BSG weer ouderwets sterk tegen Philidor

BSG heeft zich goed hersteld van de klap tegen Unitas. Zelfs zonder kopman Berelowitsch werd er vrij gemakkelijk gewonnen van Philidor 1847. Net als twee jaar geleden, won BSG met 3½-6½ in Ljouwert. Anders dan twee jaar geleden, was de overwinning nu vrij makkelijk.

Philidor - BSG beloofde op voorhand een zwaar duel te worden. Ratingtechnisch zijn de ploegen aan elkaar gewaagd, zeker omdat Berelowitsch niet mee kon spelen. Gelukkig kon Frans Borm voor hem in de plaats spelen, waardoor dit gemis niet al te erg was. Daarnaast had Philidor nog het thuisvoordeel, de BSG'ers moesten drie uur met de trein reizen om in deze uithoek des lands te komen; de trein vertrok om vijf over tien van Naarden-Bussum...

Het was een bijzondere dag, waarin alles gebeurde met een bepaald doel. Zo zat Ewood in de trein voor te bereiden. Vlot liet hij een scherpe Siciliaan zien, waarin hij op een bepaald moment ...Tc8 voorstelde, met de bedoeling op c3 te offeren. Hij merkte daarbij op dat wit dan Td3 moet spelen, maar dat veel mensen dat niet kennen. Ik merkte toen droogjes op: "Je zult maar net tegen iemand spelen die dat wèl kent." Ik zag hem denken. In de partij deed hij het dan ook anders, maar ik ga nu wat snel.

Na de trein-busrit kwamen we in het gebouwtje aan. Ik herkende het weer. Vreemd genoeg herinnerde me niets soortgelijks van twee jaar geleden. "Blijkbaar waren we toen met de auto gekomen", redeneerde ik maar. Emiglio wordt nog steeds gemist. De speelzaal was een andere dan twee jaar geleden, dit in verband met bridgers (?), die de andere zaal hadden bezet. In de zaal speelden Philidor 1 en 2. Wij zaten aan de raamkant, met uitzicht op straat. In het begin van de match konden we jongeren met een basketbal zien prutsen en we konden het nog goed horen ook, omdat het raam open stond. Het raam eerst met veel geweld opengezet, later werd -ie met evenveel geweld dichtgetrokken.

De borden stonden weer in twee rijen opgesteld, maar anders dan tegen Purmerend, was de bordvolgorde wel doorlopend. Sommige thuisploegen passen de truc toe om de spelers van de tegenpartij met de ruggen tegen elkaar te laten spelen, zodat ze elkaar constant in de weg zitten. Philidor deed dat echter niet; vanaf het raam gezien zaten de BSG'ers steeds links.

Zelf zat ik aan bord 7 nog net in een buitenrij, waardoor ik wat meer ruimte had. Ik zat een keertje naast Ewood en ik zag hoe hij voortvarend begon. Hij kreeg zijn voorbereiding op het bord en speelde zijn openingszetten snel en vastberaden. Ik geloof niet dat zijn tegenstander ook maar enig moment het idee heeft gehad dat er iets te halen viel. Hoe anders was dat bij mij. Ik dacht een Siciliaan tegen me te krijgen, maar het werd een Pirc. Vervolgens kwam ik met 7.a4 aanzetten, om even later lang te rocheren. Dat kon moeilijk goed gaan en al gauw kwam ik in de problemen.

Op dat moment zag het er niet zo goed uit. Coen speelde aan bord 10 tegen een jeugdspelertje en al gauw stond hij een kleine kwaliteit achter. Al gauw had hij een - mijns inziens op voorhand al - verwacht resultaat gepakt. En tel daar dan mijn nederlaag bij op... Nee, echt lekker was de start nog niet, net zoals twee jaar geleden.

Gelukkig zag ik vanuit mijn ooghoek hoe Lennard in een Fransoos superrelaxed kwam te staan tegen Maarten Etmans. Zelf heb ik tegen deze oude man met sinterklaasbaard in een grijs verleden de degens mogen kruisen. Die partij verloor ik. Gelukkig deed Lennard het beter en hij mocht uiteindelijk flink gaan hakken en beuken. En fraai puntje. Ondertussen was ook Ewood klaar. Hij speelde misschien wel zijn beste partij ooit. Misschien niet zo heel gek tegen iemand waar ik ook van kan winnen, maar eveneens een fraai punt.

Aan de hoogste borden won Frans ook nog verrassend snel van de altijd gevaarlijke Tjapko Struik. Topscorer Ton bleef ditmaal steken op remise tegen Eddie Scholl. Hij had een verbetering gevonden ten opzichte van zijn partij tegen Smeets, maar het was niet voldoende voor een zege. De stand was inmiddels echter 1½-3½ voor BSG, dus er was weinig reden tot klagen.

Ondertussen was ik nog steeds bezig met mijn pogingen de strijd voort te zetten. Niet alleen had ik een pion ingeboet, ook had zwart allerlei velden voor zijn paarden. Ik probeerde me zo taai als een schoenzool te verweren, in de hoop een zo zacht mogelijke schaakdood te sterven. Daarom ontging me ook wat voor leuks zich afspeelde op de andere borden. Ik had slechts even "lucht" toen ik de veertigste zet had gehaald, maar na een kleine plaspauze ging ik weer aan de slag mijn stelling te verdedigen.

Gek genoeg was mijn fort nog steeds niet ingestort. Dat kwam voornamelijk doordat m'n tegenstander niet alles uit zijn stelling haalde. Zo had hij een mooi paard op c5, dat de mogelijkheid had om op a4 mijn pion op b2 aan te vallen. Maar dan moet je niet een pion op a4 neer gaan zetten... Bovendien kon ik de tijd van die zetten benutten om mijn stukken te activeren. Op de eenenveertigste zet kon ik de pion bovendien slaan, waardoor ik het materiële evenwicht had hersteld. Wel moest ik oppassen mijn h-pion niet te verliezen, maar toen ik die kon houden, dacht ik dat ik eigenlijk wel goed stond. Wel had ik beduidend minder tijd en m'n tegenstander bleef vrij snel zetten. Ik zal deze veelbewogen partij binnenkort publiceren, want er gebeurde te veel om zonder diagrammen op te noemen. Uiteindelijk wist ik met een goed uitgevoerde (voorlopig oordeel) tegenaanval ineens de partij te doen kantelen. Ik won een kwaliteit en dat werd uiteindelijk zelfs een volle toren, waarna m'n tegenstander (gebroken) opgaf.

Ondertussen had ik al wat kunnen kijken naar de overgebleven stellingen. Leon Pliester had ondertussen gewonnen. Hij was in een goede bui, want hij vroeg zelfs aan mij wat ik had gedaan. Zelf had hij het voordeel van toren en loper tegen toren en paard in een eindspel uitgebuit, een typisch Leon Pliestereindspelletje. Daarmee waren de matchpunten al binnen (de tussenstand was 1½-5½) en leek BSG af te stevenen op een monsterscore: aan bord 2 en 3 hadden Large en Henk een voordelig eindspel, aan bord 6, dus naast mij, had Ptr een gewonnen pionneneindspel. De militair had na een slap opgezette partij van zijn tegenstander alle stukken geruild en was in een eindspel gekomen waarin hij de verste vrijpion had. Heel thematisch kon hij het punt drukken. Vreemd genoeg kreeg hij nog een remiseaanbod, wat hij meteen krachtig afwees. Opgeteld zouden we dus met minimaal 2½-7½ gaan winnen, maar in de slotfase bleek eens te meer dat er in het schaakspel vreemde dingen kunnen gebeuren.

Large gaf er het eerst de brui aan. Hij had een pion overgehouden aan het middenspel en kon zijn tegenstander nog op de pijnbank leggen. Na een onnauwkeurigheidje van wit kregen zwarts winstkansen ineens serieuze vormen, maar uiteindelijk kon wit het ternauwernood een nederlaag ontlopen; het toreneindspel was uiteindelijk theoretisch remise.

Op dat moment gebeurt aan bord 6 het ongelooflijke: na een groot aantal tempozetten en pionzetten, zijn de condities optimaal om te oogsten. Eindelijk! Maar in plaats van af te wikkelen naar een gewonnen eindspel, geeft Ptr het in één keer helemaal weg door een aantal zetten in de verkeerde volgorde te spelen. Ongelooflijk. Ineens wint wit met de verste vrijpion... Hoe onverdiend. En Ptr moet eigenlijk voor straf honderd keer opdrukken...

FM Henk is dan nog bezig een eindspel met toren en loper tegen toren te winnen. Hij had er het maximale uitgehaald, maar het eindspel is bij goed verdedigen remise. En dat deed zwart. Opmerkelijk: twee jaar terug moest Henk al zijn kennis aanspreken om in een lastig eindspel remise te maken tegen deze tegenstander.

De einduitslag was derhalve 3½-6½, wat aan de ene kant een fraaie overwinning was, maar aan de andere kant: het had nog wat beter gekund. We zullen maar zeggen dat bord 6 en 7 elkaar hebben gecompenseerd...

Eten

Na afloop gingen we met de bus terug naar het station. Vreemd genoeg was het maar een zeer klein exemplaar en was het erg druk, waardoor iedereen lange tijd tegen elkaar aangedrukt stond. Vreemd genoeg was het moeilijk om aan eten te komen; alle restaurants waren alweer gesloten. Daarom namen we onze toevlucht maar tot een pakjesboot, waar pannenkoeken werden geserveerd. Daarna gingen we maar weer met de trein terug, waar we verder gingen met analyseren. Ptr zat er nogal doorheen. Hij baalde als een stekker dat hij op zo'n onbenullige wijze een vol punt had verspeeld. Wel had hij als stopzin "Je bent wat je eet". Vroeger had hij nog wel eens zinnen als "Alles wat je zegt kan en zal tegen je gebruikt worden!", deze zin is wat algemener bekend. Ik concludeer er maar uit dat ik een enorme pannenkoek ben.

Uitslagen

Philidor 1847 [2200] - BSG [2225] 3½-6½

1. M de Jong f [2379] - L Pliester m [2357] 0-1

2. B Tondivar f [2319] - L Ootes [2417] ½-½

3. A Lont f [2290] - H van der Poel f [2245] ½-½

4. E Scholl [2260] - T van der Heijden [2269] ½-½

5. T Struik [2228] - F Borm m [2335] 0-1

6. J Hania [2176] - P Drost [2084] 1-0

7. J Kamstra [2163] - J de Groote [2120] 0-1

8. A Nicolai [1938] - E de Groote [2250] 0-1

9. M Etmans f [2130] - L Ootes [2084] 0-1

10. G Rauw [2120] - C van der Heijden [2092] 1-0

De staart slaat terug! ;)

Gerelateerde artikelen:

BSG is van slag; 21-11 2009

Externe competitie ronde 5; 16-12 2007

Vakantie

Het is weer bijna vakantie! Nog twee weekjes en dan begint de Kerstvakantie. Misschien is het een idee om in 2010 het hele jaar vakantie te houden. Dat hebben "we" wel verdiend: na de kredietcrisis is de economie weer uit het dal gekomen. Nu is al bekend dat de economie volgend jaar met 0,7 procent gaat groeien; in 2011 zelfs met 1,2 procent. Wie weet welke groeicijfers er komen als iedereen een jaar lang heeft kunnen bijslapen...

Wie ook een tijdje vakantie mag vieren, is R. Cow Man. Vroeger was hij DE succescoach, nu is hij een beetje de Donald Duck onder de coaches: overal wordt hij er binnen afzienbare tijd uitgetrapt. Wel een raar tijdstip van AZ om de trainer te ontslaan, net voor de cruciale wedstrijd tegen het standaardluik. Het bestuur was onverbiddelijk na de aanhoudende slechte resultaten van de landskampioen.

Maar AZ is gewoon een hele wispelturige ploeg. In de even-oneven jaren zijn ze goed, in de oneven-even jaren bakken ze er niet veel van. Twee jaar terug werd AZ elfde met van Gaal, dus in hoeverre kun je de huidige vormcrisis Cow Man aanrekenen? En dan heb ik het nog niet eens over de perikelen rond Dirk Scheringa. De vreugde bij AZ na het kampioenschap is razendsnel omgeslagen in een hevige kater. Alsof die titel vervloekt was. 

Nu Cow Man ontslagen is, doet AZ er goed aan een Advocaat in de arm te nemen. Juristen zullen zich buigen over de vraag of de trainer terecht is ontslagen. Het zal AZ, net als het afkopen van het contract, een heleboel centjes kosten. Alsof ze daar te veel van hadden...

Wie aankomende zomer lekker vakantie mag vieren, is C. Cdorf. Ik moet er altijd om lachen. Vroeger kende ik de naam Seedorf alleen van de hopeloos verprutste penalty's. Seedorf zal altijd een Seedorfje blijven. Grappig is dan ook dat na van Basten ook van Marwike de speler van AC Milaan links laat liggen. Seedorf denkt echter dat de wereld aan zijn voeten ligt en besloot helderheid te verschaffen: hij wil zelf niet meer voor Oranje spelen. Ik denk echt dat van Marwike hier slapeloze nachten van heeft... NIET

Tot slot twee polls:

Poll: AZ gaat overwinteren

• Ja


• Nee, ze verliezen


• Nee, ze spelen gelijk

Tussenstand:

Ook een poll maken? Klik hier

Poll: Oranje gaat het maken op het WK

• JA!!!


• Ze verliezen de finale


• Ze liggen er in de halve finales uit


• Ze liggen er in de kwartfinales uit


• Ze liggen er in de achtste finale uit


• Ze worden uitgeschakeld in de groepsfase

Tussenstand:

Ook een poll maken? Klik hier

Gerelateerde artikelen:

Wanneer wordt AZ kampioen?; 15-03 2009

BSG bekert verder

Gistermiddag versloeg BSG de Westlandse Schaakcombinatie (WSc) in de Nationale Bekercompetitie. Hoewel de Westlanders weinig hadden in te brengen, kwamen ze er met een 2½-1½-nederlaag nog genadig vanaf.

De bekercompetitie vind ik altijd een beetje zinloos. Soms kom je een ronde verder, maar wat is het nut daarvan? Uiteindelijk staat HSG je op te wachten en win je nog niks. Maar goed, BSG deed mee en moest als ex-meesterklasser laten zien waarom wij beter waren dan WSc, dat "slechts" in de tweede klasse speelt. Niet dat beide teams in hun sterkste opstelling opkwamen, dus over de krachtsverschillen was weinig te zeggen. BSG trad aan met de gebroeders Le en La en de gebroeders E en J. De jeugd heeft de toekomst. Met welk kwartet WSc zou aantreden, was tot de speeldag een verrassing. Tel daarbij op dat de kleurverdeling niet vaststond, dan begrijp je wel dat het onmogelijk was om fatsoenlijk voor te bereiden. Alles zou dus afhangen van de vorm van de dag.

Hoewel ondergetekende had aangedrongen om de wedstrijd om 11:00 uur te laten beginnen, kwam hij zelf om klokslag 11:00 uur binnenhijgen. De klok in de zaal gaf nog maar "10:59" aan. Toen het ook in de zaal 11:00 uur was, kwamen Le en La binnenhollen. WSc was er al en de loting kon beginnen. De kopman van WSc mocht loten en hij koos een zwarte pion. Hij zal wel hebben gebaald, maar wij ook... Want eigenlijk stond voor ons verkeerd: Large met wit, terwijl hij met zwart beter is, Ewood met zwart, terwijl voor hem het omgekeerde geldt, Le met wit en ondergetekende met zwart, hoewel hij doorgaans met wit sterker is. Tja... Wel opmerkelijk. Blijkbaar wordt Le nog steeds sterker geacht dan Behirder, hoewel meneer Elo het omgekeerde zou suggereren. Of was het een tactische opstelling? In ieder geval hadden de "Oetoes" wit en de "de Grootjes" zwart, wat Le verleidde tot een opmerking dat de eerste slag voor de Ootes' was.

Dit waren dus de partijen, waarin de thuisploeg een keer wit had aan het hoogste bord:

1. Large - M Pietersma

2. T van Dijk - Ewood

3. Lennard - M van Woerden

4. T Bieger - Jip

Zelf had ik geen idee tegen wie ik speelde, of beter gezegd: wat voor speelsterkte die knul had. Ik gokte ergens tussen de 1700 en 2000. Tegen iemand van m'n eigen niveau speelt dat toch anders dan tegen een zwakkere. Ik speelde daarom in de eerste plaats om niet te verliezen, of in ieder geval: om niet slecht te staan na de opening. Daarom greep ik naar een wat normalere variant:

1.d4 Jemig, weer zo'n 1.d4-schuiver... 1...Pf6 2.c4 e6 3.Pf3 b6 Waarschijnlijk wat minder dubieus dan 3...Lb4+, maar eerlijk gezegd ken ik dit niet. Gelukkig wist ik op basis van logisch-empiristische gronden nog wel redelijke zetten te doen: 4.a3 Hela, wat is dit... xD 4...Lb7 5.Pc3 d5 6.cxd5 Pxd5 7.Dc2 c5 8.e4 Pxc3 9.bxc3 Lijkt wel een Grünfeld... 9...Pd7 10.Ld3 Dc7 Ik had ook dingen met 10...Tc8 overwogen. Ik wist niet wat ik van de stelling moest vinden: staat wit niet veel beter met zijn centrum? Of is er niks aan de hand? 11.O-O cxd4 12.cxd4 Dxc2 Huppa, dames eraf, kan ik ook niet meer matgezet worden. 13.Lxc2 Tc8 14.Ld3 a6 Misschien wat te oversubtiel. 14...Tc3 was hier wel mogelijk: 15.Lb5 a6 16.Lxd7+ Kxd7 17.Pe5+ Ke8 is niks voor wit, hij kan zijn activiteit niet behouden. De partij ging verder met 15. Lb2 Ld6 16. Tac1 O-O 17. Pd2 b5 Pakt c4 en legt a3 vast. Zwarts troef is natuurlijk zijn meerderheid op de damevleugel. 18. Lb1? Daar komen de slechte zetten. 18...Pb6 19. Txc8 Zo kan wit nog net de boel houden, door veld c1 vrij te maken voor de loper. 19...Txc8 20. Tc1 Lf4 Hier miste ik m'n kans. 20...Td8! houdt een stel torens op het bord. Wit kan weinig doen tegen de dreiging 21...Pa4, waarna a3 valt. En dat terwijl ik dacht dat 20...Lf4 de zet was die het wit nog het lastigst maakte... In het vervolg probeerde ik een betere stelling met behulp van de klok (ik had nog 48 minuten en hij tien of zo) te winnen, maar ondanks een veelbelovende stelling kon hij de boel vrij eenvoudig dichthouden.

Ondertussen stond BSG al op voorsprong. Large kreeg een zeer impotente variant van de Caro-Kann tegen zich. Na veertien (!) zetten tekende zich hier al een overwinning af, toen hij een schijnoffer op g6 kon plaatsen. Zwart verweerde zich echter nog kranig met een kapotgeschoten koningsstelling, maar ondanks Larges tijdsverbruik, kon hij de openingstreffer binnentikken.

Dat ook Ewood won, was wel een opmerkelijke meevaller. Meestal moet hij ploeteren met zwart, maar nu pakte hij een mooi puntje. En eigenlijk nog snel ook. In een stelling die ik met beide kleuren niet zou willen spelen, won hij met opmerkelijk gemak. En dat tegen een 2200-speler...

Nee, daar kon ik nog een puntje aan zuigen. Toen ik te horen kreeg dat het 2-0 stond, besloot ik maar mijn "winstpogingen" te staken. De overwinning was dus binnen. Wat een teamspeler ben ik weer...

De vraag was of daar nog wat bij zou komen. Het antwoord was nee. Lennard kreeg zo'n versnelde Draak op het bord en manoeuvreerde zijn stukken vrolijk in het rond. Hij kreeg ook een betere stelling, maar in tijdnood ging het mis. In plaats van zwarts zwakke pion op d6 van het bord te halen, verloor hij zelf ineens een aantal pionnen in tijdnood. Met beiden nog een halve minuut (het speeltempo was 1:50 plus vijf seconden per zet) werd er zenuwachtig gevluggerd, maar met drie pionnen minder was er geen eer meer te behalen. Best wel een domper.

Het was inmiddels 15:00 uur en er kwam een eind aan een stille schaakmiddag. Ja, stil. Geen publiek, geen BSG 2... Behalve het genies van Lennard heerste er een doodse stilte. Je zou bij wijze van spreken een speld kunnen horen vallen op het tapijt. Uiteindelijk kreeg het duel een min of meer verwachte uitslag. Daarmee was BSG een ronde verder en kon WSc het Denksportcentrum met een enigszins opgeheven hoofd verlaten. Zelf vond ik het fijn dat we niet hoefden te snelschaken. Wie weet kunnen die pipo's dat heel erg goed...

Na het duel werd er nog wat aan de bar gehangen. Ik deed me te goed aan een halve banketstaaf die voor koffiekoekje moest doorgaan. Le jatte een biertje, waarna het gerstensap uit het flesje spoot. En opruimen, ho maar. Vreemde mensen... Large wilde mij geen boks geven, want hij vond mijn beslissende remise niet goed genoeg of zo... En dat terwijl ik vond dat ik wel aardig had gespeeld. Toch wel een zeventje. Dat overkomt me de laatste tijd ook niet vaak, moet ik zeggen.

De WSc'ers hadden zich eveneens geclusterd. Zou het niet beter zijn als we met elkaar gezellig konden ouwehoeren over gemiste stukoffers of zo? 

Le en La gingen de trein van half vier halen en wij gingen de fiets van half vier halen. Daarna was het tijd om Sinterklaasavond te vieren met KC.

Uitslagen

BSG [2218] - WSc [2074] 2½-1½

1. La Ootes [2417] - M Pietersma [2213] 1-0

2. E de Groote [2250] - T van Dijk [2206] 1-0

3. Le Ootes [2084] - M van Woerden [2000] 0-1

4. J de Groote [2120] - T Bieger [1877] ½-½ 

Gerelateerde artikelen:

KNSB-beker; 24-02 2007

Nederlands, moeilijk?!

"Az goede zaken gedaan, feyenoord... tsja..."

Waarom schrijf ik dit op? Daar gaat dit stukje over, waar ik mij groen en geel aan kan ergeren: spel- en interpunctiefouten!

"dag Jesper, hoe gaat het met je? in het algemeen? op de uni? met schaken?"

Een klein voorbeeldje van een zinnetje waar weinig hoofdletters in zijn verwerkt. Als ik dit in mijn Postvak "in" krijg, heb ik eigenlijk niet zo heel erg veel zin meer om het te lezen. Ik lees het toch, omdat het misschien wel belangrijk is, maar tegenzin overheerst.

De meeste hoofdlettervergeters zijn de IM-mensen. "IM" staat nu even niet voor Internationaal Meester, maar voor Instant Messaging. Populaire IM-programma's in Nederland zijn MSN en Hyves Kwekker.

Moet je eens opletten hoeveel mensen interpunctieloos informatie met je uit zitten te wisselen. Op MSN ben ik ook zo'n geval. Je neemt niet de moeite om de shifttoets in te drukken om vervolgens met je berichtje verder te gaan. In e-mails typ ik daarentegen wel met interpunctie. Kost die shifttoets indrukken nou zo veel moeite?

Sommige mensen beginnen hun zinnen ook op MSN met een hoofdletter (interpunctie). Als je daarop let, valt het pas op hoeveel procent zonder interpunctie typt. Ik gok op zo'n 95 procent interpunctieloze MSN'ers waarvan 99 procent jongeren onder de 25 zijn.

Naast hoofdletters willen ook punten en komma's weleens vergeten worden. Men gaat er van uit dat je begrijpt wat er in hun hoofd gebeurt. Nee dus! Punten en komma's zijn ontstaan om zinnen van elkaar te scheiden! Komma's kunnen zinnen samenvoegen of een bijzin toevoegen en een punt geeft het einde van een zin aan. Die toetsen zitten niet voor niets op een toetsenbord!

Vergrotende trap, overtreffende trap, vergelijkende trap

Enkele van de makkelijkste onderdelen in de Nederlandse taal zijn nog altijd de trappen. Denk niet aan een wenteltrap of iets dergelijks, maar een figuurlijke trap. Laten we even kijken naar:

"Hij is gelukkig", een standaardzinnetje

"Hij is gelukkiger", vergrotende trap

"Hij is het gelukkigst", overtreffende trap

Nou dit is niet zo moeilijk hè? Toch zegt een enorm groot aantal mensen "meest gelukkig" in plaats van "gelukkigst". Daar zakt bij mij echt de broek van af.

Woordbreuk

Een ander opmerkelijk onderdeel in de Nederlandse taal is het aan elkaar plakken van woorden. Laten we eens kijken naar:

"Ze was 10 jaar of zo en ze ging een keertje voetballen met een bal." Een standaardzinnetje

"Ze was 10 jaar of zo en ze ging een keertje voetballen met een lelijke bal." Een bijvoeglijk naamwoord gevolgd door een zelfstandig naamwoord

"Ze was 10 jaar of zo en ze ging een keertje voetballen met een corpsbal." Twee zelfstandig naamwoorden

Makkelijk, toch? Maar toch is er een gigantisch groot aantal Nederlanders dat in een samenstelling als in het laatste voorbeeld wel een spatie zet.

Als je even goed nadenkt, kom je erachter dat een zelfstandig naamwoord op zichzelf al een betekenis heeft, in tegenstelling tot een bijvoeglijk naamwoord. Na een bijvoeglijk naamwoord kun je een zelfstandig naamwoord verwachten, na een zelfstandig naamwoord niet! Staat er toch een spatie in een samenstelling van twee zelfstandig naamwoorden, dan kun je daar als lezer flink mee op het verkeerde been gezet worden! 

"Gelukkig miste m'n tegenstander een remise kans"

Dat is dus iets wat ik echt niet kan begrijpen, en ik stoor mij echt het meest aan het laatst genoemde voorbeeld. Als je in het Engels schrijft, mag je braaf "remise kans"... schrijven, maar niet in Nederland, want daar hoor je je gewoon aan de Nederlandse regels te houden! Dus als je een foute spatie ziet staan, vertel dat aan de desbetreffende auteur. Als deze je daarvoor bedankt, wijd er dan een artikel aan. Ze zullen je wel een zeikerd gaan vinden, maar ik ben dat al gewend. Als ik iemand een spatiefout zie maken, probeer ik er een leuke diss van te maken. 

Olaf's koning

Wat klopt er niet? Juist, een bezits-s wordt alleen met een apostrof (') geschreven als het woord op een klinker eindigt. Ook een leuke taalfout is dat. De enige uitzondering is de "e", als die niet als "ee" wordt uitgesproken. Dan komt de bezits-s er ook achter zonder apostrof. Je zou de mensen die dit fout doen eens de kost moeten geven. Dan hou je niet veel geld over.

Tot zover mijn blogberichtje. Vorige week zondag organiseerde ik een spelletjesmiddag en woensdag had ik mijn laatste les van Wijsgerige vorming 1. Nu nog een "Essai" schrijven voor Wijsgerige vorming 2. Zo heb ik dat ook vermeld. xD

Links:

Nederlands, moeilijk (?/!); 09-04 2007

Bezits-s

Gerelateerde artikelen:

Spelling; 09-04 2008

Nog meer schaken

Klagen

Nederlanders klagen veel, want ze zijn gelukkig. Dat was ongeveer de strekking van een artikel van zo'n krantje dat ik in de trein las. Volgens het artikel was klagen juist goed. Daarom zal ik jullie nu eens laten zien hoe gelukkig ik ben.

Culturele Dorp-toernooi

Allereerst natuurlijk het Culturele Dorp-toernooi. Dit was vroeger altijd een plaatsingstoernooi voor de C-groep van het Corustoernooi, dat in januari weer gehouden zal worden, maar nu niet meer. Op papier was het nog steeds een sterk bezet toernooi, waarin normen gescoord konden worden. Leuk, zou je zeggen. Dat wordt vast een mieters toernooi. Het recept was als volgt: zet een aantal sterke jeugdspelers bij een paar meesters die hun beste tijd gehad hebben. Kunnen die jeugdspelers (dat begrip mag ruim opgevat worden) een norm scoren, dus dat maakt zo'n toernooi dan helemaal geslaagd.

Veelzeggend was dan ook dat de "jonkies" vrijwel allemaal bovenin eindigden. Twan Burg won en behaalde een IM-norm, net als Rick Lahaye, die derde werd. Tweede werd Pete Peelen, die een erg goed toernooi speelde. Erg degelijk. Ook Sured Plukkel en Large eindigden nog in de bovenste helft, hoewel dat voor Large een tegenvaller moet zijn geweest. Probeerde een norm te scoren, won van degenen waartegen hij remise zou moeten spelen, maar won niet van degenen waar hij wel van zou moeten winnen.

Desondanks bleef hij de oude meesters voor. Sebastian Siebrecht, de enige GM in dit gezelschap, bleef steken op een magere 50 procent, net zoveel als een Amerikaans kotertje. Wat Afek aan het doen was, weet ik niet. Ik zou hem de vraag willen stellen: "Bent u echt zo slecht, of doet u maar alsof?" Volgens mij kan -ie best wel schaken, maar het lijkt wel of -ie soms gewoon wil verliezen. Met zijn 3 uit 9 deed hij het echter nog prima vergeleken de laatste IM: Julius Armas.

Het was voor het eerst dat ik de behirder van de "schaakcamping" in actie zag en het was werkelijk waar schandalig om te zien. Krijgen die IMs van tegenwoordig hun titel bij een pakje boter? (Daar bedoel ik niet jou mee, Vin$!) In de slotronde verloor hij ook nog van de enige WIM in het gezelschap, waardoor hij uiteindelijk nog laatste werd ook.

Normen

Deze slechte tegenstand kwam Twan B. en Rick L. goed uit. Ze moesten namelijk zes punten scoren voor een norm. De deelname van Sured Plukkel (2259) en Arlette van Weersel (2193) was daar ongetwijfeld debet aan. Voor Twan was het niet zo'n probleem, hij won bijna alles, Rick had in de slotronde aan een korte remise precies genoeg voor zijn eerste IM-norm. Voor Twan was het inmiddels zijn laatste, waardoor hij binnenkort IM is. Nadat hij zijn norm had binnengehaald, was zijn spel echter een stuk minder. Large bezorgde hem in de laatste ronde dan ook een gevoelige nederlaag, als goedmakertje van Wenen. 

Fragmenten

Tijd om maar eens naar een aantal fragmenten te gaan kijken. Laten we beginnen met de opmerkelijkste gebeurtenis:

Plukkel - Armas. De vele nederlagen hadden hun weerslag gehad op het spel van de zwartspeler. Angstig greep J Armas naar de Philidorverdediging, maar die speelde hij helemaal niet goed: 1.e4 e5 2.Pf3 d6 3.Lc4 Le7 4.d4 Pd7? Een bekende fout. 5.dxe5 dxe5? 6.Dd5... Dreigt mat en zwart kan daar weinig tegen doen. Armas kwam met een lapmiddel: 6... Ph6 7.Lxh6 0-0 en rekte de ongelijke strijd tot zet 25. Een gênante afgang.

Afek - Burg. Twan had op dit moment de norm voor het grijpen. Daartoe moest hij wel van Afek winnen. In deze stelling is weinig aan de hand. 19.Lxd2 met remiseaanbod zou niemand hebben verbaasd. Afek meende iets leuks te zien: 19.exf6? Of hij heeft zwarts volgende zet gemist, of hij heeft het heel slecht doorgerekend, of hij wilde Twan per se aan een norm helpen. Ik vat het echt niet. Na 19...Txe2 20.fxe7? Txb2 had zwart een kwaliteit meer, terwijl wits e-pion eenvoudig kon worden ingerekend. Hierdoor stelde Afek zijn deelname voor volgend jaar veilig...

Ootes - Siebrecht. Na de KNSB-competitie mocht Large meteen tegen de "sterkste" aantreden. Beide partijen hadden aanval, na een stukoffer van Large had alleen hij aanval. Zwart moest verdedigend spelen en dat deed -ie niet. Na 25...Pa5? sloeg wit toe met 26.Le2! En toen werd zwart stil. Het ingrijpen van de loper blijkt beslissend. Er volgde nog 26...Pxb3 27.Dg5! Een stille zet die beslissend is. Wit kon ook grof materiaal cashen met 27.Th8+ Kf7 28.Lh5+ Ke7 29.Dxg7+, maar nu ontsnapt de koning niet eens meer. Een lekker puntje!

Ootes - Burg. In de laatste ronde was het weer raak. Large kon vrijuit spelen, want hij kon toch geen norm meer scoren. Ook nu ging Larges aanval als een mes door de boter: 25...Lf8 26.Lxc6 bxc6 27.Dh4 h6 28.Lxh6 gxf6 29.Lxf8+ Kg8 30.Dh6 Dd8 31.Dg7#. Typisch Twan. ;)

Van Weersel - Armas. Nadat de Franse IM de hele partij kilometers achter de feiten had aangelopen, had wit nog genoeg moeite om de trekker over te halen. Maar na 73.Th1 was het toch echt gedaan met zwart. Voor Armas reden om met de staart tussen de benen richting Bordeaux te rijden. Jammer, want het was misschien best een goede speler voor BSG 2.

Verslaggeving

Tja, de verslaggeving van het toernooi was echt slecht. Ik was benieuwd of de verslaggever nog iets zinnigs kon vertellen over de partij ("Ja, maar als wit toen dat-en-dat deed, dan was het heel anders gelopen", of zo), maar niets daarvan. Sterker nog: de verslagen werden met de dag slechter.

"Zoals gisteren al min of meer aangekondigd trad vandaag een tweede held voor het voetlicht. Met een vlotte remise tegen Sjoerd Plukkel (eens een Plukkel altijd een heer?) behaalde Rick Lahaye het laatst benodigde halfje voor zijn eerste meesternorm.  Klassetoernooi van Rick hoor."

"Verder speelden vandaag "David tegen Goliath" oftewel Afek tegen Naroditsky. Lichtelijk gepikeerd kwam Goliath uit de speelzaal. Puntje voor David dus, maar dat had één of andere mythe al eens voorspelt... [sic!] Too little too late zoals de moeder van Naroditsky snedig opmerkte. Maar toch een aardig Thanksgiving cadeautje [sic!] voor onze kleine strijder."

"Ook de twee langsten onder het gezelschap, Siebrecht en Peelen, mochten vandaag de degens kruisen. De kortste van de langen had nu toch mooi het overwicht. Knap hoor van Peelen."

In de achtste ronde was het niet veel beter:

"Wat stond er nog meer op het menu vandaag? Afek wint van Armas. Julius speelt hier echt geen gelukkig toernooi, doodjammer hoor. Maar als het aan mij ligt wordt hij volgend jaar weer uitgenodigd. En dan hadden we nog de partij Peelen vs Ootes. Een mooie overwinning voor Piet hoor, die hiermee plots naar de gedeelde tweede plek is geklauterd. De jonge Lars lijkt mij niet helemaal in goeden doen. Nog steeds op 50%, maar ik had er meer van verwacht."

En dan nog eens het lange wachten op dit soort nietszeggende rommel...

Partijen

Tot slot de partijen. Ik heb de dubbele partijen geschrapt (denk ik.) WTF... 170 partijen staan in de originele database, terwijl er maar 45 zijn gespeeld (9 ronden x 5 partijen per ronde.) Kortom: Er waren 125 dubbele partijen. :| Ongelooflijk wat een prutsers. En dan heb ik het nog niet eens over die lelijke prutsite van ze.

Hoe dan ook, hier de database:

Download 2009.pgn

Binnenkort meer, maar nu even niet...

Links:

Toernooisite

Gerelateerde artikelen:

BSG is van slag; 21-11 2009

BSG is van slag

"Te klein voor een tafellaken en te groot voor een servet", dat was de conclusie voor BSG 1 van de afgelopen twee jaren. In de eerste klasse werd alles gewonnen, in de meesterklasse werd alles verloren. Na de degradatie werd BSG geacht weer veel te gaan winnen, maar na de ruime zege op Utrecht 2, ging het tegen Purmerend veel moeilijker. Tegen Unitas verliep de wedstrijd helemaal desastreus.

Toen het competitieprogramma bekend werd, zagen we de thuiswedstrijd tegen Unitas als een opluchting. Stel je voor dat je naar Groningen moet... In alle rust leefden we naar de wedstrijd toe, die in ons vertrouwde Denksportcentrum werd gehouden. De tegenstander was een oude bekende: Unitas. In ons kampioensjaar wonnen we daar met veel moeite en nog meer mazzel nog van, dus we waren gewaarschuwd. Opmerkelijk was dat de staartborden destijds de "rommel" van de hoogste borden moesten opruimen, dat zou dit jaar heel anders gaan...

BSG speelde met een invaller: derdeteamspeler Bert Kieboom werd opgetrommeld om voor Ptr in te vallen. De opstelling was daardoor licht veranderd ten opzichte van de eerste twee wedstrijden: Ton speelde aan bord twee en Leon aan vijf (!). Daar trof hij opmerkelijk genoeg de enigszins opgeofferde Nick Bijlsma. Tegen Purmerend had hij de grootste moeite met Nicky Law, dus dat beloofde een heet middagje voor onze kindermoordenaar.

Over het weer gesproken: het was vandaag prachtig weer. Eigenlijk te mooi om binnen te zitten. Maar ja, je kunt het publiek natuurlijk niet teleurstellen. Het publiek was het afgelopen jaar toch al niet verwend, met louter grote nederlagen in de meesterklasse. BSG had iets goed te maken, maar eigenlijk zat het er de hele middag niet in.

Soms heb je van die middagen dat je al snel ziet dat de tegenstanders er over het algemeen beter voorstaan. Op een aantal borden begonnen toch wel substantiële minnen te ontstaan. Opmerkelijk genoeg toverde de immer degelijke Lennard de eerste nul op het scorebord. Nou ja, scorebord... Sinds de wedstrijd tegen LSG is het scorebord niet meer gebruikt... Zijn broertje bracht even later het eerste halfje, waarna hij zich weer kon richten op het Culturele dorp-toernooi. Voor hem was de KNSB-competitie immers maar een hinderlijke onderbreking...

De stand wordt gelijkgetrokken door FM Henk. Hij won van Laszlo Cako, die twee jaar geleden de klassetopscorer was. Hij had dat jaar wel bijna alleen maar wit, wat het natuurlijk wel iets makkelijker maakt om hoog te scoren. Ex-klassetopscorer of niet, FM Henk had daar geen boodschap aan en eigenlijk won hij vrij gemakkelijk met de zwarte stukken (!).

Staart eraf

Vervolgens kwam er een lastige fase. Wat zouden de stellingen opleveren? Het wachten was op plotselinge wendingen, zoals anderhalf jaar geleden. Ditmaal gebeurde zoiets bij Ewood. Hij speelde tegen Erik-Jan Hummel en stond goed, maar in de tijdnoodsfase ging hij passief spelen. Vervolgens miste hij nog een doorbraakmotief en verloor hij het eindspel. Misschien een beetje een goedmakertje voor mijn onterechte zege in Eindhoven op EJH...

Zelf had ik na een Schotse opening een vrij gelijkwaardige stelling bereikt. Ik had echter niet m'n gelukkigste hand in de partij en dat resulteerde in een aantal mindere zetten. Uiteindelijk won wit een pion en bleek mijn "aanval" frustrerend weinig op te leveren... De tijdcontrole werd door mijn tegenstander gehaald en daarna kon ik weinig meer doen. Vervelend!

De stand was inmiddels 2-4 door een remise van Ton. Hij speelde een wilde partij, waarin het evenwicht gek genoeg niet verbroken werd. Niet slecht tegen Unitas' sterkste (en ook meest afgevallen) man.

Ondertussen stond nog een aantal borden op instorten. Coen, die vermoedde dat één van de spelers symptomen van de Mexicaanse griep vertoonde, had zelf de hele partij een ongezonde stelling voor zijn neus. Helaas werkt een Mexicaansegriepprik daar niet tegen. Taai als een schoenzool ploeterde Coen door, eerst in een verloren toreneindspel en later in een verloren dame-eindspel, maar een nul was desondanks zijn deel.

Ook Bert Kieboom kon het niet houden. Hij bood nog remise aan, maar zijn tegenstander, ook een invaller (!), mocht het niet aannemen en won vervolgens met het loperpaar. De partij werd overigens uitgespeeld totdat Bert zijn paard kwijtraakte door een dameschaakje.

Leon Pliester had gelukkig nog wel gewonnen, maar met een stand van 3-6 viel er geen eer meer te behalen voor Der Aleksandar. Hij had een eindspel met twee pluspionnen laten verzanden in een eindspel met een pluspion dat inmiddels dik remise was. Met subtiele lopermanoeuvres probeerde de grootmeester nog van alles om zijn tegenstander pootje te lichten, maar wat hij met al die zetten nou bereikte... Met nog zo'n twintig seconden op de klok besloot hij maar op remise af te koersen. Een wonder zoals bij Lennard de vorige keer zat er niet in...

De einduitslag was dus 3½-6½, een best wel forse nederlaag. We bleven achter met de vraag: waren zij nou zo goed...? Waar is het BSG dat de eersteklasseploegjes er in het verleden zo ongenadig afhakte? Zijn wij die aura van onoverwinnelijkheid kwijt? Zijn wij het AZ van de eerste klasse?

Overigens deelde een niet nader te noemen invaller me mee dat het leuk zou zijn als BSG in het seizoen 2010-2011 promoveert, in het jubileumjaar. Als we zo door blijven spelen kan dat misschien nog wel gaan lukken. Als kampioen van de tweede klasse... :(

Overigens is het erg spannend in onze klasse. Iedereen kan van iedereen winnen, we spelen in de Jupiler-League van het schaken. Purmerend (!) gaat ondertussen aan de leiding, met 5 matchpunten. Suikertaart verloor de koppositie door een nederlaag tegen AAS, terwijl Caïssa, de ratingfavoriet, zijn tweede competitienederlaag leed en wel tegen Philidor. En daar moeten wij over drie weken weer tegen spelen... Ik ga voor een gelijkspelletje. 0-0, 1-1, of desnoods 7-7. Tot die tijd: straftraining!

Gerelateerde artikelen:

BSG pakt onverdiend punt in Purmerend; 01-11 2009

BSG is Wageningen online de baas

Gemotiveerd BSG wint met 13-3

Een nieuw fenomeen dit jaar zijn de door de KNSB georganiseerde Playchesstoernooien. In het begin van het jaar hadden we al het NK Internetschaak, in deze maand begon de Internetclubcompetitie. BSG kon een - op papier - sterk team opstellen. Met Large, VR en Ewood hadden we toch al heel wat KNSB-rating in huis. Ach ja, voor dit vluggerwerk is internetrating wel belangrijker. Op internet is VR een echte uitblinker. Je moet hem af en toe wel oppeppen, maar daar krijg je ook wat voor terug. Met Behirder erbij hadden we toch mooi een gemiddelde blitzrating van iets van 2400 punten. Niet supergoed, maar toch zeker niet verkeerd.

Toch was ik bang dat bijvoorbeeld HSG mee zou doen met Smeets, L'Ami, Stellwagen en King Look. Of nog erger, Bobbin. HSG - BSG, dat zou pas erg worden. De landskampioen kwam echter niet met een team voor de dag, wat betekende dat BSG in de opstellingen de alleenheerser was. Pas onlangs kwam de melding dat er een geschikte tegenstander was gevonden: Wageningen.

Tja, twee jaar geleden speelden we in de KNSB-competitie tegen Wageningen en dat leverde ons een zwaarbevochten zege op. Het zou dus niet meevallen om van dit team te winnen. Een datum werd gevonden: gisteravond om 21:00 uur zouden de viertallen de degens kruisen. Ik had daar maar mee ingestemd, maar echt blij was ik er niet mee: ik moest nog veel doen voor school en dan komt dit er nog tussendoor...

Toernooi

Het was inmiddels tegen negenen en ik kwam bij mijn clubgenoten. Grappig was de geografische spreiding: Le en La verkozen het westen des lands, terwijl Ewood en VR in het oosten vertoefden. Maar op Playchess maakt dat natuurlijk niet uit. Daar is iedereen maar een muisklik van elkaar verwijderd. Large kwam net van het Culturele Dorp-toernooi, waar hij zijn eerste puntje had gepakt. Met zijn vorm was dus weinig mis. Meer problemen verwachtte hij echter van zijn verbinding.

Ondertussen waren de organisatorische voorbereidingen bijna afgelopen en werd het tijd voor de eerste ronde. In de eerste ronde zouden alle BSG'ers zwart krijgen. De witspelers moesten ons dan uitdagen. Hadden ze beter niet kunnen doen...

Ronde 1

Wageningen - BSG

1. S van Eijk - Large

2. D van Eekhout - VR

3. F Jonker - Ewood

4. H Hofstra - Jip

Nadat ik mijn formule had aangepast, kon ook mijn partij beginnen. Ik speelde tegen Libra29, die wat slap begon, maar al gauw een dijk van een stelling kreeg. Hij miste echter een aantal simpele winsten en daarna kwam ik weer een beetje in de partij. Van een pion minder ging ik ineens naar een pion meer en na een lang eindspel maakte een mouseslip (?) van hem een einde aan de partij.

De stand was ondertussen al 0-4, BSG had al meteen hevig toegeslagen.

Ronde 2

BSG - Wageningen

1. Large - D van Eekhout

2. VR - F Jonker

3. Ewood - H Hofstra

4. Jip - S van Eijk

De tweede ronde begon en jawel, ik had wit tegen HappyEnding, ofwel Sander van Eijk. Tja, tegen sommige mensen speel ik op de een of andere manier altijd met wit... Na mijn wat ongelukkige nederlaag in Eindhoven, kreeg ik opnieuw dezelfde opening op het bord. Ik week af en ruilde dames, waarna ik niet super stond. Ik verloor zelfs een pion, maar door die handig te offeren, kreeg ik nog wat spel. Uiteindelijk kreeg ik zelfs de pion terug en won ik het eindspel. Bizar.

Het team bleef het goed doen. Alleen VR verloor. Hij gaf zijn dame weg, waardoor de "score" slechts 3-1 in "Bussums" voordeel was. Ditmaal wierp Large zich op om de ietwat ongelukkige VR te troosten.

Ronde 3

Wageningen - BSG

1. S van Eijk - Ewood

2. D van Eekhout - Jip

3. F Jonker - Large

4. H Hofstra - VR

Met één bordpunt hadden we al een gelijkspel in handen, zo goed gingen de eerste ronden. Zelf stond ik weer de hele tijd moeilijk tegen Fluitketel en wist ik met kunst en vliegwerk remise te houden. De rest van het team won, waardoor BSG met 10½-1½ aan de leiding ging. Teamleider Lennard riep zijn "bitches" op om er voor de laatste ronde nog één keer vol voor te gaan.

Ronde 4

BSG - Wageningen

1. Large - H Hofstra

2. VR - S van Eijk

3. Ewood - D van Eekhout

4. Jip - F Jonker

Een opmerkelijke ronde: BSG kwam zelfs op achterstand. Large verloor ergens een stuk en VR kwam niet verder dan remise. Ewood won gelukkig nog, waardoor hij op 4 uit 4 kwam. Knap! Zelf kwam ik op 3½ uit 4 door een soort Scandinaviër te kraken van Visje. Daarna speelde ik het niet super, wat de winst ernstig in gevaar bracht. Gelukkig voor mij speelde hij niet op z'n taaist en ging ik er alsnog vrij eenvoudig met de winst vandoor. Hierdoor won BSG met 13-3, wat wel geflatteerd was, gezien mijn partijen. Desondanks was het een ongelooflijk resultaat tegen een team waarvan we veronderstelden dat ze gewaagd waren aan ons.

Ondanks de 13-3-zege gaat BSG niet aan de leiding: De Peun uit Roosendaal won met 14-2 van de Osse Schaakvereniging. Doordat ik alleen de eerste ronde voor rating speelde, schoot ik ratingtechnisch weinig op met dit toernooi. Toch blijft een vraag hangen: waren wij nou zo goed...?

Scores

1. Ewood 4

2. Jip 3½

3. Large 3

4. VR 2½

5. F Jonker 1

6. H Hofstra 1

7. S van Eijk ½

8. D van Eekhout ½

Slot

Na de bedankjes aan de organisatie en de tegenstanders, werd er onderling nog wat gediscussieerd. Het was een dolle boel in het chatvenster. Verder wil ik teamleider Lennard bedanken en Pinda, de enthousiaste toeschouwer. Ook fijn was dat er nog kiebitzers waren. De sfeer was goed en dat zal ongetwijfeld hebben meegeholpen. Jammer genoeg had ons snelschaaktalent VR nog de meeste verliespunten, maar dat zegt wel wat over deze match.

En dat terwijl ik na het NK Internet niet meer zo overtuigd was van mijn internetschaakkwaliteiten. Gelukkig kon ik alle frustratie van te veel huiswerk van me af spelen. Het resultaat gaf me wel effe een "boost". Het kon me niet meer echt schelen hoe "wijsgerige vorming" zou gaan...

Gerelateerde artikelen:

Terug in de tijd in Eindhoven; 15-11 2009

NK Internet: finale; 12-04 2009

Externe competitie ronde 3; 04-11 2007

Terug in de tijd in Eindhoven

Jeugd

Drie jaar geleden sloot ik mijn periode als jeugdspeler af. Tot die tijd had ik redelijk wat jeugdtoernooien gespeeld. Dat begon denk ik met het jeugdteam van BSG (haast niet voor te stellen, hè?), toen ik pas net een aantal jaartjes schaakte. Later kwamen daar echte toernooien bij, zoals "Hengelo", het open NK Jeugd. Dat was overigens pas in 2001, zelfs nog een jaar na mijn "echte" NK. Aan de "plaatsingstoernooien" voor het NK deed ik vanaf 1999 mee, toen ik nog een bruggertje was. Hoewel ik het schaken altijd erg spannend vond, was het wel een mooie tijd. Toernooien als "Hoevelaken", "Hengelo" en de schoolschaakkampioenschappen; ze brengen mooie herinneringen bij me naar boven. 

Maar langzaamaan begon ik me te realiseren dat het einde in zicht was. Zo mocht ik in 2005 voor de laatste keer meedoen aan de JCC. En in 2006 zou ik steeds m'n laatste toernooi spelen. Mijn laatste PJK, mijn laatste keer Hengelo, mijn laatste keer Eindhoven en mijn laatste keer Hutton. Ik was heel verdrietig toen ik in februari in de barrage de plaatsing voor het NK misliep. Ik zou nooit meer aan het NK Jeugd kunnen meedoen! 2006 gaf me dan ook niet de afsluiting die me voor ogen stond, want ook "Hengelo" verliep vrij dramatisch.Tegen het einde van het jaar, speelde ik in Rotterdam mijn laatste toernooi als jeugdspeler: het Huttontoernooi.

Het Huttontoernooi is een toernooi waar jeugdspelers van verschillende bonden tegen elkaar spelen. In 2006 was de opzet nog gewoon twee partijen met één uur bedenktijd per persoon. Inmiddels is het weer anders, maar het uiteindelijke doel was hetzelfde: de bond met de meeste punten won. Het was destijds een tof toernooi. We waren met een grote groep op reis, ik had een grote zak snoep mee en ik speelde twee leuke partijen. Het was gewoon een leuke dag. Een beter afscheid kon ik me eigenlijk niet wensen.

In de jaren daarna stond ik steeds naast de zijlijn de verrichtingen van mijn clubgenoten te volgen. Dat was overigens al heel snel na het Huttontoernooi: ik was één keer teamleider en een keer observer bij de JCC.

Ook het PJK van 2007 heb ik op de voet gevolgd, net zoals het zoveelste NK van Ewood. Toekijken is heerlijk rustgevend, maar soms kriebelt het om zelf weer eens mee te doen. Helaas mocht ik mijn kunstjes "slechts" vertonen in toernooien zonder leeftijdsdiscriminatie, zoals het Pinkstertoernooi, of Pardubice. En dan kom je erachter hoe groot de impact was van die jeugdtoernooien.

Na deze inleiding zou natuurlijk ook een enorm artikel moeten komen, maar in dit geval is de inleiding een opzichzelfstaand artikel. Daarom nu deel twee:

Het was denk ik tijdens het NK "rapit" in 2007 dat ik op de hoogte werd gebracht van een extra leeftijdscategorie bij dit toernooi. Hoewel ik inmiddels oud en versleten was, deed dit nieuws me weer een jaartje jonger voelen. Misschien zou ik toch nog een jeugdtoernooi spelen!

De tand des tijds kwam echter in het spel en ik was het toernooi allang weer vergeten, toen Ptr tijdens het SGS-Snelschaakkampioenschap voor teams over Eindhoven had. Die avond keek ik nog op internet en warempel, ik kon nog meedoen! Sociaal als altijd vroeg ik of Ewood nog mee wilde doen, net zoals wat andere mensen. Uiteindelijk wilde Sizzel meedoen. Hij was net niet te oud voor de nieuwe groep: <25.

Druk

Alles was geregeld, maar ik zag dat het druk ging worden. Gisteren was namelijk een vriend van econometrie jarig en hij vierde zijn verjaardag op vrijdag de dertiende. Ik dus 's avonds naar Osdorp en weer terug. Ik had nog net de laatste trein gehaald en om een uur of kwart over één was ik thuis. En dat terwijl ik al om half twaalf was vertrokken. :P Het resultaat: ik kon maximaal vijf uur slapen voordat de wekker ging.

Na dit korte nachtje gingen we via Amersfoort naar Eindhoven. In Amersfoort kwamen we Sizzel - zoals gepland - tegen. Dat ging dus goed, maar het B-team is dan ook goed georganiseerd. Om tien uur waren we in Eindhoven, waar de plaatselijke Universiteit eenvoudig werd gevonden. In OV-chipkaartroze borden werden we onthaald en bij het inschrijven kregen we ook een tas in die nichterige kleur mee. Daarna was het tijd voor het inschaken, waarin ik mijn kruit al aardig verschoot door Ewood een paar keer te verslaan, hoewel hij mij ook een aantal keren ownde.

Voor het toernooi had ik niet echt hoge verwachtingen, ik voelde me immers nogal moe. Toch vond ik dat ik in de eerste ronde nog wel aardig speelde. Tegen Sander van Eijk sliep ik daarentegen. Ik kwam al niet lekker uit de opening en ik miste daarna veel van zijn zetten. Desondanks kon ik in tijdnood nog wat terugdoen, waarna ik er zowaar een remisestelling uit had gepeurd. Helaas werd ik toen gevlagd.

Vervolgens raakte ik in een complexe stelling tegen Birgitta van Weersel een stuk kwijt. Een wanhoopsoffensief leverde me echter alsnog het punt op. Vervolgens verloor ik weer een moeilijke Siciliaanse partij van Sebastiaan Smits, ondanks dat ik een pion meer had. Halverwege het toernooi had ik mijn eenvoudigste partij tegen Arjan Dijksta. Hij besloot creatief een stuk te offeren in een - naar mijn weten - theoretisch bekende stelling. Dat was niet goed en nadat-ie nog een stuk weggaf won ik eenvoudig. Tegen Joep Nabuurs kwam ik uiteindelijk goed te staan na 1.e4 a6. Ik besloot maar een stuk te offeren voor drie pionnen. Mat ging het niet, maar in het eindspel werden de pionnen sterk. Met 18 tegen 13 seconden in een gewonnen stelling nam ik echter een remiseaanbod van hem aan. Het was binnen die tijd misschien toch niet te winnen, maar het was toch een wat karige beloning voor de partij.

Vervolgens maakte ik nog remise tegen Joey Grochal. In de Keresverdediging kon ik op h3 offeren, waarna ik na wat omwegen eeuwig schaak moest houden. Helaas is deze variant inmiddels weerlegd, heb ik begrepen. :( Misschien wel een gewonnen halfje... In de achtste ronde won ik nog een halfje (of meer), toen ik van Erik-Jan Hummel won. Ik stond heel erg verkreukeld in het Frans, toen hij ineens stukken ging ruilen. In het Dame-Toreneindspel had mijn koning weinig bescherming, wat dan ook resulteerde ik een klopjacht. Daarbij kon ik enkele houtjes oppeuzelen en uiteindelijk won ik het eindspel. :P Als beloning speelde ik de laatste ronde op een livebord tegen de ongenaakbare MadU Tan. Ik kreeg - zoals de oplettende kijker wel zal hebben gezien - Frans met 3...h6 tegen me. Mijn aanpak was niet al te best, waarna ik slecht stond. Desondanks kon ik het op het einde nog wel remise houden. 56.Ta6+ was noodzakelijk en misschien was de stelling na 58.Kf2 nog te houden. Maar ja, het valt ook niet mee om met nog een minuut bedenktijd goed te schaken.

Al met al had ik nog een best behoorlijk toernooi gedraaid en werd ik negende met de op-zeven-na-hoogste TPR. Sizzel was het hele toernooi veroordeeld tot het leveren van een achterhoedegevecht. Hij verklooide keer op keer goede stellingen. Grappig genoeg won hij een eindspel met twee torens tegen twee torens, een loper en wat pionnen van Jokim van den Bos. In tijdnood is Sizzel ineens wel snel, zoals de ongelukkige zwartspeler ondervond. Met 3 uit 8 en een bye deed Sizzel het naar omstandigheden nog best goed.

In de 1989-1990-discriminatie draaide Ewood het hele toernooi bovenin mee, maar hij verloor steeds op de liveborden. Uiteindelijk moest hij genoegen nemen met 5½ uit 9, waarmee hij desondanks nog 10 euri won.

Pascal

Direct na mijn partij kreeg ik te horen dat we bij Pascal zouden eten. Hij wilde de prijsuitreiking nog bijwonen, want een aantal van zijn pupillen had een prijs gewonnen, net als Ewood dus. We stapten in Pascals vierkante auto, waarna we naar Soest reden. Daar gingen we met de kat spelen, bughousen en natuurlijk nog eten bestellen. Met de laatste trein konden we nog naar Bussum rijden. Het was me het dagje wel.

Scores

Jip 5

Sizzel 4

Ewood 5½

Gerelateerde artikelen:

Terug in de tijd in Italië; 13-09 2009

NK "Rapit"te Eindhoven; 21-10 2007

Schaakfragmenten

SGS Snelschaken

Afgelopen zaterdag deed ik mee aan het SGS-Snelschaakkampioenschap voor clubteams. Hieronder een aantal fragmenten:

Uit de wedstrijd HSG - BSG, waarin ondergetekende tegen Wim van der Wijk (toch, Pinda?) speelde en in plaats voor 1.Lh3 (niet gezien, gek genoeg) koos voor 1.Lf1. Heel doortrapt en na 1...The8 deed ik met een big smile 2.Txc6+. Erg goedkoop, maar dat wil nog wel eens werken met snelschaken.

Uiteindelijk stond het 2½-2½ en was de beruchte EB nog bezig:

In een eindspel met toren en drie pionnen tegen loper en drie pionnen had wit al zwarts pionnen weten af te ruilen. Teleurgesteld constateerde ik dat de winstkansen verkeken waren, maar EB probeerde nog wat en warempel, wit deed 1.Ke1?? Helaas deed EB 1...Kxg4. Tja, tunnelvisie... De partij eindigde vrijwel onmiddellijk in remise.

Tegen de teams van Paul Keres had ik twee opmerkelijke eindspelen tot een goed einde weten te brengen. Om te beginnen de partij tegen Willem van de Fliert, waarin ik lelijk werd weggespeeld. Echter, na een onnodige afwikkeling van hem wist ik ineens remise te maken:

Een vervelende stelling. Op 1.Pd3 komt 1...Kc4 en ik kan wel inpakken. Dat bracht me op het idee om 1.f4 te doen, wat remisekansen geeft. In de partij ging het als volgt: 1...Kxb4 2.fxe5 fxe5 3.Pd3+ Kc3? Hier won 3...Kxa5 nog steeds. Nu werd het remise na 4.Pxe5 d3 5.Pxd3 Kxd3 6.a6 Lxa6 7.Kh3 Kxe4 8.Kxh4. Oef!

En wat te denken van de partij tegen de beruchte JJJ:

Ook met weinig materiaal kunnen dingen nog volledig uit de klauwen lopen. Ik was hier dingen als Pg5-e6xf8 van plan, maar toen kwam ineens 1...Te5?? tussendoor. Dankbaar maakte ik hiervan gebruik: 2.Ph6+ Kh8 3.Phf7+ Kg8 4.Pxe5. Na afloop sprak mijn tegenstander vol bewondering over mijn blokje stukken dat opeens goed samenwerkte.

Interne competitie

Ook voor mij is de IC weer begonnen. Op 2 november speelde ik mijn eerste partij. Ik kreeg wit tegen Klaas Siewertsen, een 14/1500-speler. Ik was enigszins verrast, vorig jaar speelde ik ineens, na maandenlange afwezigheid, tegen FM Henk. Ik ging er maar eens goed voor zitten. Ik wilde graag winnen en voor m'n tegenstander was het misschien leuk om tegen een "sterke" schaker te spelen. Hij speelde Philidor en gaf al meteen z'n centrum op, zoals ze dat tegenwoordig doen. Ik deed al gauw het wat speculatieve 5.e5, wat bij goed spel van zwart niet echt iets oplevert. Na wat onhandige zetten van hem leverde het me een goede stelling op, die ik hardhandig tot winst voerde. Daarna analyseerden we nog wat.

Afgelopen maandag was ik opnieuw van de partij. EB zag het onheil al aankomen en stuurde een volzin mijn richting op. Toen zag ik het pas: ik speelde tegen hem en wel met wit. Een mooie manier om bij de teamleider te slijmen... Dat ik opnieuw wit had, verraste me wel, maar het zou me in ieder geval wel kunnen helpen in deze partij. Ik speelde de "huilvariant" weer eens en dat ging best goed. Een belangrijk moment kwam op zet zeven. In de meesterklasse maakte ik met zwart een dergelijke fout met zwart als EB nu:

Zwart had zojuist 7...Lc5?! gespeeld, in plaats van het gebruikelijke 7...Df6. Ik zat te kijken naar 8.hxg4 hxg4 9.Lg5, maar dat beviel me uiteindelijk niet zo. Nadat ik mezelf ervan had overtuigd dat het echt niks won, deed ik maar 8.Pbd2, met het idee Pd2-c4xe5. Er volgde 8...De7?! 9.Pc4 en nu moest 9...Lf3 al. Toen had ik al een aanzienlijk voordeel te pakken. Ik won uiteindelijk de e-pion en, net als in mijn partij tegen Swinkels, werd wits centrum erg sterk. Mijn techniek was echter niet zo goed, want ik sloot de stelling. Uiteindelijk had ik nog "mazzel" dat de volgende afwikkeling in de stelling zat:

39.e7! Txe7 40.Te6+ Een aardige afwikkeling, die zou moeten leiden naar een gewonnen eindspel. EB liet zich dat niet bewijzen en deed 40...Kd7, waarna ik eenvoudig won. In bed lag ik te denken aan het eindspel na 40...Txe6. Dan wint 41.dxe6 eenvoudig, zag ik toen. Achter het bord was ik gek genoeg niet zo overtuigd en rekende ik 41.fxe6 door. Natuurlijk krijgt zwart dan twee ver verwijderde potentiële vrijpionnen, maar ik dacht dat ik hard had gemaakt dat die weinig zouden klaarmaken. Zwart moet ...f5 doen en na gxf5 is mijn f-pion eerder aan de overkant dan zwarts h-pion. Toen kwam ik erachter dat zwart met een koning op e7 alle pionnen afstopt. Maar goed dat het niet op het bord kwam!

Playchess

Tot slot nog een goede daad die ik denk te hebben verricht. Ik kwam weer een keertje op Playchess en ik zag hoe VR keer op keer werd ingemaakt door een toch niet al te sterke GM. VR zei beteuterd dat hij uit vorm was. Toen zei ik hem even flink de waarheid, waar hij niet blij mee was, maar ik bedoelde het positief. En ineens kwam VR los en hakte de GM keer op keer in de pan. Zijn spel was ineens stukken beter en uiteindelijk won hij een slordige honderd virtuele elopuntjes.

Ineens won VR de ene na de andere partij. Behirder was trots op de kopman van het BSG-internetschaakteam.

En dit had hij er zelf over te zeggen. Volgens de filosoof Sen ben ik vast een enorme egoïst, omdat ik nut ontleen aan het welzijn van VR en dat ik dus mijn eigenbelang heb gediend. Wel was ik blij dat mijn manier van "coaching" een keer succes had. Dat heb ik nog niet vaak meegemaakt. Nu verwacht ik eerlijk gezegd wel een telefoontje uit Nijmegen of Groningen... Ik heb geduld.

Gerelateerde artikelen:

Kibitzer; 10-10 2008