2005, het pre-weblogjaar (5)

Interne competitie

Terwijl ik in de meeste competities zat te ploeteren voor een matig resultaat, lukte het me op de club wel om vaak te winnen. Ik begon met drie overwinningen, maar daarna werd het lastiger. Tegen Leon Pliester kon ik er nu een beetje een partij van maken, wat een pluspunt was. Verder speelde ik nog wat remises. Het ging in ieder geval een stuk beter dan het jaar ervoor.

Helaas zette die lijn zich niet door in de serieuze partijen. Zo verloor ik in Hardenberg vanuit een fantastische stelling. Dat het eerste daardoor niet verder kwam dan 4-4 was extra zuur. En het had nog veel erger kunnen zijn...

JCC
In de JCC deed Baarn het goed met twee zeges in Den Bosch. Zeker de 0-4 overwinning op de thuisclub was lekker. (Een jaar later zou het hele andere koek zijn...) Alles hing dus af van de slotronde in Sliedrecht. Na een weinig enerverende ochtendronde tegen het drietal van Veenendaal, (Ewood kon weer eens niet eens van T Kampman winnen xD) stond in de middag de belangrijkste wedstrijd van de competitie op het programma. We moesten winnen voor het kampioenschap. Pinda deed dat tenminste. Daar kon ik nog een puntje aan zuigen. Ik gooide het centrum dicht en werd daarna op de koningsvleugel weggedrukt tegen de klassetopscorer.
Dat werd mug niet, hij kwam niet verder dan remise, net als Ewood. Daarmee was de 2-2 een feit en promoveerde Baarn niet. Voor mij maakte het niet meer uit, ik was te oud, maar ik had natuurlijk liever m'n carrixc3xa8re met een overwinning bexc3xabindigd. Later zou Baarn echter alsnog promoveren, omdat er in ieder geval een team was dat te grote personele problemen had.

Tot slot heb ik de verslagjes van de wedstrijden boven water gekregen:
Eerste wedstrijd in Baarn; 09-09 2005
Tweede speeldag; 01-10 2005
Derde speeldag; 19-11 2005
Vierde speeldag; 10-12 2005 gefopt, sukkel!

"Twee winnaars, vier verliezers", schreef ik in m'n agenda. En dat terwijl er ook vier winnaars waren.

School
Inmiddels werden er weer andere vakken gegeven. Hoewel... Calculus II en Inleiding OR waren gewoon een vervolg op de vakken die ik daarvoor had. Alleen kansrekening en een economisch vak waren nieuw. Ik had het maar moeilijk met die vakken, terwijl het voor anderen gesneden koek leek.

Voetbal
Waar op school vaak over gepraat werd, was voetbal. Vooral de slechte prestaties van Ajax waren onderwerp van gesprek. De een kon z'n lol niet op, de ander (en dat zullen er wel veel geweest zijn in Amsterdam) had er minder schik in. Het was wel een goede periode qua Europees voetbal. Zo speelde een wegens succes verzwakt PSV in het hoofdtoernooi en ik was benieuwd hoe ze zich staande konden houden. Verder deed Ajax nog gewoon mee in de CL, wat dus neerkwam op twee ploegen in de CL. Dat is de laatste jaren niet meer voorgekomen.

BSG
Ondertussen draaide het competitieseizoen op volle toeren. Nog voor de kerst werden de vierde en vijfde ronde gespeeld. BSG 1 won thuis dik van Tal/DCG, terwijl BSG 2 de Raadsheer, de uiteindelijke nummer laatst zonder matchpunten, met 6-2 naar huis speelde. In December won BSG 1 van Zeist en verloor BSG 2 nipt van VAS 2.

Ik besloot om maar eens wat artikeltjes over de wedstrijden te schrijven. Ze hebben een tijdje op internet gestaan. Nu staan ze alleen nog op mijn computer, maar eerlijk zal ik alles delen.

Voor een goed historisch besef:Download BSG2deRaadsheer.doc
Download bsg_2vas.doc 

Daarmee sloot BSG 1 het jaar waarin het voor het eerst naar de tweede klasse degradeerde af met negen (!) matchpunten. BSG 2 pakte er vier.

Kerst
Toen ik op 23 december om 16:00 een voorbereiding van een hertentamen verliet, was het eindelijk vakantie. De schrale decemberdag was de laatste schooldag van het jaar. De kerstvakantie brak aan dat was een mooie gelegenheid om de stad Antwerpen een keer te bezoeken. Maar wat was het KOUD! Hoewel ik best dikke handschoenen aanhad, ging de koude (zee?)wind door merg en been, terwijl Pinda en het mOnStErTjE veel beter werden beschermd door een veel dunner lapje. Verder had het uitstapje met de trein veel te maken met het C-woord. Cultuur dus.
Wel jammer dat de NS weer eens moeilijk moest doen. Blijkt dat er nog een stukje spoorweg is tussen Roosendaal en de grens, waar je weer voor moet dokken... Maar ach, het was verder wel gezellig. ;)

Terwijl 2005 was uitgedoofd, stond er weer een nieuw jaar op ons te wachten. Het was het mooie jaar 2006.

Gebeurtenissen 2005:
Januari
6 Utrecht 4 - BSG 2 3-5
24 BSG 2 - Zeist 2 3½-4½

Februari
12 Jean Loulou werd 51? De rode loper - BSG 2 2½-5½
? PK

Maart
? Snelschaaktoernooi in Amersfoort
7 BSG 2 - Ons Genoegen 5½-2½
21 BSG 2 - En Passant 4-4
27 PJF werd 17

April
2 Hoevelaken
15 Bonnie werd 3
20 Ewood werd 16
21 HSG 3 - BSG 2 2½-5½

Mei
13-16 Pinkstertoernooi
21 Sheba werd 10

Juni
10-12 OKU

Juli
5 Beppie werd 48
8 Massakamp Baarn - Soest 10-8
22-30 Pardubice
23 Behirder werd 19
26 MoNsTeRtJe werd 17

Augustus
8-13 Hengelo 4 uit 9

September
5 Weer naar school :(
9 Baarn A1 - Moira Domtoren A1 3½-½
13-24 EK schaken
24 Almelo - BSG 1½-6½
25 Mierlo 3 uit 6

Oktober
1 Baarn - De Combinatie 2½-1½
SMB - Baarn A1 1½-2½ (JCC)
8 NK Rapid te Eindhoven
15 BSG 2 - HWP Haarlem 3-5
24-28 Tentamenweek
November
5 Hardenberg - BSG 4-4
19 Baarn - Sliedrecht 2½-1½
HMC 3 - Baarn 0-4 (JCC)
26 BSG 2 - De Raadsheer 6-2

December
10 Baarn - Veenendaal 3½-½
DJC - Baarn 2-2 (JCC)
11 Pinda werd 17
17 VAS 2 - BSG 2 4½-3½
19-23 Tentamenweek
28 Antwerpen

2005, het pre-weblogjaar (4)

Jaar van het mOnStErTjE

Het was begin oktober en de twee teams van BSG speelden voor het eerst sinds jaren weer gezamenlijk op zaterdag in het Denksportcentrum. Ik zat nog te denken om tijdens de eerste thuiswedstrijd Wim Stork te herdenken, maar ik heb het nooit durven voorstellen.

BSG 2 was na de promotie z'n beste drie spelers kwijtgeraakt. Dat betekende dat er spelers meededen die normaal gesproken in het derde zouden thuishoren. Het tweede was zwak, maar er waren genoeg teams die nog zwakker waren dan wij. We speelden tegen Het Witte Paard uit Haarlem. Volgens teamleider Bert Balke was het een van de sterkere teams uit de poule. Dat viel wel mee. Ze waren qua rating aan ons gewaagd. Toch verliep de wedstrijd moeilijk. Naast me speelde Jaques van Gelder, een invaller. Hij speelde met wit tegen een puber en deed dat niet goed. Hij speelde eigenlijk ontzettend zwak en verloor.
Zelf zat ik ook te worstelen. Ik had brutaal twee pionnen gesnackt in de opening en ik kwam erachter dat dat helemaal niet goed was. Mijn tegenstander vond het echter nodig om een stuk weg te geven, waarna ik met pijn en moeite won. Het was een lange en zware partij en echt veel tijd om tussendoor met mensen te praten had ik niet.

Monstertje
Tussen neus en lippen door vertelde PJF toen opeens dat hij het had uitgemaakt met het mOnStErTjE. Dat drong eerst niet zo in me door, omdat hij het zo vanzelfsprekend bracht. Toen ik 's avonds thuiskwam, vertelde ik het nieuws maar. Iedereen was geschokt.

Het was sneu. Een week daarvoor was het mOnStErTjE nog bij me thuis geweest. Het was heel gezellig, alleen... Ze vertelde toen dat het toch niet zo goed ging tussen haar en PJF. Dat baarde me wat zorgen, maar ik had nooit gedacht dat het dan ook daadwerkelijk zo snel gebeurd zou zijn.

2005 werd dan ook een troostjaar, maar als ik bij het mOnStErTjE was, was ze altijd weer vrolijk. Zo kende ik haar ook alleen maar. Ze oogde gelukkig.

JCC
In 2005 mocht ik voor de laatste keer meespelen in de Jeugdclubcompetitie. Baarn was in 2004 uit de meesterklasse gedegradeerd en we wilden graag weer promoveren. Het probleem was alleen dat we in een sterke poule zaten. DJC was ongeveer net zo sterk als wij en dan had je nog De Combinatie met Robin Swinkels. Geen makkelijke opgave dus.

De competitie begon op de laatste dag zonder dubbele cijfers; ofwel 9 september. We speelden tegen Moira Domtoren, dat in Melkpak en invaller (!) Hugo ten Hertog twee gevaarlijke spelers had. Hugo, die in een C-team speelde, mocht op bord vier invallen, terwijl hij eigenlijk de sterkste speler was.

Moira had gek genoeg een - mij niet bekende - 1800-speler aan bord één gezet, terwijl ik tegen een zwaar underrated Melkpak speelde. Die partij baarde me dan ook zorgen, achteraf baalde ik er een beetje van dat ik niet had gewonnen. Niet dat het heel erg was. Baarn won gewoon met 3½-½. Dat kwam vooral door de knappe zege van Pinda op Hugo.

De opzet van de JCC is zo dat je eerst een thuis- of uitwedstrijd hebt, gevolgd door drie speeldagen op een andere locatie. Die eerste locatie was een hut ergens in Brabant/Gelderland. Volgens mij organiseerde "De Combinatie" het gebeuren, maar ik kan het niet meer terugzoeken op internet. De Baarnse SV is aan een grote schoonmaak begonnen en de KNSB is op het dubieuze idee gekomen de site een nieuwe lay-out te geven. Jullie worden bedankt, sukkels!

We speelden die ochtend dan ook tegen de organiserende club. Ewood speelde tegen Robin en hij speelde Hollands. Zelf kreeg ik 1.e4 Pc6 tegen me. Ik besloot 2.Pf3!? te spelen en ik kwam erg goed uit de opening. In die tijd was ik erg gemotiveerd, omdat ik graag ook een goede schaker wilde worden. Ik hoopte dat mensen dan meer respect voor me zouden hebben. Helaas voor mij zorgde het ook voor een soort stress waardoor ik vaak goede stellingen weggaf. Dat gebeurde ook nu.

Pinda had alweer vlug gewonnen, terwijl Ewood een merkwaardige remise had gespeeld. Ik verloor dus en toen was Mug nog bezig. Hij had de opening slecht gespeeld en hij ploeterde in het eindspel kansloos door met een kwaliteit minder. Maar ja, toen besloot zijn tegenstandster d'r toren weg te geven...

In de middag ging het beter. Ik won eindelijk een partijtje en toen Mug de 2-0 scoorde, was er weinig aan de hand. Ewood speelde nu zelf een keer 1.f4?! en bereikte er niet veel mee tegen Martine M, Mugs latere bonkie. De matchpunten waren in de knip en daarom was het jammer dat Pinda na een lang eindspel verloor.
Tweemaal met 2½-1½ gewonnen, dat was mooi. We stonden aan kop met DJC, al hadden zij ondertussen meer bordpunten verzameld. Alles ging afhangen van de laatste ronde, als we tegen elkaar zouden spelen.

Maar eerst kwam er nog een tussenronde in Den Bosch. We speelden eerst tegen Sliedrecht en daarna tegen de organiserende vereniging. Het is een van de weinige artikelen uit die tijd die ik nog kan terugvinden.

Wordt vervolgd...

2005, het pre-weblogjaar (3)

Hengelo
Na Pardubice was het tijd voor Hengelo. Het jeugdkampioenschap, waar ik sinds 2001 aan mee had gedaan, had me wisselend succes opgeleverd. In 2004 ging het goed, in 2002 slecht en de andere twee jaren zaten er tussenin. Ik hoopte dat ik na Pardubice goed was ingeschaakt om hier lekker te knallen.

Dat viel tegen. We waren weggepropt in de suffe, saaie muziekschool. Blijkbaar had het sombere gebouw invloed op mijn prestaties. Ik won in het begin nog van de zwakkeren, maar ik verloor steeds van de sterkere tegenstanders. Al in de vijfde ronde werd dat patroon verbroken, toen ik tegen Maarten Hemmes goed wegkwam met remise. In de JCC had ik 'm het jaar ervoor verslagen, maar dat zat er nu niet in. Het betekende wel dat ik daarna met zwart tegen een verslaanbare tegenstander kwam te spelen. Na een rare opening stond ik opeens toch wat beter, om uiteindelijk zo'n beetje verloren te staan. Gek genoeg werd er toen remise gegeven.
Daarna won ik nog van een 1400, om mijn toernooi af te sluiten met twee nederlagen. De nederlaag tegen Jan Breukelman was al vervelend, dat ik daarna van Eric de Moor verloor vanuit fantastische stelling was helemaal erg.

Ik liep met m'n treurige hoofd naar het gemeentehuis. Ewood speelde tegen Twan Burg en hij had aan een remise genoeg om het toernooi op zijn naam te schrijven. Ik verwachtte dat hij daarin wel zou slagen; hij had 'm op het NK namelijk al verslagen. 2e op het "echte" NK en eerste op het "open" NK? 2005 was een topjaar voor Ewood.

Helaas kwam ik erachter dat hij ook verloren had. Hoe kon dat nou toch?! Een gedeeld derde plaats restte Ewood, nog achter Yme G, die hem lachend voorbijstreefde. Wat een dag...

Econometrie
Eind Augustus was er een zgn. idee-week; een IntroDuctieweek voor EErstejaars of zo. Het was een soort kennismakingsweek, met een voetbaltoernooitje. Er waren nog wel meer activiteiten gepland, maar ik had niet echt zin om erbij te zijn.

Kamp
Na de idee-week was er een introductieweekend naar Texel. Het was wel grappig. Toen ik in Utrecht ging studeren, gingen we een weekje naar Brabant. We moesten echter onze horloges en mobieltjes afgeven en er werd ook niet verteld waar het was. Het was een lange week, maar ik was toen wel in m'n element.
Dat was nu anders. Een weekend is toch korter. We gingen met de boot naar Texel, om daar met fietsen naar het onderkomen te gaan. Het was fraai weer en er werd wat gevoetbald. Verder had ik nog wat contact met de docenten, die toch weer een ander beeld schetsten van de studie dan dat ik eigenlijk in m'n hoofd had. Domper...

Het was eigenlijk wel gek. Ik was ooit eens naar zo'n kennismakingsles van Econometrie geweest. De desbetreffende docent, Rein Nobel, vertelde enthousiast over de wiskundigen en vooral over de geschiedenis van de besliskunde, als ik het me goed herinner. Het overtuigde mij om Econometrie te gaan doen.

Schaken
Verder werd er die avonden nog wel eens geschaakt. Dat kwam vooral omdat Econometristen goed kunnen schaken. Ze zijn dan ook gewoon heel slim. Het hoogtepunt van het weekend was de match die ik tegen MadU Tan speelde. Hij zat zijn tegenstanders weg te spelen en toen was ik aan de beurt. Ik kreeg in een drie minuten-potje de witte stukken voor m'n neus gedraaid en ik wilde graag laten zien dat ik misschien verbaal niet zo goed was, maar schaaktechnisch wel.
Ik had echter best wel last van de druk en na een vage opening van 'm deed ik zetten die niet echt to the point waren. Ik kwam dan ook wat minder te staan, maar ik probeerde het te verdedigen. De tijd ging ook een rol spelen, want ik had niet zo veel tijd meer. Door een counter draaide ik de rollen echter opeens om en met nog drie seconden op de klok voerde ik de zet Dg8xf7 uit. MadU stak meteen z'n hand uit, waar ik uit begreep dat hij mat stond. Inderdaad, zijn koning op h5 stond er een beetje verlaten bij. Het publiek klapte.

Daarna speelde ik tegen Rein Nobel. Met pijn en moeite wist ik in een Spaanse partij te overleven, waarna ik met twee seconden op de klok op tijd won. Ik werd onttroond door Martijn van der Eijk, een kleine, kale gast. Ik werd al gauw getruct in de opening, waarna de lol er gauw af was. Ik ging na de partij naar m'n kamer, om aan te sterken. Ik had namelijk een aantal graanrepen meegenomen. Die kwamen wel van pas, want ik had die avond amper gegeten.

Na het schaken was er nog een soort hint-spel, iets wat mij te lastig leek. ;) Daarna vroeg Nobel me om nog maar eens te schakentegen MadU. O jee, dacht ik toen. MadU vond het tijd om wat recht te zetten en hij deed dat door een stuk of tien partijen te winnen. MadU is dan ook een goede snelschaker, maar ik voelde dat ik ook niet meer de kracht had om echt partij te bieden. Verder dan een iets mindere slotstelling in een op tijd verloren stelling kwam ik niet. Met wit gingen mijn Siciliaanse zijvarianten niet best. Ik kwam niet goed te staan en ik werd vaak simpel getruct. Na een tijdje had ik het gevoel dat MadU echt dacht dat-ie tegen een enorme kneus zat te spelen.
Tegen Nobel kon ik juist weer wat indruk maken. Hij wist zich maar geen raad met mijn Hongaarse opening.

Gesnapt
Zo ging dat dus. Tijdens de week was er nog een soort spelletje. Iedereen kreeg een kaartje, met daarop een naam. Als je dan samen met diegene op je kaartje in één ruimte was, dus zonder dat iemand het kon horen, dan kreeg je alle kaartjes van die persoon. En dan moest je dus daarna proberen de volgende persoon te verrassen. Een lastig spelletje dus. Het was wel grappig, toen een meisje naar het toilet ging. Toen ging zo'n gast er gauw achteraan. :P
Zelf werd ik "gesnapt" toen ik in m'n eigen kamer was. We waren met z'n drieën in de kamer, toen de een de ander verzocht om naar buiten te gaan. Zo ging dat dus.

Ach, het was wel een aardige groep. Iedereen was wel aardig voor elkaar, al was ik toen erg verlegen. Een ander mooi moment kwam toen m'n ma  naar Texel belde dat Ewood het NK snelschaken in Heerenveen had gewonnen. Ik werd ervan op de hoogte gebracht; blijkbaar had ik m'n telefoon moeten afgeven. Het waren mooie tijden.

Na het weekend zou ik die Nobel nog twee jaar geregeld zien. Hij was namelijk heel erg bij de studie betrokken (studiebegeleider?) en ik had bijna elke dag wel les van 'm.

School
Het nadeel van een schooljaar is, is dat je altijd in de herfst begint. Meteorologische herfst, dat wel. De herfst is een periode van somberheid en verval. Zo zwom ik op 28 augustus, op de dag dat Ajax thuis met 1-2 van Feijenoord verloor, nog in de Sijsjesberg, een druk buitenzwembad. We gingen toen overgooien met een balletje dat ik had gekregen van Natuurwetenschap & Innovatiemanagement. Ik was best gehecht aan het balletje. Het probleem was dan ook dat het balletje een paar keer het zwembad uit werd gegooid. Tegen het eind van de middag was het echt raak en was het balletje onvindbaar. Waarschijnlijk ligt het ding nu nog onder de struiken. Twee maanden later zou buitenzwemmen ondenkbaar zijn.

Op 5 september begon het schooljaar. Er werd op die eerste dag naar allerlei gegevens gevraagd, zoals de school waar je het jaar ervoor had gezeten. Die vraag kon ik dus niet echt beantwoorden. ;)

In de eerste weken had ik de grootste moeite om alles te regelen. Zo kon ik m'n e-mails maar niet lezen. Pas eind september, op de verjaardag van m'n tante, werd het - dankzij mijn studiebegeleider - verholpen. Ik wist niet lang daarna mijn universiteitsmail te forwarden naar m'n hotmail. Dat scheelde me een hoop werk.

De studie begon met vier zware vakken. Zo had ik inleiding Operatinele Research, ofwel mathematische besliskunde, Calculus, een aansluitcursus, die uit twee delen bestond; het ene deel was min of meer middelbare school piskunde, het andere deel was een cursus hierogliefen, met allerlei predicaten en dat soort lastige tekens. Duidelijk zwaardere kost. En tot slot Marketing, een wat eenvoudiger vak.

EK
Het was een hele kluif, al die vakken. Ondertussen ging Ewood naar het EK schaken. In de vroege ochtend van 13 september brachten we hem naar Schiphol. Daar aangekomen was het wachten op de anderen. Begeleiders Yge Visser en Piet Peelen zaten ondertussen een interessante discussie te voeren over ratings en ratinginflatie.

Vanaf het dakterras werden Ewood en zijn lotgenoten uitgezwaaid. Daarna kon ik me weer richten op m'n les. Voordat ik daar naartoe ging, plaatste ik nog een oproep bij het sportcentrum. Of ze nog een plaatsje vrij hadden in een zaalvoetbalteam. Ik had m'n telefoonnummer er nog opgeschreven en ik wacht nu nog op het eerste telefoontje. De reden dat ik zelf op zoek moest naar een team, was omdat de teamindeling al gemaakt was. Blijkbaar was er niet gerekend op nieuwkomers...

Hoe dan ook, ik ging naar de les. Ik was nog net op tijd... Tenminste, als ik het had gevonden. Dat duurde ook nog... eh... een uur. Echt waar!

Ewoods kwam op de 24e terug van z'n EK en was in ieder geval te moe om nog te spelen voor de externe competitie. Ook Hans Ree kon niet komen, waardoor ondergetekende inviel in het eerste. Mijn eerste partij in de tweede klasse leverde me een overwinning op. Dat begon dus goed. Uiteindelijk hadden de onderste vijf borden, waaronder ook Fliffer, de andere invaller, PJF, de nieuwe vaste speler in het eerste en de beide van der Heijdens, allemaal gewonnen.
Daar stond tegenover dat de hoogste drie borden niet verder kwamen dan remise, maar de boodschap was duidelijk: BSG wilde weer promoveren!

Verder was het een best triest jaar voor BSG. BSG 2 was dan wel gepromoveerd, maar jammer genoeg kon Wim Stork het niet meer meemaken. "Die ouwe van BSG is ook dood," vertelde m'n pa eens. Een tamelijk nietszeggende uitspraak, uiteraard, al was het wel schokkend als ik wist wie "die ouwe" was. Wim Stork dus, pas 60 jaar oud.

Wordt in september vervolgd...

2005, het pre-weblogjaar (2)

2005, het schaakjaar
2005 was een best aardig schaakjaar. Ik kan me namelijk best wat schaaktoernooien voor de geest halen, maar goed, laat ik het chronologisch houden...

Studie
Ik studeerde in het begin van dat jaar nog in Utrecht. Op de koude Januaridagen liep ik dan van de bushalte naar dat grote gebouw met die vijver erin, dat ook wel bekend staat als het Minnaertgebouw. Ik had Natuurkunde in een of ander betonblok aan het eind van dat gebouw. Het was echt vervelend koud in dat gebouw. Verder had ik nog het vak statistiek, al bestond dat vak ook nog uit een ander, veel saaier deel. Ik haalde uiteindelijk beide vakken (tot mijn verbazing), waarna ik de vakken Scheikunde en een of ander kwebbelvak had.

Dat Scheikunde begon al lekker met een of andere presentatie die ik in de derde week moest houden over een onderwerp waar ik niks vanaf wist. Uiteindelijk kreeg ik er een vijf voor. Toen ik niet lang daarna een vier had voor een tussentoets, waarvan ik niet eens wist waarom ik zo'n laag cijfer had, was ik toch wel teleurgesteld. Ik vond het een best leuk vak, maar om dan met zo'n achterstand te beginnen...
Schaken
Maar goed, om het  verhaal nog enigszins chronologisch te houden, zal ik maar wat over het schaken vertellen. De warme herinneringen aan mijn laatste partijen in de externe competitie op regionaal niveau, door sommigen neerdunkend "onderbond" genoemd, mogen ook worden opgehaald. Ze staan in schril contrast tot de harde wereld van de Universiteit.

Het schaakseizoen begon overigens al op zes of zeven Januari. De nieuwjaars-groeten waren dan ook niet van de lucht, al begreep ik dat het de laatste dag was dat je elkaar een gelukkig nieuwjaar mocht wensen. Het tweede speelde die dag tegen Utrecht 4. M'n ma had PJF en mij naar de locatie gebracht. PJF was dat seizoen de man van het tean, al kreeg hij die dag aan bord zeven een nederlaag te slikken. Zijn Sveshnikov ging niet helemaal goed. En dat terwijl mijn Schots niet helemaal goed ging. Mijn loper op h5 werd ingesloten. Met een stuk minder probeerde ik wanhopig de nul te vermijden, wat nog lukte ook. Het team won met 3-5, onder andere door een punt van Remmelt. Hij gaf het verslag daarom de titel "geen remise", omdat zijn tegenstander dacht dat het remise was en bla, bla, bla...
Verder waren er nog punten van Wim Stork, die de hele avond vertelde dat hij nog maar voor 50% werkte en zo. Ook Chris Kooijman won nog; 1-3 dus in overwinningen en aangevuld met remises dus 3-5.

Tegen Ons Genoegen kon ik niet meespelen. We hadden toen negen vaste spelers - een ongekende luxe - en het was nu mijn beurt om niet mee te spelen. Ik vond het niet eens erg. Ik had die tijd niet zo heel veel zin in schaken. Mijn rating was gestegen naar een vorstelijke 1936, maar ik kon 'm niet meer waarmaken. Het was me eigenlijk nooit overkomen.

PJK
Het begon allemaal op het PJK, het regionale jeugdkampioenschap met als inzet een plaats voor het NJK. Ik was als tweede geplaatst achter Jesper Nederlof, wat wel grappig was. Het toernooi begon nog redelijk, met een remise tegen Marc Schwartz, gevolgd door twee overwinningen. Daarna speelde ik echter tegen Pinda, die tot dat moment alles had gewonnen. De partij ging niet best. Ik stond nog wel goed na de opening, maar daarna begon het te rammelen. Het kostte me uiteindelijk een stuk en de partij. Daarmee werden mijn kansen op de toernooiwinst ineens wel heel klein. Zeker toen ik de week erna verloor van Le. Ik was alleen bij een overwinning gebaat, maar na een rare partij trok ik aan het kortste eind. Teleurgesteld speelde ik de laatste ronde tegen Dick Schenkeveld. Hij begon met nul uit twee en sloot zijn toernooi teleurstellend af door in een wat betere stelling zijn dame in te laten sluiten. Het was m'n eerste overwinning op hem en dat terwijl m'n hoofd niet naar schaken stond.

PK
Het PK was m'n eerste slechte toernooi en niet lang daarna volgde mijn tweede slechte toernooi. Ik speelde in Baarn het beruchte PK. Het was een beetje traditie geworden. Ewood en Sizzel speelden het jaar ervoor al mee en kwalificeerden zich voor de hoofdgroep. Ik had dezelfde intenties als zij en ik wilde deze groep zo snel mogelijk verlaten. Dat ik als derde geplaatst was zei genoeg.

Ik begon het toernooi weer eens met een remise en dat was duidelijk niet de bedoeling. Met wit speelde ik tegen een wat mindere speler remise nadat ik qua stelling en tijd veel beter stond. Nadat ik m'n voordeel verspeelde stond ik zelfs heel slecht, maar dat wist hij blijkbaar niet.

Daarna mocht ik lekker met zwart tegen Robin Oscar spelen. Code oranje voor verliesgevaar. Ik wist dat hij weinig respect voor me zou hebben en ik wist dat ik het met zwart hoe dan ook zwaar zou krijgen. Gelukkig deed hij het niet helemaal goed in de opening en kreeg ik groot voordeel. Daarna lukte het me om de partij met pijn en moeite te winnen.

Ik sloot de dag af met een slappe nederlaag tegen Johan de Zwart. Iedere keer dat ik eens een goed resultaat behaalde, verpestte ik het weer met een slecht resultaat. Heel frustrerend.

Enkele weken later won ik tweemaal, waarvan één fragment ooit eens deze weblog wist te halen. De laatste dag verliep echter heel slecht. Ik speelde met wit tegen PJF en dat zat me al niet lekker. Ik kreeg een aanval over me heen en verloor. Later heeft Leon Pliester de partij nog eens geanalyseerd, waarin hij niet mild was. In die tijd kon ik zwakkere spelers vaak vrij eenvoudig batsen, maar had ik het bij enige tegenstand al lastig. Echt goede partijen heb ik in m'n jeugd niet gespeeld, hoewel sommige partijen in weekendtoernooien in 2004 best aardig waren.
Het toernooi eindigde met een nederlaag tegen Large. Dat kon er ook nog wel bij. Ik stond best goed, maar ik verzuimde ergens ...Lg5 te spelen. En dat terwijl ik die zet nog gezien had ook... Large kon z'n geluk niet op en maakte me af.

Met 3½ uit 7 was ik niet bepaald blij. Ik vertelde Marco Meijer dat ik volgend jaar niet meer mee zou doen, zo teleurgesteld was ik. Ondertussen zag ik al m'n leeftijdsgenoten goede prestaties neerzetten, dus waarom kon ik dat niet?

Beter ging het met snelschaken. Hoewel ik met snelschaaktoernooitjes op de club steevast ergens onderaan eindigde (daar schrok ik ook van, maar ik vond eens wat uitslagen van oude toernooitjes en ik schrok er wel van dat ik dan vier uur van m'n leven verspeelde aan een gedeeld laatste plaats), ging het in Amersfoort opeens weer goed. Sizzel had Ewood en mij uitgenodigd om naar het toernooitje te gaan. We zouden dan bij zijn ma slapen.
Terwijl de meeste jeugdspelers in de lagere groepen speelden, zat ik tot m'n verrassing in de hoogste groep. Dat gaf me wel een boost. Ik speelde oa. tegen Wilbert Surewaard en ik stond best goed. Uiteindelijk verloor ik, maar hij was best te spreken over m'n spel. ;)
Later verloor ik kanslozer van 'm, maar dat was niet zo erg. Erger was dat Wilbert zichzelf een beetje voor schut zette door een partij te claimen tegen Die Mitrie van Leent. De sfeer was daardoor verpest. Ik had het geluk dat ik de ronde erna tegen Die Mitrie speelde en hij gaf gauw remise in een beter eindspel voor hem.

Toen het toernooi was afgelopen, gingen we naar het huis Sizzels ma. Het was een piepklein huisje en we sliepen op de grond, bij de hond Shadow of zo. Het was wel een maffe ervaring.

Studie
Het ging steeds minder met m'n studie. Het werd het voorjaar van de hel voor mij, met de felle Zon en de gebrekkige communicatie. Ik voelde me niet meer op m'n plaats.

Nadat ik Scheikunde met een goede eindtoets nog had gehaald, brak de laatste periode aan. Ik had Biologie en een soort lineair programmeren. Van dat lineair programmeren heb ik toen nooit wat gesnapt. Biologie ging wat beter, al miste ik uiteindelijk nog bijna een tentamen. Ook dat kwam weer door een sterk staaltje miscommunicatie.

Het andere vak ging al heel gauw mis toen ik tijdens het NK van Schagen naar Utrecht ging. Ik was blijkbaar buiten de groepjes gevallen en ik keerde onverrichter zake terug naar huis. Ik volgde alleen het vak Biologie nog, waarna ik Utrecht in rust en stilte verliet.

Ik begreep namelijk dat er bij de VU begeleiding was. Hoewel ik niet naar de grote, enge stad Amsterdam wilde, werd ik overtuigd door de mededeling dat het eigenlijk buiten Amsterdam lag. Daar ging ik dus verder.

Schaken
De zomer brak aan en daarmee begon een veel fijnere periode. BSG 2 was gepromoveerd en ik dacht hoe zalig het was om landelijk te spelen. Het ging weer wat beter met het schaken. Ik speelde tijdens het Pinkstertoernooi en het OKU voor het eerst mee in de hoofdgroep. Ik scoorde in beide toernooien 2½ punt. Niet slecht, maar het had beter gekund. Minder slim was de verloren partij in de bekercompetitie van de SGS, al heb ik daar ook al eens over geschreven.

Ondertussen was het schooljaar afgelopen en waren PJF en het mOnStErTjE geslaagd. Er was een feest bij het mOnStErTjE, waar ik ook bij was. 2005 was het jaar van het mOnStErTjE. Ik vond het altijd enig toen mOnStErTjE en PJF iets met mekaar hadden. Ze waren zo aardig en vrolijk, maar daarover later meer. mOnStErTjE ging volgens mij een soort lerarenopleiding doen, maar hier laat m'n geheugen me een beetje in de steek. Het was volgens mij ook iets met economie en mOnStErTjE zei dat ze misschien ook wel econometrie wilde doen.

Econometrie. Dat ging ik dus doen. Een lastige studie, maar misschien wel een die bij me paste. Ik had er een beetje m'n vraagtekens bij, want de tijd dat ik elke dag de krant las en in economische cijfertjes was geïnteresseert, was allang voorbij. Maar misschien zou het nog komen.

PJF ging trouwens proberen zijn VWO-diploma te halen, wat betekende dat hij bij Ewood in de klas zou komen. Het waren mooie tijden.

Pardubice
Ik ging deze vakantie voor het eerst een buitenlands schaaktoernooi spelen. Het was het grote toernooi van Pardubice. Met zo'n beetje de halve Baarnse SV ging ik daarheen. We waren met z'n tienen: behalve Ewood en ik waren er de witte, Sizzel, Pascal, Marco M, Ton van der Heijden, Ted Barendse en uiteraard Robin Oscar met Monique.

Vroeg in de ochtend vertrokken we naar Tsjechië. Onze rustplaats was een hotel in Pardubicem, hotel Birdie heet het volgens mij. Vorig jaar zijn we er nog even naartoe gereden. Het zag er nog net zo uit als in 2005. ;)
We zaten op de bovenste verdieping, op drie verschillende kamers. Sizzel, Ewood en ik in de kamer op het hoekje. Robin en Monique zaten in de kamer daar tegenaan, waar we altijd doorheen moesten om in de gang te komen. Ontwerpfoutje?
De anderen zaten in een grotere kamer, met allemaal kamers eraan. Marco zat in een kamertje aan de rand, dat via een trap was te bereiken. De kamer lag dan ook een stukje lager dan de rest. De verdere kamerindeling weet ik niet meer. Wel was er een soort ruimte in het verlengde van de gang, waar oa. het ontbijt kon worden genuttigd en 's avonds spelletjes werden gespeeld.

Het was echt een dolle week. Een nadeel van het toernooi is dat de partijen pas om 15:00 uur beginnen. De dag kwam dan ook wat traag op gang. Op een paar dagen gingen we dan ook 's ochtends/in het begin van de middag zwemmen. Indrukwekkend was dat Ton met z'n lenzen in ging zwemmen.

Na de partij werd ik dan vaak op m'n fouten gewezen. Dat deed vooral Ted, die liet zien dat hij een echte schaaktrainer is. Hij strooide met handige regeltjes waarvan ik had gewild dat ik ze eerder kende. Voor de partij bijvoorbeeld. Qua schaken maakte hij ook indruk. 6 uit 9 scoorde hij tegen wat zwakkere tegenstanders. Hij verloor twee keer, waarvan één keer in een geweldige stelling. Daar stonden dus ook vijf (!) overwinningen tegenover. Daarmee scoorde Ted een halfje meer dan Ton, die begon en eindigde met een overwinning, en voor de rest remises speelde. Ewood deed het ook goed. Hij wist zijn 2200-rating lange tijd waar te maken. Met 5½ uit 8 ging hij de laatste ronde met een halfje voorsprong in op Ted. Helaas verloor hij die partij, een kleine domper.

Zelf speelde ik als enige in de "B2"-groep. Met 3 uit 3 in de slotfase wist ik nog net 50% te scoren. Het leverde me tevens een startrating van 2002 op voor m'n FIDE.
De anderen zaten lager. Pascal deed mee in de C-groep, waarvoor hij (veel) te sterk was. Hij begon met 4 uit 4 en eindigde met 7 uit 9 op de derde plaats. Uiteindelijk scoorde iedereen 50% (ik dus) of meer (de rest), wat best knap was.

Na het toernooi gingen we nog een dag naar Praag. Bijna nog zonder Sizzel, die zich zat op te tutten toen we weg MOESTEN. We moesten namelijk nog een trein halen. Gelukkig rende hij het hotel uit toen we net op de straat waren.
In Praag tikte ik nog een t-shirt op de kop en meer weet ik niet te vertellen. Ach, het was mooi weer.

Na dit toernooi kwam Hengelo...

Wordt vervolgd

2005, het pre-weblogjaar

Dagboek
Deze weblog is op twee dagen na twee jaar oud, dat zal vast niemand ontgaan zijn. Daardoor heb ik pas vanaf 4 september 2006 mijn belevenissen opgeschreven. Wat daarvoor gebeurd is, staat slechts nog vaag in m'n geheugen. Het is nu voor mij mogelijk om gebeurtenissen van vroeger op te zoeken. Zo weet ik bijvoorbeeld dat ik op 11 april heb meegedaan aan het bughousetoernooi in Amersfoort. O nee, grapje, dat heb ik helemaal niet beschreven. xD

Journalist
Ik was vroeger wel een beetje een schrijver. Ik vond het leuk om vage verhalen op te krabbelen met daarin een bepaald soort humor. Het begon een beetje op de middelbare school, waar een schrijfwedstrijd was voor nieuwkomertjes. Helaas werd ik niet genomineerd. Niet lang daarna moesten we voor Nederlands een verhaal schrijven, waarin bepaalde woorden moesten voorkomen. Dat leek me leuk en ik had een verhaal geproduceerd dat in de klas werd voorgelezen. (Is dat nou goed of slecht?)

Ook in mijn eindexamenjaar wist ik nog een keer in de schijnwerpers te komen met een losjes geschreven betoog. Hoewel ik van nature niet kan overtuigen, vond ik het wel altijd leuk om mooie (vol)zinnen te gebruiken. Dat heb ik overgehouden van het lezen van schaakboeken. Vooral de eindspelboekjes van Van Perlo kon ik erg waarderen. Momenteel lees ik ze weer eens en probeer ik blind de fragmenten te volgen. Dat valt nog niet mee.

Toen ik nog in het tweede zat en toen het tweede nog in de Promotieklasse speelde, schreef Remmelt Otten de verslagen. Remmelt is journalist en hij had geregeld de taak om over een nieuw model auto een verslag te schrijven. Dus dan kwam hij opeens in zo'n sportieve Smart aanzetten, of met een hybride wagen en dat soort dingen. Zijn verslaggeving was altijd gelikt en verzorgd. Toch kriebelde het bij mij soms. Ik wilde ook wel eens wat schrijven!

Pas in 2005, toen het tweede was gepromoveerd, durfde ik een stukje in te zenden. Het was een oninteressant slecht geschreven stukje met tig spelfouten erin. Hoewel het stukje met meegeleverde foto slechts één pagina'tje van het beknopte "Kontakt" innam, hoorde ik er geen negatieve geluiden over. Het smaakte dus naar meer.

Eind 2005, toen BSG 2 in de derde klasse speelde zonder Remmelt, die het te druk had vanwege zijn baan, besloot ik maar om af en toe wat stukjes te schrijven. Destijds was Bert Arp de webmaster en ik kon de hele tijd een stukje naar 'm mailen. Zo ging dat, tot 15 september 2007, toen ik voor de laatste keer in BSG 2 speelde. Het mooie was dat ik het stukje hier kon schrijven, waarna ik het alleen maar hoefde te copy-pasten. Nou ja, soms moest ik wel e.e.a. aanpassen.

Ook voor andere toernooien heb ik gescreven. Zo vond ik het leuk om in 2005 verslagen te maken van de JCC en in 2006 het PJK te verslaan. De artikeltjes kwamen mooi op de site van de Baarnse SV. Later dat jaar maakte ik nog verslagen van het SGS PK en het Pinkstertoernooi. De verslagen kwamen in het Baarnse clubblad en ik voelde me trots. De laatste gebeurtenis die de Baarnse Schaakklok nog wist te halen, was Pardubice vorig jaar. Het was weer een beetje een gepubliceerd relaas copy-pasten.

Hyves
Ondertussen had ik dus mijn lieve weblogje gemaakt. Ik kon nu over van alles schrijven en dat beviel me wel. Ik kon eindelijk doen wat ik altijd al had gewild. Ik kon nu alles beschrijven, dus niet alleen schaakwedstrijden. Mijn weblogje werd een mooi dagboek, waarin ik mensen probeerde te entertainen, hoewel dat niet echt gelukt is. :P
Een vraag die mij bezighield was of mijn schrijfstijl in de tussentijd zou zijn veranderd. Daarom koos ik van elke maand van m'n weblogtijd een artikel (een poll maken leek me geen goed idee), wat ik dan vanaf de 9e t/m de 31e herpubliceer op Hyves. Elke dag dus een artikel. Een oplettende kijker weet dus dat de reeks nog loopt. De vraag is dus: welk artikel ga ik publiceren?

2005
Zo, dat was dus de inleiding... Nu het echte werk. Een korte beschrijving van 2005. Hierbij ga ik een beroep doen op mijn geheugen, maar niet nu, want ik ga naar de BBQ van de Baarnse SV.

Wordt vervolgd

Verhaal van de minicompetitie

Belachelijke locatie

 

Door Sizzel & Behirder

 

Het was een spannende wedstrijd tussen Baarn en Soest in Soest. Sizzel - Moes en pinda - GM Muis waren de meest in het oog springende partijen. Het duurde niet lang of Pinda stelde Sizzel de hachelijke vraag of er ook gerookt mocht worden in de speelzaal. Sizzel kreeg argwaan, maar antwoordde met: "Het mag na tien uur aan de bar." Hoewel de partijen op zo'n tien meter van de bar gespeeld werden, ging Pinda in hevig protest met zichzelf.

De vraag luidde:

"Wat is dit voor een belachelijke locatie?"

En met zeer ontdane stem:

"Dit vind ik echt niet kunnen!"

De rust keerde tijdelijk terug. Sizzel hield de partij Pinda - Muis hevig in de gaten. Pinda stond niet zo lekker en zat maar de hele tijd om zich heen te kijken, totdat hij duidelijk geìrriteerd werd. Nu was het geluid de oorzaak; pratende mensen.

En wederom:

"Wat een belachelijke locatie is dit,"

maar nu luidkeels.

Hij werd alleen maar geïrriteerder, tot het hoogtepunt. Hij zat te vloeken en te tieren tijdens de partij en zei:

"Wat is dit voor een kutstelling!"

 

en

"Wat is dit voor een belachelijke locatie!"

Muis probeerde zijn concentratie vast te houden en hoewel dat moeilijk was, speelde hij de partij keurig uit. Achteraf zei Sizzel tegen Muis: "Ach, je bent wel wat gewend." Muis kon er hartelijk om lachen.