Wenen

Partijen

Gisteravond kwam ik thuis na tien lange dagen in Wenen te hebben vertoefd. Zin om er een verslag over te schrijven heb ik nog niet. Het zal vast heel leuk zijn om er weer een wist-je-datjes-verslag van te maken, maar ik vrees dat ik dan snel klaar ben. Het Vienna Chess Open was het eerste toernooi waarin ik een schootcomputer ter beschikking had om me mee voor te bereiden. Daar heb ik veel gebruik van gemaakt, hoewel het me qua resultaat waarschijnlijk maar weinig heeft uitgemaakt. Ik begon goed aan het toernooi en dat leverde me een aantal partijen op tegen sterke tegenstanders. Als opwarmertje voor het echte werk heb ik hieronder een aantal fragmenten van m'n partijen geselecteerd waar de lezer mee kan stoeien. Vind de beste zet!

Diagram 1: Zwart aan zet.

Diagram 2: Wit aan zet

Diagram 3: Zwart aan zet

Diagram 4: Wit aan zet

Diagram 5: Zwart aan zet

Diagram 6: Zwart aan zet

Diagram 7: Zwart aan zet

Binnenkort meer!

Gerelateerde artikelen:

Fragmenten Wenen; 27-08 2009

Zomerschaak 2

Kneuzenkoppel

De kans dat Ewood de zomerschaakcompetitie gaat winnen, is na gisteren zo goed als verkeken. De krullenbol bleef steken op een derde plaats. De witte liet de minste punten liggen en werd de verrassende winnaar.

De zomercompetitie, die nog tot en met 5 september duurt, is het hoogtepunt van de interne competitie van BSG. Iedereen kan vrolijk een avondje schaken. Huisschakers en andere mensen die je anders nooit ziet, zijn ineens van de partij. Uiteindelijk gaat het ook nog ergens om. De zwakke schakers spelen bij voorkeur een lange partij. De sterkere spelers verkiezen het snelschaken. Je hoeft geen genie te zijn om deze "niveautweedeling" te snappen, maar ergens is het wel raar dat juist de sterkere spelers voor het snellere werk kiezen. Waar precies om gespeeld wordt, is me niet bekend. Het zal wel weer een of ander lullig bekertje zijn, maar dat mag de pret niet drukken. 

Momenteel voert Eddy Sibbing het klassement aan met vier overwinningen en twee tweede plaatsen. Aangezien de beste vijf resultaten tellen, zal het voor de concurrentie erg moeilijk worden om deze score te verbeteren. De laatste avonden is Eddy Sibbing echter niet meer gesignaleerd, dus was er een kans dat de concurrentie dichterbij kon komen. Ewood begon goed met twee overwinningen. Vorige week haalde hij een vrij waardeloze tweede plaats binnen, dus moest het er nu maar van komen.

De tegenstand moest komen van ondergetekende, de witte, Tom de Ruiter en Bert Kieboom. Ben ik nog iemand vergeten? Het was dus een vrij matig bezette snelschaakavond en dat bleek al snel. Ondergetekende pakte al snel een aantal punten. Het Fischertempo was in ieder geval niet in het voordeel van zijn tegenstanders, zo bleek. De witte pakte echter ook aan de lopende band puntjes, Ewood was door een remise tegen Rob Disselhoff in de eerste ronde al op achterstand gezet, hoewel dat ook nog weinig zei.

Alles zou dus aankomen op de onderlinge duels. Ik wist dat ik tegen Ewood niet al te veel kans zou maken, terwijl ik het vermoeden had dat de witte meer kans tegen hem zou maken. Zo nu en dan heeft de witte opmerkelijke uitschieters, zoals die keer dat hij Robin Oscar uitschakelde met snelschaken in de Baarnse bekercompetitie. Ook Ewood balanceerde in een bekerfinale op de rand van de afgrond toen hij de eerste partij verloor. Zijn geluk was toen dat de finale over twee partijen ging. 

Ik had het idee dat ik de partij tegen de witte moest winnen. Als ik in het vervolg geen fout meer zou maken en Ewood (die ik nog met wit kreeg) kon weerstaan, zou ik kampioen worden. Het was typisch een competitie die in de onderlinge duels werd beslist. Maar hoe kon ik mijn kansen op een overwinning vergroten? De vorige keer speelde ik met wit een Caro-Kann en dat was me toch niet heel erg goed bevallen. Ik besloot daarom maar met 1.Pf3 te openen, waardoor er eenzelfde soort stelling op het bord kwam als de witte wit had gehad. In de eerste keer dat ik meedeed aan de zomercompetitie, had ik daar een zwaarbevochten punt tegen gepakt. Helaas kreeg ik het voor elkaar om de pion op c4 zwak te laten worden, waardoor ik 'm maar moest ruilen voor een a-pion. Alsof dat niet erg genoeg was, stonden m'n paarden op a7 en b5. Gelukkig waren ze ook niet makkelijk aan te vallen, maar wat kon ik er verder nog mee? Toch kwam ik nog goed te staan, maar in tijdnood zag ik het niet meer. Het gevolg: een hoop zetten die niet to the point waren of gewoon erg slecht waren. De witte zag de simpele goede zetten wel steeds en daarnaast zag hij ook een heleboel wat ik niet meer zag. Hij won een toren en offerde deze even later om in een gewonnen toreneindspel te komen.

Na deze domper gingen de volgende partijen ook meteen erg moeizaam. Niet dat het eerst allemaal zo makkelijk ging: zo kwam ik er tegen Rob Tijssens ook totaal niet doorheen, totdat hij door z'n vlag ging. Tegen Mark Pieterse had ik nu juist weinig tijd. Ik stond toen wel goed, maar helemaal gerust was ik er niet op. Gelukkig blunderde hij toen opzichtig. Tegen Rik Weidema had ik daarentegen het gevoel prima uit de opening te zijn gekomen. Dat viel wel mee en al gauw had ik het idee best belabberd te staan. Op het eind gaf hij opeens een paard weg. Hij gaf gek genoeg zelf aan dat hij het beest had losgelaten op een veld waar -ie geslagen kon worden. Ik vond het wel best zo. Ik voelde de krachten wegvloeien en ik was blij als de avond was afgelopen. Maar ik moest nog tegen Ewood!

In de voorlaatste ronde trof ik hem. Ik dacht dat hij een half punt boven me zou staan, maar ook hij bleek van de witte te hebben verloren. Ik sprak m'n laatste restje bravoure aan door te zeggen dat ik geen remise wilde tegen zo'n kneus. :P Ik had ook wel het idee dat dit een mogelijkheid was om 'm te pakken. Ik besloot maar weer een suf systeem te spelen en hij speelde een drierijensysteem. Daarin zat ik volkomen talentloos te spelen en op een gegeven moment moest ik me in allerlei bochten wringen om pionnen te dekken. Uiteindelijk ging er eentje verloren en daarmee stortte de stelling in. Ik probeerde nog wat tegendreigingen te scheppen, maar het licht ging uit en ik verloor alleen maar pionnen.

In de laatste ronde won ik dan nog eenvoudig van Racekamp. Op de een of andere manier scoor ik met zwart beter met snelschaak, hoewel ik er buiten het niveau van de tegenstanders niet echt een logische verklaring voor kan geven. Het geeft wel te denken. Terwijl ik naar de tafel van Mark Pieterse liep, overdacht ik mijn zonden. Tevreden was ik niet met m'n derde plaats en met m'n spel al helemaal niet. Ik was benieuwd of de witte niet gewoon een honderdprocentscore had. Hij had echter anderhalf punt laten liggen, waardoor ik maar een halfje achter de twee winnaars was geëindigd. Dat viel dus nog mee. Toen zag ik pas dat Ewood er nog een nul had bijgekregen. Hij had in de laatste ronde van Tom Fikkert verloren...

Het betekende dat de witte de ongedeelde winnaar was. Hij sprong een gat in de lucht en danste een vreugdedansje. Het was volgens hem alweer zes jaar geleden dat hij een zomercompetitieavond had gewonnen. Aangezien hij in de onderlinge duels de sterkste was geweest, was het wel verdiend. De meeste moeite had hij nog met de "kleintjes", waar hij op het eind punten tegen liet liggen. Ewood wilde gauw weg. Het kneuzenkoppel verliet het Denksportcentrum met de staart tussen te benen. Op de terugweg deed Ewood zijn beklag. Hij klaagde over zijn slechte spel en schaakmoeheid. Ik wist ook niet hoe ik me moest voelen. Moest ik blij zijn dat ik boven Ewood was geëindigd? Jammer genoeg komt de stand toch niet op internet.

Verder waren er ook nog wat teleurstellingen te verwerken. Ik was een beetje teleurgesteld omdat ik onder de verslaggever van de D-categorie was geëindigd en dat ik in de onderlinge duels de minste was. Verder was ik teleurgesteld over mijn krachteloze, talentloze spel. Dat moet in Wenen echt beter.

Links:

Tussenstand (BSG-site)

Standen en rangen (BSG-site)

Gerelateerde artikelen:

Zomerschaak; 26-07 2011 

ONJK 2011

Door de ogen van een verslaggever

Het is in theorie de mooiste baan die er maar is: mensen afzeiken en er nog voor betaald worden ook. In de praktijk is het toch anders. Dat het leven van een toernooiverslaggever niet over rozen gaat, was me al langer bekend. In 2007 was ik verslaggever van de E-categorie van het ONJK. Toen had ik het na vier dagen schrijven wel weer gehad en was ik voor drie jaar genezen. Dit jaar mocht ik de A-categorie volgen en heb ik het voor de komende drie jaar ook wel gehad.

Het zag er allemaal nog zo mooi uit: BSG was met ondergetekende (A), de witte (D) en Lenaard (E en lager) goed vertegenwoordigd in de bulletinploeg. Daarnaast had redacteur Fonz een BSG-verleden. Verder kende ik Joël de Vries (B) en Blaffie (cameraman) enigszins. Alleen mijn uiteindelijke kamergenoot Martin van Velzen was nieuw voor mij. Een ideale omgeving om mooie stukjes te schrijven. Toch had ik de nacht voorafgaande aan het toernooi een vervelend voorgevoel. Ik kon amper slaap vatten, waardoor ik voor de eerste ronde erg brak was. Gelukkig merkte ik daar tijdens de ronde weinig meer van, hoewel de nachtrust een probleem bleef.

Na een groot aantal jaren in Hengelo, werd het toernooi drie jaar in Enschede op de campus van de Universiteit Twente gespeeld. Dit jaar werd er uitgeweken naar het gehucht Borne. De bulletinploeg overnachtte echter, met uitzondering van Joël, op een appartement op de campus. De organisatie had vervolgens de fout gemaakt om geen vervoer te regelen. Mogelijkerwijs had dit te maken met het volledig ontbreken van de "Young Masters", die in "mijn tijd" (2007) in een ander hotel op de campus verbleven en vanaf daar naar de speelzaal (toen nog in Hengelo) werden vervoerd. De verslaggevers konden eveneens van deze bus gebruikmaken.

Dit jaar waren we aangewezen op Fonz en de witte, die als enige een auto (en rijbewijs) hadden. Fonz had een miniautootje waar net drie Japanners in konden. Meer mensen konden met de witte mee, maar hij had geen zin om steeds als taxichauffeur te spelen. Omdat hij zelf ook naar de speelzaal moest, was dit natuurlijk nog geen valide argument. Gecompliceerder werd het toen hij aangaf graag enkele nachten op de Höllsbehk te overnachten, een soort boerderij waar veel (populaire) schakers zaten en Hiddo Zuiderweg. Daardoor viel één auto weg en dat was vooral 's middags of 's avonds vervelend, als de bulletinploeg naar "Logica" (het appartementencomplex) wilde en de witte niet. Op de voetbaldag was Fonz al snel vertrokken en was de witte niet bereid om de drie verslaggevers en Arthur Pijpers, die in de A-categorie speelde, zelfs maar op het station van Borne af te zetten. Dat werd hem met name door Blaffie niet in dank afgenomen.

De overnachtingsplek was ook niet de gelukkigste ooit. Toen het toernooi op de campus werd gehouden, had de locatie een belangrijk pluspunt (het lag op loopafstand van de speelzaal), maar nu het toernooi was uitgeweken naar Borne, verviel dat pluspunt. Logica is een zeer ongezellig complex, met een soort onbeschutte woonkamer en wat slaapkamers. Gelukkig werden de overnachtingen betaald, want ik snap eerlijk gezegd niet hoe ze een kleine tweepersoonskamer met een veel te zacht bed voor vijftig euro per nacht kunnen verhuren. Gelukkig was er wel internet, maar afgezien van de eerste dag, heb ik daar geen gebruik van gemaakt. Op Faceboek was het rustig, de dagbulletins stonden nog niet op internet en het weerbericht was ook nog steeds hetzelfde.

Sfeer

Ik zal er niet omheen draaien. De sfeer was niet goed. Hoewel de bulletinploeg misschien wel goed was uitgebalanceerd in journalistiek opzicht, was de chemie verder ver te zoeken. Iedereen zat een beetje op z'n eigen eilandje te klootviolen, mensen waren alleen met zichzelf bezig (Höllsbehk, computeren, expres een ander dagritme aanhouden dan de rest), waardoor ik na het eten maar meteen ging douchen en slapen. Blijkbaar had de witte dat ook al snel door. Hoewel Logica zich er niet voor leent, hadden we misschien toch eens een gezelschapsspel kunnen spelen. Verder had een evaluatie van de dag geen kwaad gekund; wat kon er beter, wat vonden de anderen van je verslag, welke tips hadden ze nog, enz.

De communicatie was eveneens een zwak punt. Fonz zal het vast allemaal goed bedoelen, maar wat betreft communicatie is hij niet bepaald een genie. Hij zegt weinig en is onduidelijk, terwijl hij juist de bevelen moet geven. Daarnaast slaagt hij er ook niet heel goed in mensen te motiveren. Zijn woorden klinken verwijtend en hij kent geen humor. Wel vind ik dat hij zijn taak als redacteur goed heeft uitgevoerd; de boekjes zagen er goed uit en hij heeft de meeste spelfouten en kromme zinnen van ondergetekende goed verbeterd. Eigenlijk begon zijn werk pas nadat wij klaar waren. Toch moest hij iedere dag vroeg op om wat journalisten weg te brengen, waar hij terecht niet erg blij mee was. Als het aan hem had gelegen, had hij iedere dag pas rond het middaguur opgestaan.

Toernooi

Het toernooi zelf was wel de moeite waard. Hoewel het deelnemersaantal nog verder was teruggelopen dan in de voorgaande jaren (er kwamen nu nog maar 250 deelnemers naar het toernooi, nog niet de helft van een jaar of vijf geleden), leverden ze wel een hoop spektakel. Jammer genoeg sneeuwde dit een beetje onder bij de aanwezigheid van de "Babbelbox" en de Wist-je-datjes. Dat laatste was me wel bekend: in de tijd dat ik op de middelbare school bij de schoolkrantredactie zat, viel het me pas echt op dat de leerlingen eigenlijk alleen de lerarenuitspraken lazen, waarna ze de schoolkrant in de dichtstbijzijnde prullenbak flikkerden. En dat terwijl er zat leuke verhalen in stonden. In dat licht had het bulletin kunnen volstaan met het dagverslag van de categorie in kwestie plus de Wist-je-datjes, zoals vroeger het geval was. Nu kon iedereen hetzelfde dagverslag pakken, waar alle verslagen in stonden, waarvan een hoop niet werd gelezen.

Toch vind ik het wel jammer dat het accent op de bijzaken wordt gelegd. Het ONJK is namelijk de eerste plaats een belangrijk jeugdtoernooi, waarin hoge geldbedragen (tot 800 euro) zijn te winnen, plus eventuele vrijplaatsen voor het echte NJK. Nu ging de aandacht vooral naar populaire kinderen die vakantie zaten te vieren. Als deelnemer had ik vroeger nooit zo het idee met vakantie bezig te zijn. Het voornaamste doel was toch om goed te schaken. Daarnaast heb ik in De Lutte niks aan gezelligheid gemist, hoewel dingen als uitgaan tijdens een toernooi me volledig vreemd zijn. Ik vond het dan ook jammer dat ik nooit in de bulletins kwam: noch in de Wist-je-datjes, noch in de rondeverslagen. Nou ja, behalve als ik heel snel had verloren. Dan wisten ze me ineens wel te vinden...

De Wist-je-datjes vind ik buiten het populaire-kinderengehalte nog wel te doen, hoewel er vaak wel erg grote onzin in staat, die soms zelfs beschadigend is voor de betrokkenen. De Miss-en-Mister-ONJK-Verkiezing vind ik daarentegen helemaal niks. Het is niets anders dan een Wie-heeft-de-meeste-vriendjes-verkiezing en daar heb ik niks mee. Dat die onzin het echte Open NK (te Dieren) een keer heeft gehaald, vind ik een niet te beschrijven dieptepunt. "Bord 24" vind ik daarentegen een goede rubriek, maar misschien is het interessanter om die voor bijvoorbeeld de C-categorie te houden. Die kleine kinderen die schijten alle kleuren van de regenboog. Bovendien zijn hun conversaties van een Jip-en-Janneke-niveau waar je als lezer vaak ook niet echt iets aan hebt. Aandoenlijk is het wel.

Volgend jaar is het toernooi weer in Borne. Ik weet niet of ik er dan ook zal zijn als verslaggever. Er zal daarvoor een hoop moeten veranderen, zoals ik hierboven heb beschreven. Ik weet dat niet alles haalbaar is, maar er hoeven slechts kleine dingen worden aangepast om het schrijfplezier merkbaar te vergroten. De organisatie is daarbij eerst aan zet. Daarnaast wil ik nog opmerken dat ik niks met Borne heb. Helaas is al besloten dat het volgende ONJK hier weer zal worden gehouden. Jammer. Ik vond Hengelo veel meer sfeer hebben. Daarnaast zat je daar vlak bij het stadscentrum. Nu moest ik steeds een kwartier lopen naar de dichtstbijzijnde supermarkt. Het is geen toeval dat het deelnemersaantal al jaren in een dalende tendens zit. Dat zeiden de kampioenen van de A-categorie ook al: Hengelo was gewoon een betere locatie.

Apenhoofdquote:

"Wat een slaapverwekkend gedrein die openingsceremonie van het ONJK te Borne. Tot vervelens toe werd er geleuterd over de "Leukste-dorp-van-Overijssel-v?erkiezing", die het gehucht Borne zou moeten gaan winnen. "Borne, past als een warme jas!", aldus het propagandafoldertje. Daar kom je ver mee midden in de zomer..."

Dat brengt me tot het laatste punt: waar is dat laatste bulletin nou? Ik heb me zaterdag eerst heel slecht gevoeld toen het interview mislukt was en toen het via MSN wel lukte, heb ik het gauw uitgewerkt en opgestuurd. Inmiddels is het bulletin nog niet online. Wie leest dat nou nog? En dat terwijl ik er m'n best op heb gedaan, maar daar vertel ik een andere keer nog wel over.

Gerelateerde artikelen:

ONJK 2010; 15-08 2010

Afsluiting ONJK; 14-08 2008

ONJK te Enschede; 10-08 2008

Hengelo 2007 (4); 11-08 2007 

Zomerschaak

Baarnse invasie

Gisteren deed ik voor de tweede keer deze zomer mee aan het zomersnelschaak. Een beetje moe, maar met een goed gevulde maag, fietste ik met Ewood naar het Denksportcentrum. Anders dan vorige week zouden er nu ook "bekenden" komen: een aantal Baarnse schakers had via Faceboek aangekondigd dat ze van de partij zouden zijn.

Het was dan ook druk in het Denksportcentrum. Bart en Sizzel probeerden een stelling te reconstrueren, terwijl Pascal L. tegen Ewood ging snelschaken. Verder waren er ook weer veel oudjes van de partij, zoals Sjonnie Markus, Tom de Ruiter en Bert Kieboom. Wie er niet was, was Eddy Sibbing, wat betekende dat Ewood de torenhoge favoriet werd voor de eindzege. Voor ondergetekende zou een tweede plaats al heel mooi zijn, hoewel niet onmogelijk.

Voorronden

Het toernooi begon nog goed met twee zwartzeges. De eerste partij was tegen Richard Langbroek, die een soort Schots speelde en al snel begon te blunderen en bakken met materiaal verloor. Daarom daagde ik hem uit voor nog een partijtje, waarin ik wat rustiger won. Vervolgens won ik nog een keer met zwart, ik denk dat ik toen tegen Kieboom speelde. Het was een lange, positionele partij, waarin ik lekker stond, maar waarin de klok in mijn nadeel was. Gelukkig was de stelling niet zo moeilijk en kon ik mijn tijdsachterstand inlopen, waarna Bert in verloren eindspel door z'n vlag ging.

Daarna mocht ik tegen Fikkert. Vorige week had ik met wit makkelijk van 'm gewonnen en ditmaal kreeg ik ook enorm voordeel in de opening. Ik kon echter niet goed kiezen uit de vele mooie voortzettingen en daardoor kreeg ik het te kwaad met m'n klok. Ik moest m'n pionnen op de koningsvleugel naar de overkant brengen, maar dat ging niet snel genoeg. Mijn vlag viel en ik zette gefrustreerd de stukken weer op. Verliezen van een tegenstander die eigenlijk geen tegenstand had geleverd. Kon het nog erger?

De zwartpartijen verliepen beter, ik pakte onder andere een zwaarbevochten punt tegen de witte en een makkelijk punt tegen Cees-Jan den Haan, maar tussendoor verloor ik ook nog van Bert Balke in de Huilvariant. Met snelschaken zijn m'n resultaten echt om te huilen met die opening, hoewel het de enige opening is die ik een beetje ken. Wat zegt dat tegenwoordig nog? Hij kwam met het slechte 5...Le6 op de proppen, waarna ik met 6.Pxe5 Dd4 7.Pf3 Dxe4 8.Pg5 Df5 9.Pxe6 fxe6 positioneel voordeel behaalde. Ik vervolgde met het roekeloze 10.d4? in plaats van het solide 10.d3, waarna ik plotseling zelf in de problemen kwam. Bert speelde het vervolgens goed en ik speelde traag, waardoor ik in een slechte stelling werd gevlagd.

De laatste partij tegen Tom de Ruiter ging beter. Hij speelde een beetje een slap systeem met 1.e4 d6 2.d4 d5 3.dxe5 dxe5 4.Dxd8+ Kxd8 5.Lc4 Le6 6.Lxe6 fxe6 7.Lg5+ Kc8 8.Pd2!? Ik denk dat dit een goed systeem is tegen zwarts opzet: de pion op e4 kan met de pion gedekt worden. Zwart heeft geen tegenspel tegen wits e-pion of tegen een paard op c3. De vraag is alleen hoe je zo'n stelling wint. In de partij gaf Tom plotseling een toren weg, waardoor ik me met 5 uit 7 plaatste voor de hoofdgroep.

Finalegroep

In de finalegroep begon ik opnieuw met twee zwartpartijen. Teleurstellend was het dan ook dat ik tegen Tom de Ruiter heel slecht kwam te staan. Hij begon als een Forshmakoff (een Playchessheld) met 1.b3 en al gauw kwam er een soort Hollands op het bord, waarin ik helemaal werd weggedrukt. Gelukkig speelde Tom het wat voorzichtig verder en kon ik consolideren en een remise pakken. Tegen Sicco Racekamp ging het wat makkelijker. Hij offerde zijn paard noodgedwongen tegen drie pionnen en verloor.

Met wit was het opnieuw behelpen. Tegen de witte had ik het idee prima uit de opening te zijn gekomen. Dat bleek tegen te vallen, want mijn idee om met d4 en c4 veel ruimte te pakken in een soort Caro-Kann, had als nadeel dat de d-pion wat zwak werd. Ik meende dat ik dat probleem nog wel kon oplossen door een loper naar e5 te spelen, om zo de druk van de loper op g7 op te heffen. De witte ruilde de lopers echter met ...Pf6-h5xg7, waarna hij door de dreiging ...Pf5 de d-pion verder kon aanvallen. Mijn reactie daarop was slecht. Ik besloot de pion maar te offeren, maar de manier waarop bracht me niks. In een dubbeltoreneindspel had ik twee pionnen minder en kon ik de genadeklap slechts afwachten. De witte verzuimde echter mijn h-pion te slaan, waarna hij ineens niets meer kon doen aan het ondekbare mat.

Tegen Bert Balke wilde ik nog wel even wraak nemen voor mijn nederlaag in de voorronde. Ditmaal had ik zwart, mijn "sterke" kleur. Ik bracht een tam drierijensysteem op het bord, waarin ik de opstoot ...b5 al snel kon spelen. Ik had daarna echter consequent verder moeten gaan met ...d5, waarna ik een prima stelling had gehad. Nu deed ik ...Da5 en deed Bert na enig nadenken La3, wat mijn bevrijdingszet verhinderde. Nu zat ik nog een tijd te ploeteren in een mindere stelling. Een foutieve combinatie leidde tot onoverkomelijke problemen met een paard op a5, dat vanwege een ondersterijgrap niet kon wegspringen. Gelukkig had Bert toen nog zes seconden over en bood ik maar remise aan.

Vervolgens speelde ik een goede partij tegen Bert Kieboom. Nou ja, de opening was goed. Ik beantwoordde zijn 1.e4 c6 2.d4 d5 3.Pc3 b5 met 4.a3!? Ik meende dat dit een kansrijke methode was: de zwarte pionnenstructuur ziet er een beetje gaar uit; vooral de diagonaal a8-h1 wordt zwak. Daar zette ik dus een loper neer. Vervolgens kon ik mijn dame en loper op de andere diagonaal zetten. De matdreiging op g7 maakte c4-c5 (wat de loper op d6 wegjoeg), gevolgd door d4-d5-d6 mogelijk, met stukwinst. In tijdnood vercombineerde ik het stuk echter weer en zocht ik mijn heil in een dubbeltoreneindspel, waarin ik over de zevende rij kon binnenvallen. Met behulp van de h-pion kon ik een elementair matje afleveren.

Vervolgens mocht ik tegen Ewood. Opnieuw had ik zwart en opnieuw werd mijn uitnodiging om Berlijns te spelen beantwoord met 4.De2. Ik deed daarom maar het vervlakkende 4...Pd4, maar met een dame op e2 en een loper op b5, was dat niet zo heel gelukkig. Na ruil op d4 hangt e5 (met de dreiging exf6+) steeds in de lucht en heb ik niet de beschikking over ...d6. Ewood vond het vervolgens leuk om zijn loper op b5 te offeren. Ik had ongeveer hetzelfde claustrofobische gevoel als in die partij tegen die 1800-speler op het PK. Nu stond ik nog wat minder samengedrukt, maar na mijn mindere ...b6 kwam er een paardoffer op f6, wat wit een pion op d6 en f6 opleverde. Om het schaak op te heffen moest ik twee stukken offeren, aangezien m'n dame na fxe7 was ingesloten. Het materiaalverlies was niet zo erg; dat ik nog steeds in de penning zat was veel erger. Ik moest uiteindelijk m'n dame offeren en hoewel we in grote tijdnood waren, ging het dankzij de ongelijke lopers gauw mis.

Vervolgens ging het tegen Sjonnie Markus opnieuw niet naar wens. Zodra de tegenstanders sterker zijn dan 2100, scoor ik er niets meer tegen met snelschaak. Vorige week verloor ik door een gevaarlijke variant te kiezen, nu kreeg ik een droomstelling in de Huilvariant. Zwarts pionnenstructuur zag er niet uit op de damevleugel. Helaas begon ik vanaf dat moment te prutsen. Ik miste een tactische truc waardoor ik groot voordeel had kunnen halen. Nu had zwart zijn problemen grotendeels opgelost en maakte ik het er met een stel afschuwelijke zetten niet beter op. In plaats van de stelling gesloten te houden, opende ik allerlei mooie diagonalen voor zijn lopers en verloor ik alle controle over de stelling. Dat resulteerde in het verlies van enkele pionnen en de partij. In een betere bui had ik mijn paarden omgespeeld, zodat zwarts gedekte vrijpion werd tegengehouden en de pion op c5 een handenbindertje werd. Helaas deed ik dat dus niet en zodoende verloor ik weer eens met wit...

Tegen Pascal Losekoot moest ik vervolgens met zwart keihard werken om niet onderuit te gaan. In de opening moest ik een pion geven voor actief spel. Ik presteerde het om de pion terug te winnen, maar in het eindspel gaf ik 'm weer weg. In een eindspel met op de koningsvleugel drie pionnen, had ik verder een paard tegen loper en moest ik tegen een randpion vechten. Dat liep nog net goed af. Remise dus.

In de slotronde speelde ik tegen Sizzel. Hij zat aan een wijntje te nippen en noemde dat de oorzaak van zijn slechte spel. Na 1.e4 e5 2.Pf3 Pc6 3.Lb5 Pf6 4.0-0 wilde ik wel zien hoe hij het Berlijns zou spelen. Sizzel dacht echter lang na en kwam met 4...Ld6?! Ik deed 5.d4 en na 5...Pxd4? 6.Pxd4 exd4 7.e5 won ik een stuk en even later de partij. Ik zou hem echter tekort doen als ik het hierbij zou laten, want Sizzel eindigde met Pascal op zes punten op de tweede plaats. Sizzel wist als enige Ewood een halfje af te pakken. De titelloze CM had geen kind aan de overige deelnemers. Net als vorige week hoefde hij maar één remise toe te staan. Daar kon Behirder nog een puntje aan zuigen. Met 5xbd uit 9 bleef hij Tom de Ruiter en de witte nog wel voor. Sjonnie Markus en Bert Balke bleven ondanks hun goede spel onderin steken, terwijl Kieboom met 3 uit 9 één-na-laatste werd. Sicco Racekamp verloor al zijn partijen.

In de B-groep werd Bart derde en maakte kennis met de 1700-spelers van BSG. Ik ben blij dat ik niet in die groep zat...

Zo kwam er een einde aan een avondje snelschaken. Nog steeds heb ik de indruk dat mijn snelschaakskillz niet meer zijn wat ze geweest zijn. Het afgelopen schooljaar heb ik amper snelschaaktoernooien gespeeld waarbij ik dacht dat het een beetje op rolletjes ging. Het SGS-snelschaakkampioenschap voor clubteamsteams, het NK Rapid, het NK Snelschaken voor clubteams en het NK Schaakvoetbal: in al die toernooien zag mijn spel er niet goed uit. Zijn het privéomstandigheden, de zware studie, moeheid, word ik gewoon een dagje ouder, of moet ik meer routine opdoen? Ik weet het allemaal niet meer... In ieder geval was ik blij met de Baarnse invasie, waardoor ik me wat meer op m'n gemak voelde tussen die ouwe lullen. Ook nu gold weer dat de prestaties niet zozeer van belang waren, als je het maar gezellig hebt gehad.

Links:

Uitslagen op BSG-site

Gerelateerde artikelen:

De ouwelullenclub; 31-08 2010

Kampioenen!!

Internetteam BSG prolongeert titel

Het was een hectische week voor het internetteam van BSG. Vlak voor de competitiedeadline moesten er nog twee duels worden afgewerkt. Dat leverde een hoop gestress en zure gezichten op, maar het resultaat mag er zijn: BSG is voor de tweede keer internetclubkampioen geworden!

BSG - De Eenhoorn

Het kampioenschap binnenhalen was opnieuw een lastige klus. Vorig jaar kwam het kampioenschap op losse schroeven te staan na een nederlaag tegen concurrent Terneuzen. Ook dit jaar maakte BSG het zichzelf niet gemakkelijker door van concurrent De Eenhoorn te verliezen. Tegen dit talententeam bleek BSG niet opgewassen. In een wedstrijd waar zo'n beetje alles mis ging, zoals uitvallende laptops, slechte internetverbindingen en de bijna tropische temperaturen (de wedstrijd was dinsdag), miste BSG de nodige kansen en verloor met 9-7. Bij winst had BSG het kampioenschap moeilijk meer kunnen ontgaan, maar ook na de kleine nederlaag waren de kampioenschapskansen nog vrij groot.

Dat kwam namelijk door de goede beurt die BSG had gemaakt tegen Charlois Europoort. In die wedstrijd won BSG met ruime cijfers. Door de eveneens ruime overwinning op ZSC, had BSG nog wat marge. Gisteren won Charlois met 9-7 van De Eenhoorn, waardoor het cirkeltje weer rond was. Het onderlinge duel was in het voordeel voor BSG (18-14 om 16-16 en 14-18), maar Charlois compenseerde dat door De Tweehoorn met 14½-1½ af te slachten. Daardoor werd de stand aan kop:

1. Charlois Europoort 42½, 6

2. De Eenhoorn 37, 6

3. BSG 32, 4

De andere twee teams leken slechts als kanonnenvoer te dienen, ik kan me voorstellen dat ze ook niet meer veel zin hadden in een onderlinge confrontatie. BSG mocht in ieder geval nog tegen De Tweehoorn. In de voorrondes speelde BSG ook al tegen dit team, toen won het met 13-3. Voor een dergelijk in de laatste wedstrijd resultaat zou ik van tevoren hebben getekend. BSG had vijf bordpunten nodig voor de tweede plaats en 10½ voor het kampioenschap. Dat was dus duidelijk. Minder duidelijk was wie BSG aan de eindzege zouden moeten helpen. Ewood bedankte en Large had ook geen zin. Het had niet veel gescheeld of Edwin Baart had meegespeeld. Gelukkig wist Lenaard zijn broertje te overtuigen toch mee te doen. Geen overbodige luxe, want zelfs met Large zou het moeilijk worden.

BSG - De Tweehoorn

Datzelfde gevoel hadden de spelers van DE Tweehoorn. Ze hadden er zin in: ze wilden wel als "degradant" de favoriet van de eindzege afhouden. De intenties waren duidelijk, maar in de praktijk kwam er bar weinig van terecht. In de door Pascal Losekoot van commentaar voorziene wedstrijd scoorde BSG aan de lopende band punten. Na een tijdje begonnen de spelers van De Tweehoorn medelijden met zichzelf te krijgen. Als ze niet werden weggespeeld, schoten ze zichzelf wel in de voet. De tussenstanden waren veelzeggend: 4-0, 8-0, 12-0,... BSG was op weg naar een perfecte score, wat gezien het spelbeeld als een wonder mag worden beschouwd. Vooral Ptr ging vaak door het oog van de naald. Large werkte zijn partijtjes daarentegen zonder noemenswaardige problemen af. Na vier eenvoudige puntjes te hebben gescoord, ging hij weer aan de studie. Behirder zat een beetje tussen de uitersten in: hij won steeds met grote moeite, maar zonder echt in de problemen te zijn geweest. Uiteindelijk verknalde Lenaard (HIJ weer!) in de laatste ronde dan toch de perfecte score. Hij liet een toren insluiten tegen Crossroads en verloor. Daarmee was de eer van De Tweehoorn wel een beetje gered.

Kampioenschap

BSG slaagde met vlag en wimpel voor het laatste tentamen. De 15 bordpunten waren meer dan genoeg voor het kampioenschap. De uiteindelijke voorsprong op de nummer twee, Charlois, bedroeg 4½ bordpunt. Zes bordpunten kwamen door het onderlinge duel, tegen de andere tegenstanders was Charlois kampioenswaardig. De Eenhoorn moest tien bordpunten toegeven. Dat had vooral te maken met de slechte resultaten tegen de kleintjes, waaronder hun zusterteam. Als de competitie echter om matchpunten had gedraaid, had het team met een beetje geluk kampioen kunnen worden (één overwinning erbij tegen Charlois had dan kunnen volstaan.)

Gelukkig was daar geen sprake van en dus sloot BSG een toch wel erg succesvol seizoen af: kampioen in de 1e klasse en ook nog eens de Internetclubcompetitie gewonnen. Een knappe prestatie, zeker omdat "Mr. Bullet" niet meer voor BSG in de competitie wilde spelen. Ik heb de individuele resultaten niet paraat liggen, maar ik vermoed dat Large een steengoede score heeft. Op papier hadden we een sterk team, maar Charlois en De Eenhoorn deden op papier weinig voor ons onder. Dat we het kampioenschap desondanks hebben binnengehaald, vind ik een hele prestatie!

Gerelateerde artikelen:

Het K-woord; 10-06 2011 

Er zijn van die dagen...

Er zijn van die dagen dat je je het even niet meer zit zitten. Vandaag is zo'n dag. Het mag dan wel zo goed als vakantie zijn, dat betekent nog niet dat het ook rustig is. Het afgelopen weekend was al vrij intensief (in de zin van: laat thuiskomen) en vandaag was met hoge temperaturen, gepruts met het openbaar vervoer en een eindpresentatie niet veel beter. Morgen mag ik weer lekker koken en me uitleven op de ICC, hoewel ik daar momenteel echt geen zin meer in heb. 

Laat ik bij het begin beginnen. Zaterdag was er een schaakactiviteit op het Max Euweplein. Genna Sosonko en Hans Remise gaven een kloksimultaan en MadU Tan werkte wat vluggertjes af tegen wie zin had. Verder zouden vier jubilerende clubs namens acht spelers de strijd met elkaar aangaan. Uiteindelijk kwam de bekerwinnaar HMC niet opdagen, waardoor BSG het tegen Wageningen en Caïssa mocht uitvechten. In de miezerregen werden we geacht vier 20-minutenpartijtjes met elkaar uit te vechten. In de praktijk kwam het neer op een dubbelrondige ontmoeting tegen twee tegenstanders. 

In de eerste partij speelde ik tegen Rik Salomons van Caïssa. Ik zat de hele partij goed ingesnoerd in Ewoods rode regenjas (!), zonder het ook maar op enig moment een beetje behaaglijk warm te krijgen. Door mijn koudbloedigheid kon ik ook amper nadenken en kwam ik vanuit een Moderne Verdediging (!) al heel snel belabberd te staan. Gelukkig verklooide mijn tegenstander zijn voordeel toen in één zet, waarna ik een pion meer had, maar uiteindelijk net remise kon maken. Het team verloor volgens mij wel.

Na de partij konden we weer een poosje wachten. Wageningen en Caïssa speelden nu, waardoor de BSG'ers een rondleiding kregen door het Max Euwecentrum. Gek genoeg waren veel clubgenoten niet aanwezig. Een oude man gaf de vier spelers die er wel waren (de witte, FM Henk en Chris Kooijman en ondergetekende) een wel erg snelle rondleiding, nadat -ie eerder al tien keer had gezegd dat je je jas aan de kapstok kon ophangen. Het is nu misschien een beetje lastig voor te stellen, maar toen was ik dus tot in elke vezel bevroren. Ik hield m'n jas lekker aan. Na de minirondleiding was er een film over Max Euwe. We kregen nog koffie/thee en gebak. De film was om te janken zo slecht (wat oude beelden met dom gebrabbel van de ex-wereldkampioen en in het bijzonder de journalisten erbij), maar desondanks had ik hem wel helemaal gezien. De witte niet, hij liep gauw weg. Ik bleef maar zitten luisteren, alsof het een verplichte les op school was. Je moet toch wat doen, hoewel ik ook steeds kromme tenen kreeg van een dom rijmpje (waarin ze "zwart" op "hard" lieten rijmen en waarbij een ouwe opa steeds te pas en te onpas "ja, ja" zei, alsof er iets heel ongeloofwaardigs werd verteld), dat steeds in een slaapverwekkend tempo tussen de bedrijven door kwam. Het enige positieve was dat de film korter dan het aangekondigde halve uur duurde.

Gelukkig was ik opgewarmd en wist ik Bert Torn, mijn tegenstander van Wageningen, in een positionele partij te overspelen. Desondanks verloor BSG die wedstrijd dik, wat de BSG'ers vooral door het elo-overschot wilden verklaren: het team van Wageningen had een gemiddelde rating van 2080, 30 punten meer dan wat eigenlijk mocht. Ik mocht meteen weer aan de bak en ditmaal verloor ik van Rik S. In een Nimzo wist hij feilloos mijn zwakke plek bloot te leggen: een gebrek aan openingskennis. De uiteindelijke winnaar bleef bescheiden, hij beweerde (ook) niks van de opening af te weten. Die had ik niet aan zien komen. Net zoals zijn 8.Pb5, waarmee hij een lelijke dubbelpion afdwong. Ik ging in stijl verder, liet me nog een geïsoleerde dubbelpion bezorgen, waarna ik het (in tijdnood, zoals gewoonlijk) niet meer kon houden. BSG redde het desondanks wel, voor wie het nog boeit.

Na de partij gingen we wat drinken in het Comedy-Cafe. We hadden twee consumptiebonnen gekregen voor een drankje en ik benutte er een om een kopje thee te krijgen. De BSG'ers zaten aan het tafeltje aan de trap. De witte zat zelfs zo'n beetje op de trap: één verkeerde beweging en hij lag beneden. Daarna gingen we weer schaken. Opnieuw kreeg ik een soort Moderne Verdediging tegen me en opnieuw speelde ik het niet best. Gelukkig wist ik na veel gerommel door een tactisch grapje materiaal te winnen, waardoor ik de tweekamp met 2-0 won. BSG verloor weer dik, blijkbaar waren mijn resultaten niet representatief voor de match.

Na afloop werden de prijzen verdeeld: iedereen kreeg een tasje met een kaarsje, een CD om de stappenmethode mee te oefenen, een pak ansichtkaarten en een veel te klein T-shirt. Daar doe je het allemaal voor! Het mooiste moest nog komen, want we gingen nog uit eten. We gingen op zoek naar een restaurant dat door Fliffer was aangeraden. De sluwe vos was zelf niet mee om de weg te wijzen, maar na wat omzwervingen hadden we het dan toch gevonden. Wat er nou zo goed aan was, weet ik niet, want behalve de absurd slechte muziek die ze er draaiden, was het eten nou ook weer niet van het niveau waarvan je denkt: "daar kom ik nog een keer voor terug". Hoewel we niet heel snel werden bediend, waren we wel voor het donker thuis. Dat vind ik het aparte van de junimaand: je hele dag-nachtritme raakt verstoord door die lange dagen.

Op Naarden-Bussum haalde ik mijn fiets op. Helaas had een mevrouw het systeem "gesaboteerd" (ze probeerde naar binnen te komen, maar ze probeerde steeds door het hek voor de fietsen binnen te komen.) Daardoor kon ik er niet meer uit. Gelukkig werkte het SOS-systeem wel en meteen nadat er contact was gemaakt, gingen de hekken (voor lange tijd) open en kon ik naar huis.

Schaakvoetbal

Gisteren deed ik mee aan het NK Schaakvoetbal. Ik speelde, net als vorig jaar, voor Soest, dat weer naarstig op zoek was naar spelers. Uiteindelijk besloten ze maar met het team van Amersfoort te fuseren. Amersfoort meldde zich zodoende twee dagen van tevoren af, wat in Utrecht niet met gejuich werd ontvangen. Ook Lonneker meldde zich op het allerlaatste moment af, waardoor het toernooi met slechts veertien teams begon, een beetje lastig als je knock-outrondes wilt spelen.

Ondanks de gunstige prognoses bleef Soest uiteindelijk op zeven man steken. Sommige spelers kwamen niet opdagen en gaven daarbij absurd slechte redenen aan, terwijl andere buitenstaanders uiteindelijk toch maar niet toehapten. Het gevolg: Soest speelde met een man minder en had ook nog eens Behirder op bord één, eh, twee. Het moet gezegd worden: schaaktechnisch was het niet veel wat de Behirder liet zien. Speelde te traag, mede vanwege zijn roestige openingskennis. Dat kostte hem al heel wat punten. Bovendien wist hij die ene keer dat hij wel gewonnen stond goed te verprutsen. Het resultaat: twee halfjes. Anders dan vorig jaar moest "Soest" het nu ook vooral van het voetballen hebben. Met Smedemakker hadden we in ieder geval een handige speler in huis. Verder deden de witte, Keffin Rijpert, Peter Sonder, Martijn Jansen en die-dikkerd-waarvan-ik-de-naam-nooit-onthoud mee. Hoewel de eerste wedstrijd op een ontluisterende manier werd verloren, ging het daarna gauw beter. Tegen het team van Werder Bremen (!) kwamen we zelfs op voorsprong, om uiteindelijk toch met 2-4 te verliezen. Na de voorrondes, die door het wegvallen van Amersfoort (twee extra vrije rondes) extra lang leek te duren, mochten we om de plaatsen 9 t/m 14 strijden: de beslissende penaltyserie tegen het niet al te sympathieke team van Dr. Max Euwe 2 ging jammerlijk verloren.

In de loserpoule waren we wel goed op schot: Charlois Europoort (Feijenoord!) werd met 3-4 verslagen door een doelpunt in de laatste minuut. Unieke gebeurtenis: Behirder maakte het openingsdoelpunt! Met schaken werd ook al van ze gewonnen. Ook de wedstrijden tegen een mij onbekende tegenstander werden gewonnen, waardoor we onze loserpoule glansrijk hadden gewonnen. De loserpoule werd afgesloten met een soort finale: we speelden tegen Rotterdamse Schaak-Rotzooi Ivoren Toren. Met schaken verloren we met 3½-4½, onder andere door een wat ongelukkige nederlaag van Behirder tegen Rick Lahaye. In de voetbalwedstrijd zette hij dat weer recht door een bal prachtig in eigen doel te koppen. Soest won met 5-2 en werd daarmee negende.

De wedstrijd was precies op tijd afgelopen om Dr. Max Euwe 1, waar Ewood voor speelde, kampioen te zien worden. Tegen het team van de Regiostakkers, dat onder leiding van Bobby Fijlstra (1967) het onmogelijke presteerde door met schaken maar met 4½-3½ te verliezen. In de voetbalwedstrijd knalde Twan Burg zijn team in zowat de laatste seconde op 3-3, waardoor Dr. Max Euwe kampioen werd. Mijn cirkeltje voor dit weekend was toen wel weer rond...

Maandag [Update 0:54]

Vandaag was dan de grote dag aangebroken: de dag waarop ik mijn masterscriptie zou presenteren. De presentatie zou pas laat in de middag zijn, dus ging ik eerst nog naar Amstelveen. Ik was echter vrij traag en terwijl ik wat TV zat te kijken, stelde m'n pa voor om de formule 1-race te kijken. Hoewel het eigenlijk niet meer was dan een saaie optocht, was ik vanwege de nieuwe regels wel benieuwd hoe het nou precies ging. Tijdens het schaakvoetbal had ik slechts een deel van de race gezien. Daarna ging ik eindelijk naar Amstelveen. Toen ik mijn fiets in de fietsenstalling zette, zag ik al onheilspellende berichten: er reden amper treinen. Uitgerekend het treinverkeer richting Amsterdam lag plat vanwege een sein- en wisselstoring.

Ik belde daarom maar naar huis, om te vragen wat ik nu het beste kon doen. Beppie vond het toen geen probleem om me maar naar Amstelveen te brengen. Zodoende kwam ik nog op tijd aan en besloot ik mijn presentatie te perfectioneren. Ik zette de verbeterde versie op m'n USB-stick en ging gauw naar de metrohalte. "Gelukkig is er geen metrostoring", dacht ik maar. Dat zou me namelijk wel heel slecht uitkomen. Maar het GVB is de NS niet, hoewel beide openbaarvervoerbedrijven last kunnen hebben van extreem weer. Dat bleek, want terwijl de tijd wegtikte, was de metro in geen velden of wegen te bekennen. Het gevaarte kwam vijf minuten te laat aantuffen, wat betekende dat ik vijf minuten te laat zou komen (ik had een keer geen veiligheidsmarge ingebouwd). Ik hoorde de luidsprekers kraken bij het instappen, de machinist zou weldra zijn excuses aanbieden voor het ongemak, een sympathiek gebaar. Niets daarvan, hij kondigde aan dat het ding tot Amstelveen Centrum zou rijden en dan weer zou terugkeren. Vervolgens herhaalde hij die boodschap bij iedere halte. Opmerkelijk was daarbij dat de beste (?) man constant in de ik-vorm sprak ("ik ben een pendelmetro") en een beetje een rare uitspraak had, dus aan alles was af te leiden dat zijn kennis van de Nederlandse taal niet al te best was. (Ik weet niet of het een Surinamer of Indiër of zo.)

Ik was in ieder geval niet blij met het nieuws, want ik zou moeten overstappen op de tram. Die overstap kon me weer een aantal belangrijke minuten kosten. De gebeurtenissen namen weldra een vreemde wending toen de metro trager begon te rijden. Uiteindelijk stopte het ding abrupt, waarna de machinist maar een keer omriep dat de metro geen stroom meer had. Blijkbaar konden de waterkrachtcentrales door de droogte geen energie meer opwekken, dacht ik, maar waarschijnlijk was de stroomuitval lokaal. Nadat we een tijd in de brandende zon hadden stilgestaan, kwam de machinist met een bosje sleutels aanzetten en opende daarmee de deur. Een paar GVB-medewerkers hielp ons met het voertuig te verlaten. Een sprong later was ik vrij en liep ik het perron van de halte "Ouderkerkerlaan" op.

Om zo snel mogelijk op de VU aan te komen, besloot ik verder te gaan met de tram. Ik wist dat de tramlijn vlak na deze halte op dezelfde rails zou aansluiten, dus liep ik in de brandende Zon naar de volgende halte: Amstelveen Centrum. Daar aangekomen zag ik de metrolijn vlak achter me op het metronetwerk aansluiten. Het volgende station, Oranjebaan, kon ik ook al zien liggen. Dat nodigde me uit om nog een stukje te gaan lopen. Inmiddels was m'n overhemd (!) al flink bezweet, maar op de metrohalte zelf kon ik nog in de schaduw gaan staan. Dat was ook wel nodig, want de tram bleek ook vertraagd: keer op keer werd het aankomsttijdstip uitgesteld. Vervolgens reden er nog twee metro's met het opschrift "niet instappen" langs; dat waren de twee gestrande metro's. Blijkbaar mochten ze geen passagiers meer vervoeren, want ze reden zonder te stoppen langs.

Niemand had meer een idee wanneer de tram nou zou komen. Inmiddels was ik al drie kwartier onderweg en belde ik naar Stumass. In Amstelveen-Zuidwest werd met me meegeleefd. Computerdeskundige Robert raadpleegde alle internetbronnen, maar hoelang het zou duren, bleef een lastige vraag. Uiteindelijk verscheen er een tijdstip op de borden: de eerstvolgende tram zou om 16:40 (één uur en tien minuten na het begin van de presentaties) verschijnen. Al gauw werd dat tijdstip weer veranderd naar 16:24 of zo. Vervolgens bleef het tijdstip veranderen, iedere minuut die verstreek, werd bij het aankomsttijdstip opgeteld. Ik belde bijna de hele tijd met Stumass voor de vervolgstappen. Daarbij kon ik ze moeilijk verstaan, omdat de metro-/tramhalte ligt ingeklemd tussen twee drukke 70-kilometerwegen. Net op het moment dat ik had afgesproken dat ik zou worden gebracht, stond de tram voor m'n snufferd.

Het was inmiddels half vijf en met een beetje goede wil kon ik er in tien minuten zijn. Echter, op de Boelelaan bleef het ding een tijd voor de metrohalte stilstaan, waardoor ik nog meer vertraging opliep. Toen ik eindelijk in het hoofdgebouw was, liep ik Mark L., de hoofddocent van het "vak", tegen het lijf. Ze waren net klaar en ze zouden aan de borrel beginnen. Ik was precies te laat. Kortom: alle moeite was voor niks geweest.

Na nog wat frisdrankjes te hebben gedronken, trok ik me weer terug naar Amstelveen. Drie uur nadat ik was vertrokken, had ik behalve een bezweet pak niks overgehouden aan de reis. Wel was afgesproken dat ik de presentatie een andere keer kon "inhalen" voor een andere groep. Ik had nu klaar kunnen zijn, maar nee... Waarschijnlijk ga ik de presentatie donderdag geven. Grappen over de spierpijn die ik in Utrecht heb opgelopen, kan ik dan waarschijnlijk niet meer maken. Het enige wat ik kan hopen is dat het openbaar vervoer dan geen steken laat vallen.

En ja, morgen is de belangrijke wedstrijd voor de Internetclubcompetitie. Ik heb het afgelopen weekend wel weer genoeg geschaakt. Zin om bij tropische temperaturen weer een serie belangrijke partijen te spelen, heb ik niet. Ik baal enorm van deze situatie, vooral omdat de competitie zo krankzinnig slecht is gepland, waardoor alles op het laatste moment moet en ik niet op anderen kan terugvallen, wat ik op dit moment graag zou doen. Ik ben nodig toe aan vakantie. Hopelijk gaat die vakantie donderdagmiddag ook echt in, dat is het enige lichtpuntje.

Gerelateerde artikelen:

Live Messenger Essential kun je missen als kiespijn; 01-11 2010

Vijftiende met Soest op schaakvoetbaltoernooi; 29-06 2010

Pinkstertoernooi 2011

Uitputtingsslag

Afgelopen weekend werd het BSG-Pinkstertoernooi gespeeld. Het was een behoorlijk succes, er waren in tegenstelling tot vorig jaar geen wanklanken. De inschrijving verliep vlekkeloos, er was geen gedonder met byes en voor zover ik weet verliet niemand voortijdig het toernooi. Daarnaast werden er nog rondebulletins afgedrukt, waren er doordrukvellen, kwamen de resultaten op teletekst en leverden mensen hun partijen trots in voor de spektakelprijs. Na afloop was iedereen razend enthousiast over het toernooi. Toch bekroop me een ongemakkelijk gevoel: het aantal deelnemers was met 103 (39 in de A en 64 in de B) wel heel laag. De concurrent, het ENCI Open, trok drie keer zo veel deelnemers, terwijl het bovendien in de verste uithoek van het land ligt. Natuurlijk verklaart een kapitaalkrachtige sponsor het een en ander, maar dat van alle mensen die op Pinksteren lange partijen wilden schaken, maar een kwart naar Bussum kwam, is wel teleurstellend. Vorig jaar had ik er namelijk op gehint dat er meer mensen zouden komen:

"De meeste broodschakers waren naar Limburg gevlucht. Best wel dom van ze, want uiteindelijk vielen maar drie Nederlanders in de prijzen: Freezo, Bok en Bijlsma. Niet zo gek, met al die 2600-spelers die daar meededen. Die vieze gasten speelden de mindere deelnemers hard van het bord door openingsinnovaties, iets wat ik in het Pinkstertoernooi niet heb gezien. Dat Afek ongedeeld tweede werd bij het Bussumse Pinkstertoernooi, zal half schakend Nederland zich wel achter de oren hebben doen krabben. Volgend jaar komen ze lekker hierheen!"

Blijkbaar was men dat alweer vergeten. Het prijzengeld was met in totaal 3100 euro niet zo gek hoog, maar voor de gewone schaker is het daar niet echt om te doen, lijkt me. Een kleine rekensom leerde me dat de gemiddelde uitbetaling per speler ongeveer gelijk was, hoewel zo'n gemiddelde natuurlijk weinig zegt (of er moeten tien mensen gedeeld eerste worden). Veelvraat Nijboer slokte natuurlijk veel meer geld op.

Voor ondergetekende was het schrijven van de rondeverslagen natuurlijk de belangrijkste activiteit. Sporadisch kreeg ik complimenten, maar het "compliment" van Leon Pliester bleef me langer bij. Toch wel jammer vind ik dat dan. Goed om te zien dat men op Utrechtschaak niet kon wachten op het verslag van de laatste ronde. Best wel grappig, want in de verslag werden juist de "wijsneuzen" op Utrechtschaak gedisst. Op naar de verslagen!

Ronde 1: Wie gaat het Pinkstertoernooi winnen?

In het begin van het toernooi probeerde ik originele titels te verzinnen. Het eersterondeverslag was een introductie van het toernooi. Aangezien de ratingfavorieten aan de liveborden allemaal wonnen, was er nog niks beslist. Verder was het eigenlijk gewoon een saaie ronde.

Large was overigens niet zo blij hoe hij werd genoemd:

"Lars Ootes rukte tegen Dimitri Koudinov in een scherpe Franse opening onweerstaanbaar op met zijn h-pion. Zwart besloot tegenwicht te bieden door in het centrum een stuk te offeren. De zwartspeler verhoogde de inzet naar een toren, maar The Large offerde een stuk om in een gewonnen eindspel te komen."

Denk je een mooie bijnaam aan een breder publiek bekend te maken...

Ronde 2: Positionele meesterwerkjes

In de tweede ronde kon nog steeds niemand de grootmeesters tegenhouden. Brandenburg en Dgebuadze leverden positionele meesterwerkjes af, Freezo had het moeilijker tegen Jaap Houben (ben ik die partij nog vergeten te noemen ook...) Nee, de lagere borden waren interessanter.

"Gavin Wallace kwam tegen Johan van de Griend twee pionnen voor, zonder dat de witspeler er compensatie voor leek te hebben. Wit slaagde er echter in zijn aanvalspotentieel volledig te benutten, waarna de bordjes werden verhangen. Zwart besloot de partij noodgedwongen met een verliezende koningswandel."

"Er werden ook meesterstukjes door de niet-titelhouders verzorgd. De titelloze FM John Markus was in zijn nopjes over zijn partij. Bescheiden merkte hij op dat het "de beste Koningsindiër met e3" uit het toernooi was."

"Bij broer Lennart gebeurde bijna hetzelfde. Als laatste wist de duizendpoot te winnen en wel van Pascal Losekoot. Hem stond het huilen na afloop van de partij nader dan het lachen, zo goed had hij gestaan. De toernooiopvuller (pardon? – red.) kon zich daarentegen verheugen op een vrije ronde, tevreden met het halve Elo-punt dat hij had gewonnen."

Ja ja, ik ben een nieuwe Co Adriaanse. ;) De toernooiopvuller vond het overigens nodig om nog een partijfragment toe te voegen aan het verslag. Het woord duizendpoot kreeg wel navolging: tijdens het dankwoord aan de organisatoren werd het gebruikt.

Ronde 3: Remise: een keuze of een luxe?

Dit is denk ik mijn mooiste titel. In de derde ronde speelden Brandenburg en Dgebuadze tegen elkaar. Snel speelden ze remise, iets wat onze arme vriend Robert Ris niet lukte tegen Freezo. Doordat Brandenburg de dag erna een bye had opgenomen, was Nijboer ineens de favoriet voor de eindzege, iets waar ik eerder niet zo zeker van was.

"In de derde ronde stond het grootmeesterduel Daan Brandenburg-Alexandre Dgebuadze op het programma. Een leuk affiche, maar een teleurstellend resultaat: de partij eindigde in elf zetten in remise."

"Naast de saaie remise kwamen er ook veel vlotte overwinningen voor. Het is niet iedereen gegeven om even snel een remise te pakken. Een off-day van Sjoerd Drent stelde Andries Mellema in staat zijn nederlaag van vanmiddag weg te spelen."

"In de B-groep waren er ook recordsnelle overwinningen te aanschouwen. Wat te denken van Zijad Becic tegen Michael Bekker, nota bene op een livebord. De zwartspeler dacht creatief te zijn door in het Frans de zwartveldige lopers te ruilen op h6. [Wie heeft 'm dat geleerd?] Het gevolg: wits paarden kwamen over de zwarte velden naar binnen. De dansende paarden richtten een- ravage aan waar je "U" tegen zegt: pionnen verdwenen, de zwarte koning kreeg het Spaans benauwd en al wits stukken kwamen de zwarte stelling binnen. Een elegante slotcombinatie besliste het pleit na een uur spelen." [Weleens van nadenken gehoord?]

Even Utrechtschaak dissen:

"Ronald Gouma wist een voordelige stelling wel te winnen. De opening zag er een beetje raar uit van wit, maar toen Wayne Welch wits dame naar een goed veld joeg, kwam wits stelling tot leven. De wijsneuzen op Utrechtschaak hadden de winnende zetten met behulp van de computer al lang gezien, maar Ronald Gouma had slechts de beschikking over zijn grijze-cellencomputer. De zetten die hij deed waren bovendien ook voldoende voor het punt."

En tot slot waarom Robert Ris geen remise pakte:

"In de A-groep kreeg Friso Nijboer een gunstige indeling: hij wist zijn collega-grootmeesters te ontlopen. Wel moest hij zien af te rekenen met Robert Ris. Die maakte van zijn machtspositie gebruik door het in de opening op een zettenherhaling te laten aankomen. De zettenreeks was niet zo geforceerd als in de partij Bok-Van Wely op NK van vorig jaar, waardoor zwart maar eieren voor zijn geld koos en zijn paard terugtrok."

De partij was gedetailleerder geanalyseerd door Dimitri Reinderman.

Twee comebacks wilde ik nog vermelden, de ene wat succesvoller dan de andere:

"Mark Smits is terug! Na een jaar rating weggeven, speelt hij de laatste maanden de sterren van de hemel."

"Ook Leon Pliester is terug. Hield de koorts hem de eerste twee ronden nog uit de speelzaal, nu was hij dan toch gekomen. Helaas voor hem moest hij zijn moedige stap in de schaakarena direct met een nul bekopen. De Amsterdamse meester besloot met 1.e4 te openen en werd vervolgens in een positionele variant van het Siciliaans overspeeld door Peter Ypma. Wits pionnen werden zwak dat werd zijn ondergang."

Misschien had ik me achteraf gezien beter op de vlakte kunnen houden wat betreft het spelverloop...

Ronde 4: Nijboer alleen aan kop

Halverwege het toernooi kwam Nijboer alleen aan kop en toen wist ik wel dat het een gelopen koers was. Hij won van zijn angstgegner Large. In de opening was ik nog niet zo onder de indruk van wits stelling, maar volgens Ewood stond de grootmeester al erg goed. Freezo won dan ook.

"Vandaag stond de krachtmeting Nijboer-Ootes op het programma. Bij het ingaan van de ronde stonden beide spelers op honderd procent, na afloop had alleen Nijboer die score nog. Zijn concurrenten liepen bovendien schade op: Brandenburg had een bye opgenomen en Dgebuadze kwam niet verder dan een remise tegen Ris. Hierdoor heeft Nijboer een voorsprong van een vol punt op een heel peloton deelnemers."

"Dankzij de zondagsdienstregeling bij de NS kwam niet iedereen op tijd. Lars Ootes kwam tien minuten te laat binnenhuppelen. Nog erger verging het de familie Wallace. Ze hadden de trein gemist en kwamen ruim een uur te laat. Voor Mitchel betekende dat direct een nul. Gavin had in dat opzicht meer geluk: tegenstander Laurens Schilstra wilde dolgraag een partij spelen, maar moest dat genereuze gebaar bekopen met een overtuigende nul."

"'Omdat ik zo slecht dom ben', verzuchtte John Markus nadat hij de slechtste Koningsindiër met e3 van de ronde had gespeeld. Dat deed geen afbreuk aan de prestatie van Peter Lombaers, die met krachtig spel het initiatief te pakken kreeg. Vervolgens kon hij de witte koningstelling uit elkaar snaaien. Een matdreiging besliste de partij."

"Aan de topborden speelt Lars Ootes tegen zijn idool Friso Nijboer. De zwartspeler ging de partij met vertrouwen tegemoet, al was het maar omdat hij de vorige twee confrontaties had gewonnen. Ook nu schotelde hij de grootmeester een Moderne Verdediging voor. Nijboer koos met 8.De2 voor een zijvariant. Ootes noemde zijn zet 8...c5 als mogelijke oorzaak van zijn nederlaag."

Volgens Reinderman bedoelde Large ...e5 in plaats van ...c5. Hopelijk wil hij dit misverstand zelf uit de weg ruimen. Soms gebeurden er dingen nog voordat ik er was:

"De B-groep werd opgeschrikt door de epileptische aanval van Richard Langbroek. Gelukkig was het snel weer voorbij. Na een glaasje water te hebben gedronken, ging hij er weer vol voor tegen Jeroen Makkinje. Desondanks liep hij toch weer tegen een nul op."

Nieuwe spelling van "Swesjnikof":

"De partij Zijad Becic tegen Ronald Gouma was interessanter. In een apart variantje van de Swesjnikoff ontnam de oude Becic zijn tegenstander het recht om te rokeren."

En inderdaad nog even afreageren:

"Tot slot nog een korte anekdote. Nadat hij Dimitri Koudinov had verslagen, kwam Leon Pliester op hoge poten verhaal halen bij de verslaggevers. Hij was het niet mee eens met het verslag van de vorige ronde, waarin werd beweerd dat hij werd overspeeld, want dat was volgens hem niet zo. Als argument gaf hij het oordeel van Rybka. Uw verslaggever kan natuurlijk niet aan dat niveau tippen. Hij had slechts het eindresultaat van de partij aan zijn zijde staan."

Ronde 5: Wie houdt Nijboer nog tegen?

Paniek! Het toernooi was niet meer spannend. 

"Dertien zetten lang hielden Friso Nijboer en Daan Brandenburg de schijn op dat ze om de koppositie vochten. Toen vond Nijboer het wel mooi geweest en bood remise aan. Daarmee kregen zijn achtervolgers de kans weer een half puntje in te lopen. De witspelers op de borden 2 tot en met 4 grepen deze kans met beide handen aan en behoren nu tot Nijboers voornaamste uitdagers. De vraag is alleen: wie houdt Nijboer tegen?"

"Bart Vermeulen kwam eveneens op 4 uit 5. Uw verslaggever neemt aan dat Eddy van de Velden het niet erg vindt dat de partij niet in het verslag komt."

Nog even een knipoog naar Utrechtschaak uitdelen, waar iemand steeds zat te zeuren over nootjes:

"Alexandre Dgebuadze weet ook te winnen. Tegenstander Mark Smits speelt niet onverdienstelijk tegen. Wel moet hij toestaan dat wit een pion naar a7 kan laten oprukken. Bovendien heeft hij een nootjesachtige pionnenstructuur. Toch is zijn stelling een harde noot om te kraken. Voor Dgebuadze is het echter een kolfje naar zijn hand."

Na afloop maakte Lenaard direct het verslag. Hij voegde nog een domme foto van Ronald Gouma toe om de ruimte op te vullen. De spelfouten in het oorspronkelijke verslag nam hij me niet in dank af.

Ronde 6: Spektakel

Een vreemde ronde, iedereen speelde ineens enorm agressief. De partijen in de B-groep waren bijna nog van een hoger niveau.

"De partijen in de B-groep zijn doorgaans niet van een super hoog niveau, maar daardoor zijn de partijen wel enorm spectaculair. Beide spelers gaan er vol voor en het stellingsoordeel varieert per zet. Een goed voorbeeld daarvan was de partij Kasper Wiegers tegen Cor Brands. In een Morra-gambiet gebeurde er bijna te veel om op te noemen. De ene tactische truc werd beantwoord met de andere."

"Terug naar de liveborden. Friso Nijboer had een droomindeling: hij speelde "slechts" tegen Peter Lombaers, terwijl concurrenten Lars Ootes en Alexandre Dgebuadze (foto) het tegen elkaar mochten opnemen. Toch verweerde Peter Lombaers zich fel. Hij had een prachtig plan voor ogen: de c-pion werd geofferd, zodat de achilleshiel van de zwarte stelling, de pion op e7, onder vuur kwam te liggen. Het idee was leuk, maar helaas voor het toernooi bleek Lombaers geen zakenman te zijn, want hij zag zich gedwongen zijn paard op het kruispunt van twee  kwetsbare diagonalen te offeren. Vervolgens offerde hij er nog een kwaliteit bij, die hij vervolgens over de lange diagonaal ging terugwinnen. Nijboer bleef dus een stuk voor en won."

Ronde 7: Nijboer wint Pinkstertoernooi, Ootes tweede

Nog even wat wit/Witt-grapjes:

"Het begon zo mooi en het eindigde teleurstellend: voor Daan Brandenburg viel er niet veel meer te halen, maar hij sloot zijn toernooi toch nog af met een gedegen overwinning op Rob Witt. Vanuit het Frans kon hij op zwarts isolani spelen. Die viel uiteindelijk ook van het bord, maar niet voordat Brandenburg zichzelf nog een gedekte vrijpion had verschaft. Witt probeerde nog wat verwarring te stichten door met zijn dame de witte stelling te penetreren, maar dat haalde niet zo veel uit als wits dameoffer, waarna wits pion ongehinderd doorliep."

Jeffrey van Renswoude geeft weer eens een goede stelling weg:

"De 

partij Jeffrey van Renswoude tegen Ilias van der Lende had niet veel meer met schaken te maken. Over en weer werden pionnen weggegeven. Uiteindelijk bleek Renswoude het scheutigst te zijn geweest, zodat Van der Lende won."

En tot slot:

"Met Friso Nijboer heeft het 28e BSG-Pinkstertoernooi een goede toernooiwinnaar. Hij kende geen inzinkingen en voerde het strijdplan om alleen tegen de andere grootmeesters remise te spelen perfect uit. Zijn overwinningen op Jaap Houben de BSG'ers Robert Ris en Lars Ootes waren achteraf gezien de sleutel tot succes."

Daarmee kwam het toernooi aan zijn einde. Geen interviews dit keer, wel een heel leuke prijsuitreiking. Het was zelfs voor de verslaggever een vermoeiend toernooi, maar hopelijk was het het waard. Tot volgend jaar!

Gerelateerde artikelen:

Pinkstertoernooi 2010; 27-05 2010

Het K-woord

Internetteam BSG blijft winnen

"De kampioenswedstrijd" werd het genoemd, de wedstrijd van BSG tegen Charlois Europoort in de Internetclubcompetitie. In de finalepoule rekende BSG af met ZSC-Saende, maar de Rotterdammers presteerden exact hetzelfde, zodat beide teams aan kop stonden. Het onderlinge duel zou dus belangrijk worden voor het kampioenschap. BSG kende een zeer voorspoedige avond en won, net als vorig jaar, met 11-5.

Hoe anders was de situatie destijds. BSG, zelfs met VR nog in de gelederen, had de hoop op de titel eigenlijk al opgegeven en werkte het duel plichtmatig af. Uiteindelijk pakte BSG nog de titel en als regerend kampioen wilde het de titel graag prolongeren. De tegenstander bestond echter uit een heel leger jonge schaakgoden, die doorgaans erg handig willen zijn met weinig bedenktijd. Konden de twintigers van BSG de jongere generatie nog voorblijven?

Opstelling

Bij BSG was Ptr verhinderd vanwege een probleem met zijn schootcomputer. Voor hem viel Lenaard in. Behirder speelde ook weer mee: na enkele avonden met slecht internet deed het internet het nu gewoon weer normaal. Europoort speelde niet in z'n sterkste opstelling: "kopman" Michel de Wit deed niet mee. Hoewel de BSG'ers in real life wat meer "scorend vermogen" hadden, was het qua internetratings (inmiddels) andersom:

Charlois Europoort

Roger Meng - Rogerztm19 (2751)

Julian van Overdam - Left Hook (2366)

Lendert van den Ouden - Len the Man (2108)

Gijsbert Kamerman - Kukeleku (1774)

BSG

Lars Ootes - Q pro Q (2306)

Ewoud de Groote - Cadavre (2208)

Lennart Ootes - Politeia (2175)

Jesper de Groote - Apenhoofd (2173)

Ook dat nog

Aan BSG de taak te laten zien dat hun internetschaakvaardigheden nog niet waren verdwenen! Toch duurde het nog even voordat de wedstrijd begon. Er moest namelijk een indeling komen. De spelers van Charlois werden ongeduldig: "Op wie wachten we?", kwam er binnen over de chat. "Teamleider" Lenaard wees ze er toen fijntjes op dat zij officieel "thuis" speelden en legde ze uit welke verplichtingen daarbij horen. Gelukkig begreep de "thuisploeg" de boodschap. "Ook dat nog" (H. van Calmthout) werd aangewezen als wedstrijdleider. Het duurde nog even voordat de spelers in de juiste teams waren ingedeeld, maar toen was het eindelijk tijd voor de partijen. Een spannend moment, vond ook Ewood. Ik probeerde hem maar tot rust te brengen, zodat hij in een relaxte toestand zijn partijtjes kon spelen. Vaak komt het resultaat vanzelf.

Ronde 1: Een goed begin is het halve werk

De eerste ronde verliep voorspoedig. Hoewel de BSG'ers met zwart speelden, belette het ze niet drie waardevolle punten te pakken. Ewood pakte meteen een mooi puntje tegen Left Hook:

Left Hook-Cadavre. Stelling na 34.Kg3. Met het onderbrekingsmotief 34...c3! cashte Ewood een stuk, wat voldoende was voor het punt.

Large won vrij eenvoudig, maar het punt van Behirder was niet om aan te gluren. Iedere zet rukten Kukeleku's pionnen verder op en ze konden pas ver in het zwarte kamp worden tegengehouden. De zwarte stukken op de onderste rij konden de beslissende klap slechts afwachten. Maar die bleef uit. Wit won een stuk, maar verloor meteen een toren. Tot overmaat van ramp was van het witte positionele voordeel niets meer over. Zo doe je dat dus met snelschaak: prutsen en wachten totdat je tegenstander zijn hand overspeelt. Lenaard verloor uiteindelijk wel, maar hij speelde dan ook tegen het elokanon Roger Meng. Geen schande dus.

Uitslagen

Len the Man - Q pro Q 0-1

Left Hook - Cadavre 0-1

Rogerztm19 - Politeia 1-0

Kukeleku - Apenhoofd 0-1

Ronde 2: Paarden brengen Charlois in de problemen

De tweede ronde eindigde in een droomresultaat voor BSG: er werden vier punten gepakt. Dat dat niet zonder geluk ging, bewees Lenaard wel:

Politeia-Left Hook. Lenaard had een kwaliteit verloren, maar hij heeft inmiddels wel gevaarlijke compensatie gekregen. Voor beide partijen is het lastig iets zinnigs te doen. Zwart besloot echter de helpende hand toe te steken met 29...Pe5?? Dat werd krachtig beantwoord met 30.Dxh7+ Kf8 31.Dh8#. "Ook dat nog", zal de zwartspeler wel hebben gedacht.

Behirder zag voor de verandering een winnende combinatie. Sterker nog: zijn hele spel was gebaseerd op de volgende truc:

Apenhoofd-Len the Man. Zwart heeft zojuist 15...Pd5 gespeeld, met de overduidelijke bedoeling de loper op c3 aan de tand te voelen. Maar daar had ik op geanticipeerd. In deze stelling viel mijn oog op het "standaardoffer" 16.Pxe6. Het valt de dame aan, dus weigeren kan eigenlijk niet, maar 16...fxe6 was niet bepaald beter: na 17.Dg6+ Kf8 18.Lxg7+! Kg8 19.Lxh6# had ik een fraai matje gecomponeerd, al zeg ik het zelf.

De klapper van de avond was echter de overwinning van Large op Roger Meng. Goed, in real life is Large wel sterker, maar met snelschaken komen er doorgaans andere krachten kijken. De winnende zet was, hoe kan het ook anders, Pd5:

Q pro Q-Rogerztm19. Wit had zojuist op b5 een pionnetje geslagen en zwart had teruggenomen. De paardzetten springen natuurlijk al snel in het oog, maar 22.Pd5 was nog echt goed ook. De pointe was eigenlijk dat het "mooie" 22...exd5 23.Txc7 Txc7 na 24.Lb6 nog een extra kwaliteit verliest. Op 22...Dxc1 volgt 23.Pe7+ Kf8 24.Lxc1 Kxe7 25.La3+, wat erg vervelend is voor zwart. Goed gezien dus van Large. Liever offerde zwart daarom maar een kwaliteit met 22...Db7, waarna Large zich nog een weg naar de winst moest zien te ploeteren, maar daar wel in slaagde.

Ewood won ook, maar aangezien ik hem al in de eerste ronde met een diagrammetje heb vereerd, zal ik het hierbij laten.

Resultaten

Q pro Q - Rogerztm19 1-0

Cadavre - Kukeleku 1-0

Politeia - Left Hook 1-0

Apenhoofd - Len the Man 1-0

Ronde 3: Eindspelen

De winst was al bijna binnen, in het tweede deel van de match zou het vooral belangrijk worden om ook met zo veel mogelijk punten te scoren, aangezien de eindstand op bordpunten wordt bepaald. Met een beetje mazzel wist BSG ook deze ronde nipt te winnen. Ewood kwam goed weg: hij had een kleine kwaliteit minder, maar op het eind gaf zijn tegenstander (Len the Man) alles weg. Large slaagde er daarentegen niet in een beter eindspel te winnen tegen Left Hook. In een paardeindspel had hij een pluspion, maar wist wit ten koste van zijn paard alle pionnen in te rekenen. Ook Behirder had het idee aardig mee te doen tegen Roger Meng. Na de opening stond hij oké, maar kwam hij door een truc positioneel slecht te staan. Desondanks zou het loper-tegen-paardeindspel uiteindelijk nog te houden zijn geweest, maar met weinig tijd vergreep het Apenhoofd zich lelijk aan de pion op f2. Jammer, maar ook wel afgedwongen door wit. Lenaard koos dezelfde aanpak als Behirder tegen Kukeleku. Hij wist de witte pionnenwals wel tijdig te breken, waarna hij gedecideerd het punt drukte.

Resultaten

Len the Man - Cadavre 0-1

Left Hook - Q pro Q ½-½

Rogerztm19 - Apenhoofd 1-0

Kukeleku - Politeia 0-1

Ronde 4: Plagiaat

In de laatste ronde herhaalde Lenaard zijn kunststukje van de vorige ronde: hij probeerde Behirders offercombinatie tegen de Caro-Kann te reproduceren. Zelfs het 13.Pf1 was identiek, maar op zet 14 kwam Le met de verbetering: 14.g4. Ditmaal offerde het paard zich op g6 en sloeg de dame een pion op e6. Het verschil: zwart ging niet mat. In plaats daarvan had wit gewoon een stuk minder. Uiteindelijk kwam Le nog tot een eindspel met een paard en drie pionnen tegen een toren en twee pionnen, maar verloor hij desondanks wel.

De partij van het Apenhoofd eindigde op een vergelijkbare manier: in een vrij saaie Siciliaanse stelling wikkelde zwart af naar een stelling met een toren tegen twee lichte stukken. Normaal is dat niet genoeg, maar in eindspelen kan het maar zo de sleutel tot succes zijn. Zwart won er in ieder geval twee pionnen bij, maar als Behirder niet zijn h-pion, maar zijn a-pion had behouden, had het nog een leuke partij kunnen worden. Nu liep zwarts a-pion hard naar de overkant en kwam er een eindspel met een paard en twee pionnen tegen een toren en twee pionnen op het bord. Ook hier was zwarts techniek toereikend voor het punt.

Large won ook en kwam op 3½ uit 4. Ewood stond op het punt te gaan winnen, maar greep toen mis:

Cadavre-Rogerztm19. Ewood had zijn damevleugelpionnen ver opgespeeld en na het veroveren van de zwarte b-pion liepen de pionnen hard door. Zwarts dame was eindelijk uit de omsingeling op de damevleugel gekomen met 41...Df6, maar er dreigt niets! Na 42.a7 kan zwart zijn hand wel uitreiken (nou ja, figuurlijk dan), maar in plaats daarvan greep Ewood lelijk mis met 42.Df3? Na 42...Td2+ 43.Kxd2 Dxf3 44.Tc8+ Kh7 45.b7 stond wits b-pion op promoveren, maar kon zwart nog vrij eenvoudig eeuwig schaak houden. 

Resultaten

Q pro Q - Kukeleku 1-0

Cadavre - Rogerztm19 ½-½

Politeia - Len the Man 0-1

Apenhoofd - Left Hook 0-1 

Zodoende werd de eindstand bepaald op 5-11. Bij BSG scoorden Large en Ewood 3½ punt, iets waar Ewood van tevoren niet van had durven dromen. Lenaard en Behirder scoorden slechts twee punten en worden op een strafkamp verwacht. Bij Charlois scoorde Roger Meng de helft van het teamtotaal: 2½ punt. Left Hook scoorde er 1½ en Len the Man één. Kukeleku bleef puntloos.

Binnenkort zal BSG tegen De Eenhoorn spelen. Dat zal pas echt een kampioenswedstrijd worden.

Gerelateerde artikelen:

Internetteam BSG begint goed aan finalepoule; 27-04 2011