23 lentes

Vandaag is Ewood jarig. Ons birtje is alweer 22 jaar oud en aangezien hij in de lente jarig is, is dit alweer zijn 23e lente, waarbij wel dient te worden aangetekend dat hij zijn eerste en 23e lente maar voor de helft heeft meegemaakt. Wat geef je een jarige? Aangezien ik geen tube tandpasta had, hoop ik het goed te kunnen maken met een toepasselijk filmpje. Daarom heb ik een leuk clipje van Youtube gejat (vroeger ging dat insluiten trouwens makkelijker.) Zet 'm op, hondekop! Veel schaakplezier en studiepunten gewenst!

Gerelateerde artikelen:

Beertjes-fan-BSG-feestje-wist-je-datjes; 01-05 2010

Ledz pardy!; 18-04 2010

KC's verjaardag

Nek

Nog moe van een intensieve avond bughousen, draaide ik me nog een keertje om in mijn bedje. Ik had geen zin om al op te staan. De wekker tikte zo nu en dan weer een minuutje weg en om een uur of kwart over tien vond ik het wel mooi geweest. Ik stapte uit bed, ging naar beneden om m'n ontbijt nuttigen. Daar aangekomen zag ik een briefje liggen dat m'n ouders hadden geschreven. Ze waren naar de verjaardag van een tante van m'n ma. Ik ging nog TV kijken en toen vond ik het nodig om Ewood maar te wekken. Terwijl hij ging ontbijten, ging ik nog snel effe kijken hoe we 't snelst met de trein naar Hillegom konden komen. Ik zat (nog steeds) met de trein naar Leiden in m'n hoofd, maar het bleek dat als we een half uur sneller waren als we drie keer zouden overstappen. Die tijdwinst kwam goed uit, want KC had me gemaild of ik/we om twaalf uur/half één zou(den) komen en het was twaalf uur geweest toen we vertrokken. ;)

Toen Ewood zich zat klaar te maken, kreeg ik allemaal sms'jes van KC, die ik steeds probeerde te beantwoorden. Na een aantal sms'jes was ik het zat en besloot ik maar te bellen. Dat gaat toch wat sneller. Het werd best wel haastwerk om nog op tijd te zijn voor de simultaan tegen Daan of Lex Jongsma. Hoewel de achternaam anders doet vermoeden, zijn deze twee heren geen familie van elkaar, maar dat terzijde.

In ieder geval moesten we de trein van 12:40 halen. Ik had best wel last van m'n nek (verkeerd gelegen tijdens het slapen?) en dat was best wel vervelend bij het achterom kijken. Op het station moesten we nog kaartjes kopen en tot mijn genoegen waren we nog op tijd ook, in tegenstelling tot de trein. Die kwam vier minuten te laat binnenhobbelen en wetende dat we nog drie keer moesten overstappen was elke vertraging meer dan vervelend.

Gelukkig staat die trein naar Leiden altijd heel lang stil op Weesp en konden we de trein naar Amsterdam Centraal nog makkelijk halen. In Amsterdam konden we de trein naar Zandvoort nog halen en in Haarlem hadden we de trein naar Den Haag gehaald.

Simultaan
Tijdens de treinreis werd ik een paar keer ge-sms't en gebeld door KC, die zich wanhopig afvroeg waar we nou waren. Toen we uiteindelijk in Hillegom waren, stond ze bij het verkeerde spoor te wachten. :P

KC's pa bracht ons naar het clubgebouw van de Uil, de vereniging die zijn 75e verjaardag vierde. Ter ere daarvan werd de simultaan gespeeld. Er waren nog vier lege borden, met vier briefjes waar een naam (al dan niet met spelfouten) op was gekalkt. Ik trof mijn naam op het bord naast Richard, KC's maffe broer. KC zat naast mij en daarnaast Ewood. Helemaal aan de rand zat Cas (zo heet-ie toch?).

We speelden tegen Daan J, een knul van 23 die al lang niet meer had gespeeld. Verderop speelde Lex J, een oude man, die er volgens KC grappig uitziet. Ik had laatst nog tegen hem gespeeld met de externe competitie en toen verloor ik. Ik mocht dus geen wraak nemen.

De simultaan was leuk. Naast me zat Richard, die met een of andere man zat te ouwehoeren. Hij zei de hele tijd iets van "Da's een mooi moment om te stoppen met roken," of zo. Toen de man begon over zijn werk (?) zei Richard iets van "U verdient het wel, maar u krijgt het niet."

Verder ging KC nog chips kopen. Ze pakte vijf euro uit d'r portemonnee en ging naar een dichtbijzijnde winkel. Terwijl Daan J nog lang nadacht over zijn zetten op de andere borden, kocht KC drie grote zakken chips.
Toen hadden we eindelijk wat te eten.
Oh ja, de simultaan zelf. Daar ging het natuurlijk om. Naast me was Richard al begonnen. Hij sloeg in het Schots tweemaal op d4, waarna hij passief stond, maar netjes verdedigde... totdat hij een pion weggaf.

Toen moest ik maar laten zien hoe je het Schots speelt. Na 1.e4 e5 2.Pf3 Pc6 3.d4 exd4 4.Pxd4 Pf6 5.Pxc6 bxc6 6.e5 De7 7.De2 Pd5 8.c4 Pb6 9.Pc3 De6 10.De4 g6 11.Ld3 Lg7 deed hij het vreemde 12.Lf4?!

Normaal lijkt 12.f4, waarna die loper ook nog leuke dingen kan gaan doen. In de partij kwam zwart in het voordeel na 12...0-0 13.0-0 Te8 14.Tfe1 La6!? 15.b3 d5 16.cxd5 cxd5 17.De2 Lxd3 18.Dxd3 c6 19.Tac1 f6 met pionwinst.

Mijn techniek liet me daarna echter in de steek en zoals zo vaak speelde ik uiteindelijk weer remise. Best wel slecht inderdaad.

Ewootoo kreeg een 1.d4-opening tegen zich en schoof de simultaangever rustig van het bord. KC kwam moeilijk uit de opening, maar het makkelijke van de Caro-Kann is dat je zoveel velden hebt voor je stukken. Wit kwam wel met een goede aanval, maar hij speelde de aanval - ondanks zijn weldoordachte zetten - niet optimaal en werd een paar keer verrast door nice little tactics of zo. Misschien had hij het niet verwacht van een klein meisje. Hoe dan ook, zijn stelling werd een ruïne en hij gaf op.

Alleen Richard kreeg een nederlaag te slikken. In een eindspel met een minuspion speelde Daan J een beetje met 'm. Na een (niet noodzakelijk) kwaliteitsoffer was de overwinning ook wel veiliggesteld:

Daan Jongsma - Richard Grannetia
Stelling na 1...Kf8

Dit was ongeveer de stelling die op het bord kwam. Lex Jongsma, die toen al lang klaar was (!) zei dat Richard 1...Kf7-f8 nog kon proberen. De andere zetten verliezen direct. Nu had wit simpel kunnen winnen met 2.e7+ Kf7 3.e8D+ Kxe8 4.Pf6+. Blijkbaar zag Daan het niet, of wilde hij op een andere manier winnen. Hij deed namelijk 2.Ke5, wat overigens ook makkelijk won.

Uiteindelijk scoorde Daan 12 uit 18 of zo, hij scoorde in ieder geval 66,66 %. Het was wel te merken dat hij een tijdje niet meer geschaakt had. ;) KC ging nog 'n foto maken van 'm (heb je ook z'n handtekening?) Misschien heeft De Uil er volgend jaar een sterke speler bij (?).

Na dit spektakel gingen we nog mee naar een friettent, waar KC friet bestelde. Thuis werd het friet en de kroketten (?) verorberd, waarna het wachten was op stille simon. Hij had zijn schouder geblesserd met het tenissen en dat had zijn weerslag op zijn prestaties met de kaartspellen. ;)
Het kippen ging nog wel aardig, maar met pokeren (waar KC steeds vier kaarten wilde uitdelen ;)) speelde hij zichzelf al snel failliet (net als Ewood, de internetpokeraar). Behirder had uiteindelijk de meeste fiches, waarna we gauw doorgingen naar het volgende onderdeel: koeienkoppen. Daarin bleek Simon, die de opgaves van de kangoeroewedstrijd nog liet zien, de zwakste. Iets minder slecht was Ewood, die bijna geen enkele opgave goed wist op te lossen, terwijl KC en Behirder gelijk eindigden:

KC 17 0 17
Behirder 10 7 17
Ewood 10 18 28
Simon 24 27 51

Terugreis
Voor Simon werd het duidelijk te laat. Hij had liever geriskt. De volgende keer gaan we dat wel weer doen. ;) Toen werd het echt tijd om te vertrekken, voordat de laatste trein wegreed.
Ditmaal hoefden we maar één keer over te stappen volgens de reisplanner, maar die overstap was dermate kort (de trein reed al weg voordat we op het juiste perron stonden), dat we een kwartier moesten wachten op de volgende trein. De terugreis duurde met dit oponthoud ruim anderhalf uur. Daarna moesten we nog door de nacht terugfietsen en deed m'n licht het voor de verandering een keer.

Om tien voor half twee kon ik eindelijk m'n bedje opzoeken.

Tot 28 (?) augustus!
Gerelateerde artikelen:
Simons verjaardag; 27-08 2007

Trols hol (17-02 2007)

Geheim

Vorig jaar opende Le met het volgende bericht zijn weblog:
Welkom

Hoi, ik ben Lennart.
Dit is mijn eerste bericht op mijn eerste weblog.
Ik heb deze blog geopend met het idee om een tweewekelijkse bijdrage te gaan leveren.
Ik zal gaan schrijven over niks, schaken, school en alles wat straks nog meer onderdeel van mijn leven uit gaan maken.
Het is natuurlijk de bedoeling dat deze blog gaat uitgroeien tot een van de best bekeken sites van Amersfoort-Noord. Ik zal dan ook waarschuwen dat u, nu al trouwe lezer, niet moet gaan storen aan vervelende reclames, het is allemaal aan uzelf te danken.

U begrijpt het natuurlijk al lang - nadat u bent bijgekomen van de verbazing -, dit wordt een weblog die al na enkele dagen hersendood is. Laten we maar naar dat moment gaan toeleven!
Welkom, zaterdag 17 februari 2007.

Toch is de blog op die dag niet gelezen door anderen. Dat kwam omdat Le zijn blog wat subtiel aan de man bracht:
Een niet al te moeilijke tip
enEen niet al te moeilijke tip (2)
enEen niet al te moeilijke tip (3)

En uiteindelijk:Ontdekt!

Op 27 augustus zette Le zijn laatste "artikeltje" op zijn blog. De blog transformeerde in een site. Op 25 augustus schreef Le het openingsartikel, een overlapping van slechts twee dagen.

Het is nu dus een jaar geleden dat Le voor het eerst artikeltjes schreef. We herinneren ons allemaal nog de volgende uitspraak:
Ik maak geen weblog.
Dat heeft een aantal redenen:

1) Als ik een weblog wil maken, zal die niet veel over schaken gaan denk ik.
2) Juist dat "niet veel over schaken" heb ik de laatste jaren een beetje verdoezeld. Saaie weblog dus.
3) Ik schrijf niet meer zo leuk als ik dat vroeger dacht te kunnen doen.
4) Geen tijd.
5) Wat ik tegenwoordig schrijf, als ik tijd heb, is niet voor iedereen begrijpelijk.
6) Ik vind het jammer dat er niet iemand 2 jaar terug met dit idee kwam. Dan had iedereen kunnen genieten van een wekelijkse collum over de dingen die in deze wereld plaats vinden. Ook zal ik dan het eea over schaken hebben geschreven.
7) Als ik tegenwoordig over schaken schrijf (merk ik ook in mijn verslagen voor SGA-clubblad) is het vaak negatief over bepaalde mensen/openingen/clubs

En 8: Bovendien, wie leest 't... (toevoeging Behirder)
Reactie op Ewoods weblog; artikel "ronde 3, 4, 5 & 6"

Daar kunnen we nu dus smakelijk om lachen. ;)

PS: Ik ga zometeen de linkjes testen; op de een of andere manier krijg ik daar altijd gelazer mee als ik meerdere links onder elkaar zet. Iemand enig idee waarom?

Pascals verjaardag

30

 

Vorige week vrijdag was Pascal L voor de dertigste keer jarig. Hij vierde zijn verjaardag de dag erop. In een krap zaaltje had hij al zijn vrienden/collega's/... uitgenodigd. Er zouden maximaal veertig mensen in kunnen. Ik dacht dat dat een voorzichtige schatting zou zijn, maar eenmaal in het zaaltje zag ik dat er echt maar veertig mensen in pasten.

 

Pascals feestje bestond uit het opeten van andermans baksels, muziek luisteren, babbelen en schaken. Omdat koken één van Pascals hobby's is, moest iedereen iets bakken. Een hele tafel lag vol met hapjes, prakjes en brouwsels. Vladja maakte ter plekke een "hapje". Hij had vijf potten met vruchten of groenten of wat dan ook er in meegebracht en hij prikte die aan een stokje. Da's ook eten.

 

Ondertussen had Pascal de saaiste muziek ter wereld opgezet. Het zou in de loop van de avond harder (?) worden, maar daar had niemand wat van gemerkt. Verder zat Viktor v K. op de achtergrond gitaar te spelen.

 

Daarna gingen Sizzel, Ton van der Heijden, Vladja, het aapje en ik nog wat partijen analyseren en naspelen. De eerste partijen van Corus kwamen aan bod, fraaie partijen van Ton werden nagespeeld, merkwaardige wendingen in het eindspel (Vladja: "Ik zit vijf minuten naar die stelling te kijken en ik vind de oplossing niet en hij (Jarno) ziet meteen de juiste zet. Hoe kan dat?") en nog een ongelukkige nederlaag van Vladja himself.

 

Pascals bonkie (!) kwam nog binnenvallen en veel meer gebeurde er eigenlijk niet. Om een uur of één werd het hokje weer opgeruimd. De slingers en versiersels werden opgeborgen en de gasten gingen de deur uit. Bart gooide per ongeluk nog een CD op de grond, het waardevolste cadeau dat Pascal dit jaar had gekregen.

 

Tot slot nog wat foto's:

 

 

Sizzel at met twee vorken. Hij klaagde dat hij zijn eten zo moeilijk kon snijden met een vork.

 

 

Ewood maakte wat opnames met zijn mobiel. Niet zozeer foto's maar vooral video's.

 

 

Slingers.

Jespers weblog één jaar oud!!!

Nog eventjes en het is zover: het oudste artikel op Jespers weblog is dan één jaar.
Overigens had ik toen een andere weblog aangevraagd, omdat ik niet kon inloggen of zo. Hoe dan ook, ik was die "mislukkeling" gauw vergeten. Pas nu ik ging graven in m'n e-mail vond ik 't.

Op vrijdag 1 september 2006 19:10:17 kreeg ik de bevestiging van de registratie. Twee uur later kwam dit artikel: "Kennismaking". Echt een artikel is het niet, het is slechts één regel.
De reacties waren nog vrij primitief:

"Hallo, Ik ben Ewood"
"Waar zijn de fotos"
"meh"
"Beetje saai nog Jep... maar het initiatief is er... ;-)"
"Hoi Jep,
je log kan nog wat minder log worden door iets kleur toe te voegen lijkt me, ga zo door, die foto's wazze eikelik voor je broer maarre toch goed tereggekom.
Goed studie en schaakjaar (met verslagjes?) gewenst!"
"Het wet word al wat!!"
Ewood had zijn weblog iets eerder gereed: zijn vakantieartikel was al om 13:02 geschreven. Twee uur later schreef hij weer een artikel, twintig minuten daarna nog een paar, waaronder een superBLONDT-artikel. Dat waren nog eens tijden.
Hij maakte zelfs het begin van een artikel over Dieren. Hij beëindigt het artikel met de woorden: "Nu kan ik aan hengelo beginne..." Het zou er echter nooit meer van komen. Iets meer dan een half jaar later was Ewoods weblog dood en werd het aangevroten door ratten en hyena's.

Gelukkig is jespers weblog nog steeds in leven!
"Bedankt voor uw aandacht en graag tot volgend jaar."

Simons verjaardag

Gisteren vierde Simon zijn dertiende verjaardag. Vorige week waren Ewood en ik opeens uitgenodigd voor zijn verjaardag, een hele eer.
Het begint misschien traditie te worden, want vorig jaar waren we er ook. In de vakantie hadden we hem en zijn familie op de schaakcamping ontmoet (een week kan veel uitmaken in een mensenleven) en anderhalve maand later waren we op zijn verjaardag. Zo snel kan dat dus gaan.

 

Voorbereiding
Natuurlijk komt er wel wat kijken bij een verjaardag. Allereerst waren er wat cadeautjes nodig. Dat is niet zo makkelijk. Donderdag was de markt in Bussum en mijn moeder vroeg of ik mee wilde gaan, waarom weet ik al niet meer. Misschien om iets leuks uit te zoeken voor Simon... Hoe dan ook, er was een kraampje met allerlei Ajax-, Feyenoord- en PSV-artikelen. Ik dacht dat Simon voor Ajax was (toch nog goed onthouden), dus ik kocht een Ajax-kaartspel. Misschien had hij er al tien van, dacht ik. Dat is altijd het risico met verjaardagcadeaus.

Vervolgens hoorde ik op MSN dat Simons broer Richard binnenkort ook jarig is, (11 september!) dus dan zou het wel aardig zijn om hem ook een cadeau te geven. Op de hete zaterdag gingen we met z'n allen 't dorp in. M'n ouders waren van alles aan 't kopen. M'n moeder ging steeds voor zo'n armbandje kijken voor Simon, terwijl ik gezegd had dat Simons moeder dat niet zo'n goed idee vond. Toen ik dat in die winkel opnieuw zei, werd ze boos. Lekker is dat...

Later gingen Ewood en ik naar de speelgoedwinkel, waar ze nog een gaaf kaartspelletje hadden. "Take 5" of zo, maar wij noemen 't altijd koeienkoppen. M'n vader had het voor z'n verjaardag gekregen, (dat is humor) maar wij gingen er toen mee spelen (ook wel humor.) Ik begreep eerst totaal niet wat de bedoeling was, maar Ewood wel. Het was een gaaf spel en ik dacht dat het wel mooi was als tegenhanger van het Ajax-kaartspel.
Ik had toen best wat cadeaus: twee kaarten, twee kaartspellen, een pot met snoep en het boek "Stupid white men", wat Richard en Claudia zo graag wilden lezen.

Vervolgens moest ik de route plannen. Ditmaal had ik via internet de snelste route gevonden. Anders dan vorig jaar gingen we nu via Haarlem, wat aanzienlijk sneller was dan via Leiden. Wel moesten we drie keer overstappen.

De verjaardag
Ik had de wekker om kwart voor negen gezet en met mijn slaperige hoofd kwam ik mijn bed uit. De kaarten moesten ook nog beschreven worden en er was onenigheid over wie welke cadeaus kreeg. M'n moeder vond het leuk om Simon beide kaartspellen te geven, ik vond dat Richard ook een kaartspel mocht. Overigens is "Take 5" het spel van het jaar 1994, toevallig Simons geboortejaar.

Om kwart voor negen fietsten we naar het station. Ditmaal vergat ik niet om kaartjes te kopen (soms vergeet ik dat in het weekend).
Vervolgens kwam de trein en bij zowat elk station moesten we overstappen. Om 18 over 11 kwamen we aan in de noordelijkste gemeente van Zuid-Holland. Ik had gebeld en vlak nadat we aankwamen, reed Simons pa langs. Kleine Claudia was er ook, ze vond het haar nachtrust (dagrust?) blijkbaar wel waard.

Poker
Eenmaal aangekomen deelde ik de cadeaus uit. Ewood ging lekker op de stoel zitten en liet mij alles opknappen. Ik had mijn taart net op, toen ze opeens wilden pokeren. Ik speelde heel voorzichtig en zag hoe Ewood als eerste failliet ging. Inmiddels deed een vriendje van Simon ook mee. Daarna kwamen JLA en haar vriendin en ze wilden opeens meespelen. Ze deden natuurlijk maar wat (lukraak alles inzetten) en waren meteen al veel fiches kwijt. Ze zaten de hele tijd vaag te doen, waardoor niemand meer zin had. Bo ging "all in" en doneerde al zijn fiches aan hun. Iedereen blij.

 

Koeienkoppen
Daarna gingen we "koeienkoppen". Hoewel het spel eigenlijk van Richard ("Simon, het is geen spel voor koeienkoppen!") was, gingen we er als eerste mee spelen.
Ik mocht de stand bijhouden in Claudia d'r schrift (het was eigenlijk haar dagboek), wat ik wel grappig vond. Ewood won uiteindelijk (na veel treuzelen) en Simon verloor. De tijd begon te dringen, het was inmiddels alweer vier uur of zo.

 

Risk
Vervolgens gingen we nog een lang spel spelen; Risk. Simon had al meteen de rode legers gepakt, (die wilde ik hebben!) dus ik nam maar genoegen met blauw. Ewood nam roze (?!) en Claudia wilde groen, maar die kleur had ik haar al gegeven.
Ik had meteen al een leuke opdracht: "vernietig de paarse (roze) legers." Ik vroeg voor de zekerheid na of "paars" "roze" was, om de anderen een kans te geven.

Simon ging voortvarend. Hij had al aardig wat continenten in zijn bezit. Ik had Australië, dus ik deed het ook nog wel aardig. De anderen wisten geen continent te bemachtigen en deden het gelijk al een stuk slechter. Ik wachtte het juiste moment af voor mijn actie. Ik had het continent Europa veroverd (een niet-aanvalsverdrag met Simon) en kreeg zeven legers per beurt. Toen ik nog tien legers kreeg voor m'n "kaarten", greep ik mijn kans. Eerst ramde ik Ewood in Noord-Amerika van 't bord, daarna ramde ik met mijn vele legers in Australië richting Japan, waar zijn laatste legertjes stonden. Triomfantelijk liet ik mijn opdracht zien.

In het tweede potje had ik de opdracht "vernietig alle groene legers". Net toen ik mijn duivelse plan wilde uitvoeren, gingen we eten.

Avond
Net als vorig jaar aten we friet. Richard schijnt 't te hebben gehaald. Daarna kregen we nog een ijsje en zat ik vol. Vervolgens ging ik nog wat voetballen met Ewood en Simon. Ewood schoot steeds keihard tegen de pas opgepompte bal. Soms schoot hij 'm snoeihard in 't doel, maar vaker knalde hij 'm gewoon hard naast.

 

Kippen
Toen de zon onderging, gingen we weer naar binnen, waar we gingen "kippen" of zo. Ik was verdiept in een pokerboek, waardoor ik niet echt zat op te letten. Ewood en Simon hadden allerlei gare tekens afgesproken, zoals om de tijd vragen. Eén keer wilde hij het echt weten. Een minuut later vroeg hij het weer. Het was net alsof hij verstrooid was. Ook hadden ze een teken dat ie twee keer met z'n kop op tafel moest rammen. Volgens Ewood deed hij het één of drie keer. Bleek dat Simon steeds een kip had... Zei Simon nog dat-ie hoofdpijn had. Hoe zou dat toch komen...

 

Terugreis
Toen was de tijd echt op. We gingen weer naar huis. Volgens de routeplanner was de trein van 22.12 het snelst. Om 23.30 kwamen we aan, een reistijd van een uur en achttien minuten, negen minuten langer dan de heenreis. Dat kwam omdat we op Amsterdam Centraal zo lang moesten wachten.

Het was een mooie dag, maar ook aan mooie dingen komt een eind.

 

Tot 15 april!