde hij wel erg optimistisch, iets wat hem duur zou kunnen komen te staan. De tactische fase brak aan. Ik speelde het niet verkeerd, waarna ik een kwaliteit tegen een pion voor kwam. Helaas bleek dit voordeel te klein voor mij om te winnen. Ik kwam nog ver, maar toen hij opeens kansjes kreeg, greep ik mis en verloor nog bijna.
Ik moest met weinig tijd op de klok remise houden met een pion minder. Ik was slim genoeg - met die beruchte partij van Emile Wüstefeld in het achterhoofd - de zwarte koning op de zesde rij af te snijden. Zwart kon alleen vorderingen maken door torens te ruilen, waana de partij remise was.

Jeffreys commentaar na afloop: "Daar kwam ik goed weg."

Daarna fietste ik weer naar huis. Ik wist blijkbaar dat ik tegen Dirk Goes zou spelen. Thuis aangekomen zag ik mijn ouders en m'n tante zitten. Ze luisterden naar iets wat leek op Peter Gabriel, maar het was het steeds net niet en ik ergerde me nog erger dan dat ik me schaamde voor die herrie.

Ewoud waarschuwde me voor zijn opening. Het kwam er op neer dat ik veld e5 niet mocht verzwakken. Terwijl ik mijn pizza voor de tweede keer in de magnetron stopte, (het ding was heel "nat") gingen we allerlei stellingen bekijken. Het was meer een beetje lekker schaken. Terwijl ik m'n - nog steeds natte pizza - zat op te knabbelen, zat ik naar de zetten te kijken. "Gewoon altijd d6 doen", dacht ik.

Dus dat deed ik. Na 1.d4 Pf6 2.Lg5 e6 3.e3 (Dat had ie vast niet op 2...c6 gespeeld) Le7 4.Ld3 leek het me tijd voor 4...d6. Toen ik de partij later liet zien, brulde Ewoud dat ik ergens ...c5 had moeten doen en dat ik moest nadenken. Tja, daar leerde ik die zetten toch voor uit m'n kop?

Tja, nadenken heeft weinig zin als je geen inzicht in het spel hebt, of beter gezegd, geen criteriumfunctie.

Hoe dan ook. Ik stond wel aardig. Mijn tegenstander vond dat hij slecht speelde en dat was ook zo. Ik ruilde zijn zwartveldige loper, waarna hij moedwillig zijn pionnen op "wit" zette. Ik zag mooie velden. Volgens Pliester had ik mijn loper moeten ruilen voor het paard. Ik had daar ook wel aan gedacht, maar ik dacht dat hij mooie velden had rond de witte koninstelling. Uiteindelijk verwaterde mijn voordeel en nam ik zijn remiseaanbod aan. Eindelijk remise met zwart, dacht ik.

Maandag 28 mei, ronde 6 en 7
Op de laatste toernooidag wilde ik er nog wat moois van maken. De partijen begonnen vroeg, vanwege de prijsuitreiking. Ik speelde tegen Jeroen Schuil, een van Lennarts (en Larges) clubgenoten. Ik wilde mijn laatste witpartij graag winnen, maar verder dan een optisch voordeel in de opening kwam ik niet. Ik sloeg na zestien zetten een remiseaanbod af, omdat ik dacht dat ik misschien nog wat kon proberen in het eindspel. Dat viel tegen. Hij kwam eerder dan ik, waarna ik minder kwam te staan. Gelukkig wist ik wat valkuilen te vermijden, waarna ik zelfs weer beter kwam te staan. Echter, toen hij op de 38e zet remise aanbood, dacht ik dat ik dat het ook helemaal remise was. Veel had ik niet, maar ik miste nog een kleine mogelijkheid.

Weer remise, dus balen. De kans was groot dat ik helemaal niet meer zou winnen dit toernooi.

In de laatste ronde speelde ik tegen Philip Westerduin. Vorig jaar hield ik hem met wit nog op remise. Ook toen Hongaars. Ik stond de hele partij een fractie beter en het werd remise.
Dit jaar speelde ik met zwart. Hij speelde Schots. De partij leek op die partij die ik tegen Robin Oscar speelde op het PK. Ik ging met ...d6 het witte centrum aantasten. Ik had bewust niet voor ...f6 gekozen, want die kon hij slaan en dan kon ik slecht terugslaan. Hij dekt de pion dus met Pd2-f3, waarna ook Pg5 vervelend kan zijn. Dus ik doe ...f6. Doet hij opeens exf6. "Wat ben ik toch een dom stuk vreten..." denk ik dan. Ik ruil dames en sla mismoedig met de pion op f6 (partij volgt). Blijkt dat dat niet had gehoeven. Door middel van een tussenzet en een desperado had ik in ieder geval de lelijke pion voorkomen.
Gelukkig speelt mijn tegenstander het daarna matig. Ik speel mijn paard om van b6 naar e5, waar het wordt geruild. Ik sla met de f-pion en ben opgelucht. Daarna probeerde ik er in het dubbel lopereindspel nog wat van te maken, maar de remisemarge was groot.

Tijdens mijn winstpogingen vliegt er opeens een vogel door de zaal. Het domme beest kakt een bord onder en vliegt zenuwachtig heen en weer. Tom de Ruiter lachte iets van: "De meeste schakers zijn vreemde vogels" of zo. Eerder die ronde kreeg hij de lachers al op zijn hand door een zet te doen toen het licht uitviel. Dit gebeurde overigens twee keer. Bij het uitvoeren van de zet zei hij: "Kun je het zien?"

Over vreemde vogels gesproken: Andries Mellema is echt een vreemde vogel, hoewel hij de uiterlijke kenmerken heeft van een rat. Vorig jaar versloeg hij mij in een miniatuurtje. Dit jaar hield hij het een paar zetten uit tegen Tom Meurs. Vervolgens bood hij in matige stelling remise aan tegen Joost Offringa, die dit na enig nadenken analyseerde. Zijn enige winstpartij was tegen Lennart. Lennart speelde een variant van het Frans die volgens mij erg goed is voor wit. Hij speelde het een beetje merkwaardig en na zijn zet Pe5, een normaal uitziende zet, zwam zijn tegenstander bij het bord. Hij raakte niet uitgepraat over de zet. Hij zette zijn handen tegen z'n kop en zei steeds "nog nooit eerder gezien" en dat soort kreten. Het was jammer dat Lennart er niet bij was.
Uiteindelijk stond hij op terwijl hij aan zet was. Hij dacht bijna een uur na over zijn reactie. Die was wel treffend. Lennart speelde misschien wat te passief tegen en werd kansloos weggeschoven.

Na een tijdje raakten de deelnemers wel gewend aan de vogel. Net toen ik weer stevig wilde nadenken, pakte Louis Kok het beest. Dat was wel een applausje waard.
Ik probeerde het eindspel te winnen, maar dat lukte niet. Zelfs Pliester vond geen winst.

Met 2½ uit 7 ging ik nog poffertjes eten. Stefan was met 4½ uit 7 nog in de prijzen gevallen, Sizzel had 5½ uit 7 en was derde geworden in de B-groep. Zij hadden meer noten op hun zang. Ik zat al gauw vol en ging naar de prijsuitreiking. Ton schijnt achteraf de rest van de poffertjes te hebben opgegeten. De prijsuitreiking duurde kort: van vijf voor half acht (?) tot vijf over half. Ik was nog maar net op tijd.
 
Uiteindelijk won Jarno nog de schoonheidsprijs in de B-groep, (doorgestoken kaart?) als pleister (Pliester) op de wonde.

Pinda fietste nog gezellig mee naar huis. Stefan ging al gauw met de trein, waarna Sizzel, Pinda, Ewood en ik nog gingen Achtungen. Ewood moest Sizzel nog wegbrengen. Sizzel dacht dat hij z'n portemonnee nog had laten liggen, maar hij had 'm gewoon bij zich.

De dag erop had ik om kwart voor negen tentamen...

PS. Op USF was ophef ontstaan over het incident tussen Tobíàs Kabos en Stefan Vosshard. Ik vond dit nog wel aardig:
Datum: dinsdag 29-05-2007 00:03Naam: Kijker
Opvallend: in Bussum drukt Van Renswoude zijn snor na een aantal nederlagen. In Maastricht drukt Eric de Moor zijn snor op de slotdag. De tegenstanders van hun kwamen voor niets. Karakter!
Datum: dinsdag 29-05-2007 00:13Naam: Jeff van Renswoude
@Kijker,

Je moet oppassen met zulke opmerkingen maken. Je weet de reden niet eens van mijn afmelding en als je denkt dat het komt door mijn nederlagen zit je goed fout!!! Ik heb mij netjes afgemeld bij de wedstrijdleiding en mijn tegenstander van ronde 6 heeft netjes tegen een ander gespeeld. Als ik kon zou ik juist komen om het slechte resultaat nog enigzins te redden... Maar gezien de huidige privé-situatie was ik niet in staat om te komen.

Een raar weekje

Teamorders
55% van de bevolking vindt het een goed idee om met scherp te schieten op relschoppers. Een geweldig Wilders-idee. Een bloedbad aanrichten onder relschoppers. "Jah, want het zijn toch maar kut-Marokkanen", dacht Wilders. En het erge is dat ruim de helft van de bevolking daar net zo over denkt; althans degenen die op die poll in de Metro hadden gestemd. Misschien zijn die mensen ook niet zo helder.

Verder kreeg de formule 1-race in Monaco nog een staartje toen McLaren werd verdacht van teamorders. De zilveren bolides hadden een minuut voorsprong op de rest van het veld en de rijders werd opgedragen het wat rustiger aan te doen. Na afloop sneeuwde deze sensationele overwinning helemaal onder door dit geklaag. Uiteindelijk werd McLaren vrijgesproken. Terecht.

In het verleden was Ferrari goed in dit soort dingen. Barrichello was meestal de dupe. Elke keer als hij vlak voor Schumacher reed vlak voor het eind van de race, moest hij van het gas af.
In Oostenrijk 2001 kostte het hem de tweede plaats, het jaar erop de overwinning. In Amerika deed Schumacher iets terug, door in de laatste bocht even van het gas te gaan, waarna de rode bolides naast elkaar finishten. Barrichello won toen met een honderdste seconde voorsprong. Wat als grap bedoeld was, eindigde minder vrolijk. De Amerikaanse toeschouwers vonden het maar niks dat er met de uitslag was gerotzooid. Ik vond het wel grappig eigenlijk.
In 1999 deed zich een andere komische situatie voor. In de Grand prix van Frankrijk - die hectisch verliep - kreeg Schumacher aan kop problemen en viel ver terug. In de slotfase was zo'n beetje iedereen sneller, waaronder teamgenootje Irvine. Maar de Ier mocht er niet langs. Broertje Ralf Schumacher passeerde beide Ferrari's, die daardoor vijfde en zesde werden. Uiteindelijk brak Schumacher een poot, waardoor Irvine kanshebber werd op de titel. Uiteindelijk liep hij die op een puntje mis. We weten allemaal waar dat door kwam.

In 1998 voerde Coulthard in zijn eentje een teamorder, door Hakkinen er langs te laten, toen die door een onnodige pitstop achterop was geraakt. Het jaar ervoor deed hij dat ook al, toen was het echter wel een teamorder, zodat Hakkinen zijn eerste race kon winnen.

In 1997 voerde Ferrari ook al rare teamorders uit. Met name in Japan, waar Villeneuve op voorhand gediskwalificeerd zou worden. Het werd een draak van een wedstrijd. Villeneuve ging eerst erg sloom rijden, Irvine passeerde hem, reed weg, liet Schumacher er langs en hield de rest op.
Schumacher won, met dank aan zijn teamgenootje. Hij werd geen kampioen, want hij stuurde het in de laatste race aan op een domme botsing met Villeneuve. Hakkinen won toen en Villeneuve werd kampioen.

Dit jaar rijdt Schumi niet meer. Zijn opvolgers moesten in Monaco een zware nederlaag slikken: derde en achtste. Vooral de achterstand op Alonso was enorm. Het geklaag over teamorders deed dus wat zielig aan.

Verder gebeurde er vast nog wel wat, maar ik ben 't alweer vergeten.

Juni

Het is weer Juni! De zomer komt eraan. Toch weten echte kenners dat het begin van de zomer het mooist is. De maand Juni is op het noordelijk halfrond de maand waarin de zon het langst boven de horizon blijft. Een rapport over de maand Juni zou er ongeveer zo uitzien:
 
Juni
Maand: 6
Seizoen: lente/zomer (noordelijk halfrond)
Positie zon: 21.98 - 23.44 graden N

Voor Nederland geldt:
Maximale zonshoogte: 59.6 - 61.1 graden,
om 13u 38m - 13u 44m
Daglengte: 16u 26m - 16u 47m
Zon op: 5u 19m - 5u26m
Zon onder: 21u 52m - 22u 06m
Daglengtetoename: +2 min/dag - -1 min/dag
Tijd: zomertijd
 
Geniet er maar van, want voor je het weet is het September.

29-05-2007

Play-offs

Weinig verrassingen in de Play-offs. AZ greep ook naast de Champions League. Na een 2-1-zege in Alkmaar ging de ploeg in Amsterdam roemloos ten onder. Het werd 3-0.
Het ironische was dat AZ dit seizoen nog niet had verloren van Ajax. Uitgerekend in de belangrijkste wedstrijd van het seizoen ging het mis.

De coach die veel prijzen weggeeft klaagde na afloop steen en been over de arbitrage. Het eerste doelpunt werd gemaakt in buitenspelpositie, wat Huntelaar beaamde. "Ik raakte de bal. Het was buitenspel", lachte hij. Hij voegde er aan toe: "Maar Donk had ook de rode kaart moeten krijgen omdat hij mij in de buik schopte." Tja, of dat AZ iets had gedaan... Donk maakte niet lang na de 1-0 de 2-0 door een e.d.-tje.

Zo vocht AZ plotseling voor een verloren zaak. Bij rust was het nog 0-0, na rust verspeelde de ploeg opnieuw een prijs. In de slotfase werd nog gescoord. Niet door AZ, maar opnieuw door Ajax. Het komt niet vaak voor dat AZ niet scoort in een uitwedstrijd.

Vorige week mompelde Van Gaal nog dat AZ sterker was in uitwedstrijden, terwijl Ten Cate na een wedstrijd angstvoetbal blij was met de 2-1, ondanks de tegentreffer in de laatste minuut. Uiteindelijk kreeg Rijkaards knecht gelijk. Wel jammer, want ik had wel willen zien hoe hoog AZ zou kunnen komen in de CL.

Iets verder onderin "klopte" Utrecht Vitesse. Het werd 2-2 en 0-0. Utrecht gaat dus de intertoto spelen na 4 remises en 2 nederlagen, terwijl Vitesse mag uitrusten na 4 zeges en 2 remises.
De Play-offs, wat een succes...

Onderin daalde RKC af. In september 2005 stond de ploeg nog eventjes bovenaan, (15 uit 5) vanaf dat moment ging het bergafwaarts. Dit seizoen werd directe degradatie nog net voorkomen, in de play-offs kon de ploeg geen potten breken. Tegen Dordrecht konden ze nog ontsnappen, tegen VVV kregen ze die kans niet meer. In de derde wedstrijd won VVV thuis met 3-0.
Excelsior handhaafde zich ten koste van RBC. RBC, dat halverwege het seizoen riant aan de leiding stond, verspeelde de ploeg vervolgens alles. De voorzitter zei iets dat ze moesten promoveren, omdat ze anders die dure trainer niet konden betalen en bla bla bla...
In dat opzicht is het seizoen goed afgesloten. En laten we eerlijk zijn. RBC heeft in de Eredivisie niks te zoeken. Net zoals VVV waarschijnlijk.
Download PlayOffs.doc

24-05-2007

Lukas de Bouter zet Paul Keres 4 voor schut

Een tijdje geleden kwam op USF het initiatief van Lukas Boutens om een simultaan te geven tegen Paul Keres 4. Lukas speelt voor DBC, dat op dat moment op het punt te degraderen uit de derde klasse KNSB, terwijl Paul Keres 4 in de buurt kwam van promotie uit de Promotieklasse. Lukas wilde dus zien of hij in zijn eentje een sterke "promotieklasser" aankon.

Twee weken terug degradeerde DBC. Uit de laatste wedstrijden werd geen matchpunt meer gepakt. DBC? Zei iemand daar DBC? Ja! De wedstrijd DBC - BSG 2 werd berucht vanwege het Borm-incident.

Op USF deed DBC beklag, omdat BSG 2 een sterke speler er bij had gekregen. DBC dacht namelijk dat de wedstrijd tegen BSG 2 de laatste zou zijn waarin het nog zou kunnen degraderen. Hoe anders liep het. Lukas feliciteerde ons nog. Ook bord-driespeler Henk Dissel was spraakzaam. Hij had als enige DBC'er gewonnen, dus misschien daarom.

Op USF was het de eerste dagen na de wedstrijd opmerkelijk stil. Lukas hield zich een paar dagen stil, maar kwam toen met een heel verhaal. De discussie is zelfs nu nog niet helemaal gesloten.

DBC was bang dat het na het onsportieve opstellen van de IM alsnog zou degraderen. En ze kregen gelijk. DBC verloor tweemaal hard en kansloos van ploegen die niet veel beter waren dan zijzelf.
 
Gisteren werd de wedstrijd gespeeld. Lukas Boutens in zijn eentje tegen heel Paul Keres 4.
Lukas Boutens? Zei iemand daar Lukas Boutens? Ah, er wordt er weer eentje wakker. Lukas Boutens was degene die in de beruchte wedstrijd DBC - BSG 2 verloor van ondergetekende. De tactische opstelling pakte goed uit. 200 elopunten overbruggen is dus niet onmogelijk.

Dan nu de wedstrijd. Paul Keres werd met 4½-3½ geklopt door de simultaangever. Ondanks een verschil van 100 à  200 elopunten, vind ik dat een sterk promotieklasseteam moet kunnen winnen van iemand die voor de hele partij niet meer dan een kwartier bedenktijd heeft. Als het zelfs mij al lukt in een echte partij...

Datum: donderdag 24-05-2007 03:35Naam: Jan Jaap Janse
Aldus:
1. Paul Hommerson      - LB rem
2. Colijn Wakkee       - LB 1-0
3. N.O.                - LB 0-1
4. Jaap van Oosten     - LB 1-0
5. Jeroen Bollaart     - LB 0-1
6. Maarten Buter       - LB 0-1
7. Jan Teuben          - LB 0-1
8. Erik Verlinde       - LB 1-0

En dus 4,5-3,5 voor De Bouter, helemaal niet verkeerd. De resultaten en hoe het anders had kunnen zijn is allemaal nabesproken in De Rat.

Ik besloot dus om kritische vragen c.q. opmerkingen te maken:
Datum: donderdag 24-05-2007 17:13Naam: Schamen
Schaamt PK 4 zich nog?
en:
Datum: donderdag 24-05-2007 20:36Naam: Apenhoofd
Waren jullie bang?

De antwoorden waren treurig en op USF-niveau:
Datum: donderdag 24-05-2007 20:41Naam: Jeroen Bollaart
Geen angst, geen schaamte. Wel respect voor de prestatie van Lukas want we gingen er allemaal voor. Ik hoop dat we meer simultaans gaan zien in De Sjuut.

Aldus de urkel die veel te lang nadacht en in tijdnood een serie grafzetten uit z'n mouw schudde.

Lukas zelf was ook niet helemaal tevreden (zoals een goed acteur betaamt):

Datum: donderdag 24-05-2007 09:37Naam: Lukas Boutens
Goed lui,
 
het lichaam begint langzaam weer een beetje op gang te komen, functioneren is op dit moment nog een te groot woord.
Wat een slijtageslag zeg, ik heb me hier toch wel een beetje op verkeken, zeker ook door de niet geringe tegenstand.
Op bord 8 werd nog een goede invaller in de gedaante van Eric V. gevonden, bord 3 bleef helaas leeg, de meningen hierover waren na afloop unaniem; voordelig voor de Bouter, nu had ik immers 17 minuten per bord, i.p.v. 15!
Mijn tactiek liet erg te wensen over, een K.I. op 2 en 8 leverde 2 harde nullen op, vooral Colijn verdient respect:), kansloos was ik.
bord 5 was een spektakelstuk met diverse stukoffers, bord 6 en winnende wandelkoning, het schijnt dat Maarten wat miste.
Jan kwam er niet echt aan te pas, Jan stond m.i. na kwalverlies erg beroerd maar in de uitvluggerfase was ik zo vriendelijk een vol stuk weg te doen (overigens een minder eindspel voor zwart).
ik denk trouwens dat Jaap na een mislukte Pirc al vroeg in de opening had kunnen toeslaan.
De partij op het 1e bord eindigde in eeuwig schaak en aldus 4.5 voor de Bouter.
m'n benen kunnen bij het grofvuil.
Leuk probeersel en zeker voor herhaling vatbaar.
Ik daag de kopstukken van PK uit om dit ook eens te doen, erg vermoeiend maar erg leuk.

Ik denk dat de prognose dat DBC best wel eens kan uithalen tegen Paul Keres 4 hout snijdt!

PS. Ik vergat erbij te vertellen dat Paul Keres 4 met zeven man speelde. Hoe een grote club als Paul Keres nou weer met dit soort problemen kan kampen, is mij een raadsel. Het gratis punt dat Lukas kreeg, bleek beslissend.

23-05-2007

BSG-Pinkstertoernooi 2007

Een kleine voorbeschouwing voor het Pinkstertoernooi. Het deelnemersveld is behoorlijk sterk. Bovenaan de Erik van den Doelen, onderaan de Jesper de Grootes en Bert Balkes. De volgende prognoses vond ik op USF:
Datum: woensdag 23-05-2007 19:12Naam: Johan Hut
1. Dirk Goes
2. Jeroen Schuil
3. Jesper de Groote


Een derde plaats, dat is behoorlijk wat prijzengeld. Eens zien in hoeverre ik deze verwachting kan waarmaken!

22-05-2007

Poll

Poll: Is dit humor?

Tussenstand:

Ook een poll maken? Klik hier

Partij tegen Pliester


Interne competitie ronde 28

Mission failed
Mijn missie om bij de eerste vier te eindigen in de interne competitie is helaas mislukt. Ik greep uiteindelijk net naast de top vier, waardoor ik niet mag meespelen om het clubkampioenschap en waardoor ik niet verzekerd ben van een plek in het eerste.

Net als Lennart had ik een missie. Lennarts missie was om Amersfoort te laten degraderen. Tja, dan ben je ook nog eens afhankelijk van anderen. Mijn missie was nobeler en was minder afhankelijk van anderen. Ik wilde namelijk bij de beste vier eindigen in de interne competitie. Natuurlijk ben je dan wel enigszins afhankelijk van het spelniveau van je tegenstander, maar omdat je zelf ook aan je eigen partijen deelneemt, heb je wel degelijk invloed op het resultaat.
Dan nu het verhaal van maandag 21 mei, speciaal voor Lennart.

Lennart
De opkomst voor de laatste ronde van de interne competitie was niet bijster hoog. Ik werd nog gebeld door King Ash, want hij wilde ook komen. Lennart kwam niet, hij moest vroeg naar school en kon daardoor om een uur of zes 's ochtends een reactie posten.

Ook Ptr en Grotovsky kwamen niet. Zelfs de loyale FM Henk kwam niet. Slechts de witte, of beter gezegd, de rooie, was er.
Van de oudjes ontbrak Coen gek genoeg. Misschien had hij uitgerekend dat hij in de top vier zou eindigen als hij niet speelde. Later in de avond was hij er wel. Geen idee hoe hij dan gekomen is.

Partij
Zelf speelde ik tegen IM Leon Pliester, dus ik besloot om al mijn aandacht naar die partij te laten gaan. Dat was ook wel nodig, want ik stond al snel ruk. Gelukkig voor mij wist ik de schade binnen de perken te houden of speelde hij het niet helemaal nauwkeurig, maar dat is hetzelfde voor mij. Ik wist zelfs een eindspel te bereiken. Het gekke was dat de meester een aardige steek liet vallen, waardoor ik remise had kunnen maken. Ik had gezien hoe ik remise kon maken, maar ik dacht even een pionnetje te kunnen graaien. Niet dus. Een treurige nul werd mijn deel.

Daardoor viel ik uit de top vier. Slisser won van de Ruiter en ging me voorbij. Coen bleef me voor. En toen ik de eindstand zag, zag ik de vreselijke waarheid: bij remise was ik derde geworden.

King Ash won verder nog met moeite van Claus de Vree, die geen woord verstond. Verder heb ik niet gekeken naar de prestatie van anderen. Daar kan ik dus geen verslag meer van doen.

Volgend jaar beter (?)
 
Partij volgt. (Als iemand behoefte heeft om de (flut)partij te kunnen afspelen op mijn blog, dan moet diegene me maar vertellen hoe je dat doet.)